शिवेन पूजितं पादपद्मं पुष्पेण येन च
ज्याने शंकराने आणि ज्याच्याद्वारे कमलासारख्या पायांची फुलांनी पूजा केली जाते—
तत्पुष्पं मस्तके यस्य कृष्णपादाब्जतश्च्युतम्
कृष्णाच्या कमलपदांवरून पडलेले फुल ज्याच्या डोक्यावर ठेवले जाते—
दैवेन वञ्चितस्त्वं च दैवं च बलवत्तरम्
तुला नशीबाने फसवले आहे आणि नशीब खरोखरच बलवान आहे.
कृष्णं न मन्यते यो हि श्रीनाथं सर्ववन्दितम्
जो कृष्णाला, लक्ष्मीच्या नाथाला आणि सर्वांनी पूजिलेल्या परमेश्वराला मानत नाही—
शतयज्ञेन या लब्धा दीक्षितेन त्वया पुरा
पूर्वी शंभर यज्ञांनी आणि दीक्षेने तुला जे मिळाले होते—
अधुना गच्छ वैकुण्ठं मया च गुरुणा सह
आता माझ्यासोबत आणि तुझ्या गुरूसोबत वैकुंठात जा.
इत्येवमुक्त्वा स ब्रह्मा सर्वैः सुरगणैः सह
असे म्हणून ब्रह्मा सर्व देवतांसह—
तत्र गत्वा परं ब्रह्म भगवन्तं सनातनम् 2.38.
तेथे जाऊन त्यांनी परब्रह्म, सनातन भगवान पाहिला.
ग्रीष्ममध्याह्नमार्त्तण्डशतकोटिसमप्रभम्
तो उन्हाळ्यातील दुपारच्या कोटी कोटी सूर्यांसारखा तेजस्वी होता.
चतुर्भुजैः पार्षदैश्च सरस्वत्या स्तुतं नतम्
चार हात असलेल्या पार्षदांसह सरस्वतीने त्याची स्तुती केली आणि वंदना केली.
तं प्रणेमुः सुराः सर्वे मूर्ध्ना ब्रह्मपुरोगमाः
ब्रह्मा यांच्या पुढेमागे सर्व देवांनी, आपली मस्तकं झुकवून, त्याला नमस्कार केला.
वृत्तान्तं कथयामास स्वयं ब्रह्मा कृताञ्जलिः
ब्रह्मा स्वतः, हात जोडून, त्या घडलेल्या गोष्टी सांगू लागले.
स चापश्यत्सुरगणं विपद्ग्रस्तं भयाकुलम्
त्याने देवांचा समूह संकटात सापडलेला आणि भीतीने ग्रासलेला पाहिला.
शोभाशून्यं हतश्रीकं परिवारैरनावृतम्
त्यांच्याकडे तेज नव्हते, ऐश्वर्य हरवले होते आणि सेवकांनी वेढलेले असूनही ते उघडे दिसत होते.
नारायण उवाच दास्यामि लक्ष्मीमचलां परमैश्वर्यवर्द्धिनीम्
नारायण म्हणाले — मी तुम्हाला लक्ष्मी देईन, जी कधीही डळमळणार नाही आणि श्रेष्ठ संपत्ती वाढवणारी आहे.
किञ्च मद्वचनं किञ्चिच्छ्रूयतां समयोचितम्
आणि अजून एक, या प्रसंगाला योग्य असे माझे बोलणे ऐका.
जनाश्चासंख्यविश्वस्था मदधीनाश्च सन्ततम्
जगात असंख्य माणसे नेहमीच माझ्या अधीन असतात.
यो यो रुष्टो हि मद्भक्ते मत्परे हि निरङ्कुशः 2.38.
जो कोणी माझ्या भक्तांवर किंवा माझ्यावर अखंड प्रेम करणाऱ्यांवर, मनमानीपणे रागावतो—
दुर्वासाः शङ्करांशश्च वैष्णवो मत्परायणः
दुर्वासा, जो शंकराचा अंश आहे, तो वैष्णव आणि माझ्यावर एकनिष्ठ आहे.
यत्र शङ्खध्वनिर्नास्ति तुलसी च शिलार्चनम्
जिथे शंखाचा आवाज नाही, तुळशीने किंवा शिळेने पूजा होत नाही—
मद्भक्तानां च मे निन्दा यत्र यत्र भवेत्सुराः
आणि जिथे जिथे, हे देवांनो, माझ्या भक्तांची निंदा होते—
मद्भक्तिहीनो यो मूढो यो भुङ्क्ते हरिवासरे
जो माझ्या भक्तीपासून दूर आहे, मूर्ख आहे आणि हरिवासराला जेवतो—
मन्नामविक्रयी यश्च विक्रीणाति स्वकन्यकाम्
जो माझे नाव विकतो किंवा स्वतःची मुलगी विकतो—
पापिनां यो गृहं याति शूद्रश्राद्धान्नभोजिनाम्
जो पाप्यांच्या घरी जातो किंवा शूद्रांच्या श्राद्धातील अन्न खातो—
शूद्राणां शवदाही च भाग्यहीनश्च वाडवः
शूद्रांमध्ये जो प्रेत जाळतो आणि ज्याचे नशीब फाटले आहे असा घोड्याचा व्यापारी—
शूद्राणां सूपकारो यो ब्राह्मणो वृषवाहकः
जो शूद्रांसाठी स्वयंपाक करतो किंवा ब्राह्मण असून बैल हाकतो—
विप्रो यवनसेवी च देवलः शूद्रयाजकः
जो ब्राह्मण यवनांची सेवा करतो, देवळाचा पुजारी किंवा शूद्रांचा यजमान—
विश्वासघाती मित्रघ्नो नरघाती कृतघ्नकः 2.38.
जो विश्वासघात करतो, मित्राचा वध करतो, माणसाचा वध करतो आणि उपकार विसरतो.
अशुद्धहृदयः कूरो हिंसको निन्दको द्विजः
ज्याच्या मनात अपवित्रता आहे, जो क्रूर आहे आणि जो दुसऱ्यांची निंदा करतो, असा ब्राह्मण.
यो विप्रः पुंश्चलीपुत्रो महापापी च तत्पतिः
जो ब्राह्मण व्यभिचारिणीचा मुलगा आहे किंवा जो मोठा पापी आहे, आणि त्याचा नवरा.