भजामि केन विधिना श्रीकृष्णं प्रकृतेः परम्
प्रकृतीच्या पलीकडे असलेल्या श्रीकृष्णाची भक्ती मी कोणत्या पद्धतीने करावी?
शुभकर्म्मविपाकं च श्रुतं नृणां मनोहरम्
माणसांना शुभ कर्मांचे सुंदर फळ ऐकायला मिळाले, जे मनाला मोहवते.
इत्युक्त्वा सा सती ब्रह्मन्भक्तिनम्रात्मकन्धरा
अशी बोलून, ती सती स्त्री, भक्तीने नम्र झालेल्या मानेने, हे ब्रह्मन्—
सावित्र्युवाच धर्मांशं यं सुतं प्राप धर्मराजं नमाम्यहम्
सावित्री म्हणाली: धर्माचा अंश मिळवलेला पुत्र, धर्मराज, त्याला मी नमस्कार करते.
समता सर्वभूतेषु यस्य सर्वस्य साक्षिणः
ज्याच्या मनात सर्व जीवांप्रती समता आहे, जो सर्वांचा साक्षीदार आहे—
येनान्तश्च कृतो विश्वे सर्वेषां जीविनां परम् 2.28.
ज्याने सर्व जीवांच्या जगात अंत घडवला, तो सर्वात श्रेष्ठ आहे.
बिभर्ति दण्डं दण्ड्याय पापिनां शुद्धिहेतवे
तो पापींच्या शुद्धीसाठी, त्यांना शिक्षा देण्यासाठी दंड धारण करतो.
विश्वे यः कलयत्येव सर्वायुश्चापि सन्ततम्
जो सतत जगातील सर्वांचा आयुष्य मोजतो.
तपस्वी वैष्णवो धर्म्मी संयमी विजितेन्द्रियः
तो तपस्वी, विष्णूभक्त, धर्मशील, संयमी आणि इंद्रियांवर विजय मिळवलेला आहे.
स्वात्मारामञ्च सर्वज्ञो मित्रं पुण्यकृतां भवेत्
स्वतःच्या आत्म्यात आनंदी, सर्वज्ञ, तो पुण्य करणाऱ्यांचा मित्र आहे.
यज्जन्म ब्रह्मणो वंशे ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा
त्याचा जन्म ब्रह्माच्या वंशात झाला असून, ब्रह्मतेजाने उजळलेला आहे.
इत्युक्त्वा सा च सावित्री प्रणनाम यमं मुने
अशी बोलून सावित्रीने यमाला नमस्कार केला, हे मुनी.
इदं यमाष्टकं नित्यं प्रातरुत्थाय यः पठेत्
जो व्यक्ती रोज सकाळी उठल्यावर हे यमाष्टक म्हणतो —
महापापी यदि पठेन्नित्यं भक्त्या च नारद
नारद, जरी तो मोठा पापी असेल, तरी रोज भक्तीने हे म्हणत असेल —
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे द्वितीये प्रकृतिखण्डे नारदनारायणसंवादे सावित्रीकृतयमस्तोत्रं नामाष्टाविंशोऽध्यायः
श्री ब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या दुसऱ्या प्रकृती खंडात नारद आणि नारायण यांच्या संवादात सावित्रीने रचलेले यमस्तोत्र, अठ्ठाविसावा अध्याय, येथे संपतो.
श्रीनारायण उवाच कर्म्माशुभविपाकं च तामुवाच रवेः सुतः
श्री नारायण म्हणाले: सूर्यपुत्राने तिला वाईट कर्मांचे परिणाम सांगितले.
यम उवाच कर्माशुभविपाकं च कथयामि निशामय
यम म्हणाला: मी तुला वाईट कर्मांचे फळ सांगतो, नीट ऐक.
नानाप्रकारं स्वर्गं च याति जीवः सुकर्मणा
चांगल्या कर्मामुळे जीव वेगवेगळ्या प्रकारच्या स्वर्गात जातो.
नरकाणां च कुण्डानि सन्ति नानाविधानि च
नरकातही अनेक प्रकारच्या खड्ड्या आहेत.
विस्तृतानि गभीराणि क्लेशदानि च जीविनाम्
हे खड्डे मोठे, खोल आणि जीवांना त्रास देणारे आहेत.
षडशीतिश्च कुण्डानि संयमन्यां च सन्ति च
छयाऐंशी खड्डे आहेत आणि संयमाच्या प्रदेशात आणखीही आहेत.
वह्निकुण्डं तप्तकुण्डं क्षमकुण्डं भयानकम्
अग्नीचा खड्डा, तापलेल्या खड्डा, सहनशीलतेचा खड्डा आणि भयानक खड्डा आहेत.
गरकुण्डं दूषिकाकुण्डं वसाकुण्डं तथैव च
विषाचा खड्डा, घाणाचा खड्डा आणि चरबीचा खड्डा आहेत.
कुण्डं गात्रमलानां च कर्णविट्कुण्डमेव च
शरीरातील घाणीसाठी खड्डा आणि कानातील मळासाठी खड्डा आहेत.
लोम्नां कुण्डं केशकुण्डमस्थिकुण्डं च दुःखदम् 2.29.
केसांचा खड्डा, डोक्याच्या केसांचा खड्डा आणि हाडांचा खड्डा, हे सगळे दुःखदायक आहेत.
तीक्ष्णकण्टककुण्डं च विषकुण्डं च विघ्नदम्
तीक्ष्ण काट्यांचा खड्डा आणि विषाचा खड्डा, हे दोन्ही अडथळे निर्माण करणारे आहेत.
प्रतप्ततैलकुण्डं च दन्तकुण्डं च दुर्वहम्
उकळत्या तेलाचा खड्डा आणि दातांचा खड्डा, हे दोन्ही सहन करणे कठीण आहेत.
मशकुण्डं दंशकुण्डं भीमं गरलकुण्डकम्
माशांचा खड्डा, चावणाऱ्या कीटकांचा खड्डा आणि भयंकर विषाचा खड्डा आहेत.
शरकुण्डं शूलकुण्ड खड्गकुण्डं च भीषणम्
बाणांचा खड्डा, भाल्यांचा खड्डा आणि तलवारीचा भयानक खड्डा आहेत.
सञ्चालकुण्डं वाजकुण्डं बन्धकुण्डं सुदुस्तरम्
हलवण्याचा खड्डा, घोड्यांचा खड्डा आणि बंधनाचा खड्डा, हे सगळे अत्यंत कठीण आहेत.