ब्रह्मादिस्तम्बपर्य्यन्तं सर्वं मिथ्यैव केवलम्
ब्रह्मदेवापासून गवताच्या पातीपर्यंत सर्व काही खरेतर फसवेच आहे.
अतीव सुखदं सारं भुक्तिदं मुक्तिदं परम्
तो अत्यंत आनंद देणारा, भोग आणि मुक्ती देणारा खरा सार आहे.
योगिनामपि सिद्धानां यतीनां च तपस्विनाम्
योगी, सिद्ध, यती आणि तपस्वी यांच्यासाठीसुद्धा,
भस्मसाच्च भवेत्पापं यदुपस्पर्शमात्रतः
भस्माचा केवळ स्पर्श जरी झाला तरी पाप नष्ट होते.
ततो रोगा हि वेपन्ते पापानि च भयानि च
म्हणूनच रोग, पाप आणि भीती हे सर्व थरथर कापतात.
तावन्निबद्धः संसारे कारागारे विधेर्जनः
जोपर्यंत माणूस विधीच्या कारागृहात, संसाराच्या ओझ्यात बांधलेला आहे,
कृतकर्मौघभोगाख्यनिगडच्छेदकारणम्
कर्मांच्या आणि त्यांच्या फळांच्या साखळ्या तोडण्याचे कारण हेच आहे.
गोलोकमार्गसोपानं निस्तारे बीजकारणम् 2.36.
हेच गोलोकाच्या मार्गावर नेणारे पाऊल आहे आणि मुक्ती मिळवण्याचे मूळ कारण आहे.
सारं च सर्वतपसां योवानां साधनं तथा
सर्व तपांचा सार आणि तरुणांसाठीसुद्धा हेच साधन आहे.
दानानां तीर्थशौचानां यज्ञादीनां पुरन्दर
दान, तीर्थस्नान, यज्ञ वगैरे यांचा, हे पुरंदर,
पुंसां लक्षं पितॄणां च शतं मातामहस्य च
पुरुषांसाठी लक्ष, पितरांसाठी शंभर आणि मामा किंवा आजोबांसाठी,
सहोदरं कलत्रं च वक्तुं शिष्यं च किङ्करम्
भाऊ, पत्नी, शिष्य आणि सेवक,
स्वात्मानं च सतीर्थ्यं च गुरुपत्नीं गुरोः सुतम्
स्वतः, सहतीर्थी, गुरुपत्नी आणि गुरुचा मुलगा,
मन्त्रग्रहणमात्रेण जीवन्मुक्तो भवेन्नरः
मंत्र ग्रहण केल्यानेच माणूस जिवंतपणीच मुक्त होतो.
अनेकजन्मपर्य्यन्तं दीक्षाहीनो भवेन्नरः
दीक्षा न घेतल्यास माणूस अनेक जन्म असेच राहतो.
सप्तजन्मसु देवानां कृत्वा सेवां स्वकर्मतः
स्वतःच्या कर्मानुसार सात जन्म देवांची सेवा केली,
जन्मत्रयं भास्करं च सेवित्वा मानवः शुचिः
तीन जन्मे सूर्याची सेवा केल्यावर माणूस पवित्र होतो.
जन्मत्रयं तं निषेव्य निर्विघ्नश्च भवेन्नरः 2.36.
तीन जन्मे त्याची सेवा केल्यावर माणसाचे सर्व अडथळे दूर होतात.
तदा ज्ञानप्रदीपेन समालोच्य महामतिः
मग ज्ञानाचा दिवा पेटवून ज्ञानी मनुष्य विचार करतो.
प्रकृतिं विष्णुमायां च दुर्गां दुर्गतिनाशिनीम्
तो प्रकृती, विष्णुमाया, दुर्गा — जी दु:ख नष्ट करणारी आहे — यांचा मनन करतो.
वाणीरूपां च पद्मां च भद्रां कृष्णप्रियात्मिकाम्
तो वाणीच्या रूपातील सरस्वती, लक्ष्मी, भद्रा आणि कृष्णाची प्रिय आत्मा यांचा विचार करतो.
तत्प्रसादाद्भवेज्ज्ञानी ज्ञानानन्दं तदा भजेत्
तिच्या कृपेने मनुष्य ज्ञानी होतो आणि मग ज्ञानाचा आनंद मिळवतो.
शिवं शिवस्वरूपं च शिवदं शिवकारणम्
तो शिव, शुभतेचे मूर्तिमंत रूप, शुभता देणारा आणि कारण असलेला — यांचा विचार करतो.
सुखदं मोक्षदं चैव दातारं सर्वसम्पदाम्
तो सुख, मोक्ष आणि सर्व संपत्ती देणारा आहे.
इन्द्रत्वं च मनुत्वं च दातुं शक्तं च लीलया
तो आपल्या लीलाखेळीतून इंद्रपद किंवा मनुपद देण्यास समर्थ आहे.
जन्मत्रयं तमाराध्य चाशुतोषप्रसादतः
तीन जन्मे त्याची उपासना करून आणि त्याच्या सहज मिळणाऱ्या कृपेने,
वरदस्य वरेणैव हरिभक्तिं लभेद्ध्रुवम्
वर देणाऱ्याच्या वरामुळे नक्कीच हरिभक्ती मिळते.
निर्म्मलज्ञानदीपेन प्रदीप्तेन च तत्त्ववित् 2.36.
शुद्ध ज्ञानाचा दिवा तेवत असताना, तत्वज्ञानी तेजस्वी होतो.
दयानिधेः प्रसादेन निर्मलज्ञानमालभेत् ११! यत्र देहे लभेन्मन्त्रं तद्देहावधि भारते
दयासागराच्या कृपेने शुद्ध ज्ञान मिळते; ज्या शरीरात मंत्र मिळतो, त्या शरीरात भारतात तो राहतो.
तत्पाञ्चभौतिकं त्यक्त्वा बिभृयाद्दिव्यरूपकम्
त्या पंचमहाभूतांनी बनलेल्या शरीराचा त्याग करून, तो दिव्य रूप धारण करतो.