व्रतानामुपवासानां श्राद्धादीनां च संयमे
व्रत, उपवास आणि श्राद्धादी नियमांमध्ये—
स च तिष्ठति कुण्डेषु नखादीनां च सुन्दरि
तो सुंदर स्त्री, नखांसारख्या वस्तूंमध्ये आणि खड्ड्यांमध्ये राहतो.
सकेशं पार्थिवं लिङ्गं यो वाऽर्चयति भारते 2.30.
जो भारतात केसांसह मातीचे शिवलिंग पूजतो—
तदन्ते यावनीं योनिं प्रयाति हरकोपतः
शेवटी, शंकराच्या रागामुळे, तो यवन स्त्रीच्या पोटी जन्म घेतो.
पितॄणां यो विष्णुपदे पिण्डं नैव ददाति च
जो पुरुष विष्णूच्या पादांमध्ये पितरांना पिंड अर्पण करत नाही,
ततः स्वयोनिं संप्राप्य खञ्जः सप्तसु जन्मसु
तो पुन्हा आपल्या जातीमध्ये जन्म घेतो आणि सात जन्म लंगडा राहतो.
यः सेवते महामूढो गुर्विणीं च स्वकामिनीम्
जो मोठ्या अज्ञानाने गरोदर स्त्रीची किंवा स्वतःच्या प्रियतमेची सेवा करतो,
अवीरान्नं च यो भुङ्क्ते ऋतुस्नातान्नमेव च
जो देवांना अर्पण न केलेले अन्न किंवा ऋतुमती स्त्रीने स्पर्श केलेले अन्न खातो,
स व्रजेद्राजकीं योनिं कर्मकारीं च सप्तसु
तो सात जन्म काम करणाऱ्याच्या किंवा शूद्राच्या गर्भात जन्म घेतो.
यो हि घर्माक्तहस्तेन देवद्रव्यमुपस्पृशेत्
जो घामाने माखलेल्या हातांनी देवासाठी ठेवलेली वस्तू स्पर्श करतो,
यः शूद्रेणाभ्यनुज्ञातो भुङ्क्ते शूद्रान्नमेव च
जो शूद्राने परवानगी दिल्यावर शूद्राचे अन्न खातो,
वाग्दुष्टा कटुवाचा या ताडयेत्स्वामिनं सदा 2.30.
ज्या स्त्रीचे बोलणे वाईट आहे, जी नेहमी कठोर बोलते आणि पतीला मारते,
ताडिता यमदूतेन दण्डेन च चतुर्युगम्
ती यमदूताच्या काठीने चार युगं मार खाणारी होते.
विषेण जीविनं हन्ति निर्दयो यो हि पामरः
जो निर्दयी आणि नीच मनुष्य विष घालून जिवंत प्राण्याचा वध करतो,
ततो भवेन्नृघाती च व्रणी स्यात्सप्तजन्मसु
तो नंतर मनुष्यहत्यारा होतो आणि सात जन्म जखमा घेऊन जगतो.
दण्डेन ताडयेद्यो हि वृषं च वृषवाहकः
जो बैल हाकणारा बैलाला काठीने मारतो,
प्रतप्ततैलकुण्डे च स तिष्ठति चतुर्युगम्
तो चार युगं उकळत्या तेलाच्या कढईत उभा राहतो.
दन्तेन हन्ति जीवं यो लौहेन बडिशेन वा
जो स्वतःच्या दातांनी किंवा लोखंडी हुकाने जिवंत प्राण्याचा वध करतो,
ततः स्वयोनिं संप्राप्य चोदरव्याधिसंयुतः
तो पुन्हा आपल्या जातीमध्ये जन्म घेतो आणि पोटाच्या आजाराने त्रस्त राहतो.
यो भुंक्ते च वृथा मांसं मत्स्यभोजी च ब्राह्मणः
जो ब्राह्मण कारण नसताना मांस खातो किंवा मासे खातो,
स्वलोममानवर्षं च तद्भोजी तत्र तिष्ठति
तो आपल्या शरीरावरील केसांच्या संख्येइतकी वर्षे स्वतःचे मांस खात राहतो.
ब्राह्मणः शूद्रयाजी यः शूद्रश्राद्धान्नभोजकः 2.30.
जो ब्राह्मण शूद्रासाठी यज्ञ करतो किंवा शूद्राच्या श्राद्धाचे अन्न खातो,
यावल्लोमप्रमाणाब्दं यजमानस्य सुव्रते
सुव्रते, यजमानाच्या अंगावर जितके केस आहेत, तितक्या वर्षांसाठी—
ततो भारतमागत्य स शूद्रः सप्तजन्मसु
त्याच्या नंतर, तो भारतभूमीत येऊन, सात जन्मांसाठी शूद्र म्हणून जन्म घेतो.
लघुं कूरं महान्तं वा सर्पं हन्ति च यो नरः
जो मनुष्य लहान, रागीट किंवा मोठा असा कोणताही साप मारतो—
सर्पेण भक्षितः सोऽपि यमदूतेन ताडितः
तो सापाने खाल्ला जातो आणि यमदूताच्या मारहाणीला सुद्धा सामोरा जातो.
ततो भवेन्मानवश्चाप्यल्पायुर्दद्रुसंयुतः
त्याच्या नंतर, तो मनुष्य अल्पायुषी आणि कुष्ठरोगाने त्रस्त असा जन्म घेतो.
विधिं प्रकल्प्य जीवांश्च क्षुद्रजन्तूंश्च हन्ति यः
जो जाणीवपूर्वक जिवंत प्राणी किंवा लहान किडे मारतो—
दिवानिशं भक्षितस्तैरनाहारश्च शब्दकृत्
तो दिवस-रात्र त्यांच्याकडून खाल्ला जातो, उपाशी राहतो आणि वेदनांनी ओरडतो.
ततो भवेत्क्षुद्रजन्तुर्जातिर्वै यावती स्मृता
नंतर तो तितक्या जन्मांसाठी लहान किड्यांच्या जातीमध्ये जन्म घेतो, जितके जन्म लक्षात राहतात.