ततः स गार्दभीं योनिमवाप्नोति त्रिजन्मनि
मग तो तीन जन्मे गाढविणीच्या पोटी जन्म घेतो.
बधिरं यो हसत्येव निन्दत्येव हि मानवः
जो मनुष्य बहिरा असलेल्या व्यक्तीचा उपहास करतो किंवा त्याची हसत खिल्ली उडवतो—
ततो भवेत्स बधिरो दरिद्रः सप्तजन्मसु ।। 2.30.
तो मग सात जन्मे बहिरा आणि गरीब होतो.
लोभात्स्वपालनार्थाय जीविनं हन्ति यो नरः
जो मनुष्य लोभापोटी स्वतःच्या संपत्तीच्या रक्षणासाठी जिवंत प्राण्याचा वध करतो—
ततो भवेत्स शशको मीनश्च सप्तजन्मसु
तो मग सात जन्मे ससा आणि मासा होतो.
स्वकन्यापालनं कृत्वा विक्रीणाति हि यो नरः
जो मनुष्य स्वतःच्या मुलीचे पालनपोषण करून तिला विकतो—
कन्यालोमप्रमाणाब्दं तद्भोजी तत्र तिष्ठति
तो मुलीच्या अंगावरील केसांच्या संख्येइतकी वर्षे तिथे राहून तिथलेच अन्न खातो.
मांसभारं मूर्ध्नि कृत्वा रक्तधारां लिहेत्क्षुधा
डोक्यावर मांसाचा ओझा घेऊन, तो उपासमारीने रक्ताच्या धारांना चाटतो.
षष्टिवर्षसहस्राणि व्याधश्च सप्तजन्मसु
सहा हजार वर्षे, तो सात जन्मे शिकारी म्हणून जन्म घेतो.
सप्तजन्मसु मण्डूको जलौकाः सप्तजन्मसु
सात जन्मे तो बेडूक असतो; सात जन्मे जोंधळा होतो.
व्रतानामुपवासानां श्राद्धादीनां च संयमे
व्रत, उपवास आणि श्राद्धादी नियमांमध्ये—
स च तिष्ठति कुण्डेषु नखादीनां च सुन्दरि
तो सुंदर स्त्री, नखांसारख्या वस्तूंमध्ये आणि खड्ड्यांमध्ये राहतो.
सकेशं पार्थिवं लिङ्गं यो वाऽर्चयति भारते 2.30.
जो भारतात केसांसह मातीचे शिवलिंग पूजतो—
तदन्ते यावनीं योनिं प्रयाति हरकोपतः
शेवटी, शंकराच्या रागामुळे, तो यवन स्त्रीच्या पोटी जन्म घेतो.
पितॄणां यो विष्णुपदे पिण्डं नैव ददाति च
जो पुरुष विष्णूच्या पादांमध्ये पितरांना पिंड अर्पण करत नाही,
ततः स्वयोनिं संप्राप्य खञ्जः सप्तसु जन्मसु
तो पुन्हा आपल्या जातीमध्ये जन्म घेतो आणि सात जन्म लंगडा राहतो.
यः सेवते महामूढो गुर्विणीं च स्वकामिनीम्
जो मोठ्या अज्ञानाने गरोदर स्त्रीची किंवा स्वतःच्या प्रियतमेची सेवा करतो,
अवीरान्नं च यो भुङ्क्ते ऋतुस्नातान्नमेव च
जो देवांना अर्पण न केलेले अन्न किंवा ऋतुमती स्त्रीने स्पर्श केलेले अन्न खातो,
स व्रजेद्राजकीं योनिं कर्मकारीं च सप्तसु
तो सात जन्म काम करणाऱ्याच्या किंवा शूद्राच्या गर्भात जन्म घेतो.
यो हि घर्माक्तहस्तेन देवद्रव्यमुपस्पृशेत्
जो घामाने माखलेल्या हातांनी देवासाठी ठेवलेली वस्तू स्पर्श करतो,
यः शूद्रेणाभ्यनुज्ञातो भुङ्क्ते शूद्रान्नमेव च
जो शूद्राने परवानगी दिल्यावर शूद्राचे अन्न खातो,
वाग्दुष्टा कटुवाचा या ताडयेत्स्वामिनं सदा 2.30.
ज्या स्त्रीचे बोलणे वाईट आहे, जी नेहमी कठोर बोलते आणि पतीला मारते,
ताडिता यमदूतेन दण्डेन च चतुर्युगम्
ती यमदूताच्या काठीने चार युगं मार खाणारी होते.
विषेण जीविनं हन्ति निर्दयो यो हि पामरः
जो निर्दयी आणि नीच मनुष्य विष घालून जिवंत प्राण्याचा वध करतो,
ततो भवेन्नृघाती च व्रणी स्यात्सप्तजन्मसु
तो नंतर मनुष्यहत्यारा होतो आणि सात जन्म जखमा घेऊन जगतो.
दण्डेन ताडयेद्यो हि वृषं च वृषवाहकः
जो बैल हाकणारा बैलाला काठीने मारतो,
प्रतप्ततैलकुण्डे च स तिष्ठति चतुर्युगम्
तो चार युगं उकळत्या तेलाच्या कढईत उभा राहतो.
दन्तेन हन्ति जीवं यो लौहेन बडिशेन वा
जो स्वतःच्या दातांनी किंवा लोखंडी हुकाने जिवंत प्राण्याचा वध करतो,
ततः स्वयोनिं संप्राप्य चोदरव्याधिसंयुतः
तो पुन्हा आपल्या जातीमध्ये जन्म घेतो आणि पोटाच्या आजाराने त्रस्त राहतो.
यो भुंक्ते च वृथा मांसं मत्स्यभोजी च ब्राह्मणः
जो ब्राह्मण कारण नसताना मांस खातो किंवा मासे खातो,