शूद्राणां च प्रतिग्राही शूद्रयाजी च यो द्विजः
जो शूद्रांकडून दान घेतो किंवा द्विज शूद्रांसाठी यज्ञ करतो,
यो विप्रोऽवीरान्नभोजी ऋतुस्नातान्नभोजकः
जो ब्राह्मण वीराने दिलेले अन्न किंवा ऋतुमती स्त्रीने दिलेले अन्न खात नाही,
यः कन्याविक्रयी विप्रो यो हरेर्नामविक्रयी
जो ब्राह्मण कन्येची विक्री करतो किंवा हरिचे नाव विकतो,
सूर्य्योदये च द्विर्भोजी मत्स्यभोजी च यो द्विजः
जो द्विज सूर्य उगवताना दोनदा अन्न खातो किंवा मासे खातो,
इत्युक्त्वा च मुनिश्रेष्ठः सर्व पूजाविधिक्रमम्
अशी सांगून, श्रेष्ठ ऋषीने सर्व पूजा विधी सांगितले.
दत्त्वा सर्वं नृपेन्द्राय प्रययौ स्वालयं मुनिः
राजाला सर्व काही दिल्यावर, ऋषी आपल्या घरी निघून गेला.
नारद उवाच स्तोत्रं मन्त्रं च किं दत्त्वा प्रययौ स पराशरः ।।2.23.
नारद म्हणाला: पराशराने निघण्यापूर्वी कोणते स्तोत्र आणि मंत्र दिले?
नृपः केन विधानेन संपूज्य श्रुतिमातरम्
राजाने वेदांची माता कोणत्या पद्धतीने पूजली?
नारायण उवाच व्रतमेव चतुर्दश्यां व्रती भक्त्या समाचरेत्
नारायण म्हणाला: चतुर्दशीच्या दिवशी भक्ताने भक्तीने व्रत करावे.
व्रतं चतुर्दशाब्दं च द्विसप्तफलसंयुतम्
चतुर्दशीच्या व्रताने दोन सात फळे मिळतात.
वस्त्रं यज्ञोपवीतं च भोज्यं च विधिपूर्वकम्
विधीप्रमाणे दिलेले वस्त्र, यज्ञोपवीत आणि अन्न.
गणेशं च दिनेशं च वह्निं विष्णुं शिवं शिवाम्
गणेश, सूर्य, अग्नी, विष्णु, शिव आणि पार्वती.
शृणु ध्यानं च सावित्र्याश्चोक्तं माध्यन्दिने च यत्
आता ऐक, मध्यान्ह काळासाठी सांगितलेले सावित्रीचे ध्यान.
तप्तकाञ्चनवर्णाभां ज्वलन्तीं ब्रह्मतेजसा
तप्त सोन्यासारखा तेजस्वी रंग, ब्रह्मतेजाने झळाळणारी.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम्
हसतमुख, प्रसन्न चेहरा, रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली.
सुखदां मुक्तिदां शान्तां कान्तां च जगतां विधेः
सुख आणि मुक्ती देणारी, शांत, सुंदर आणि जगाची सृष्टी करणारी.
वेदाधिष्ठातृदेवीं च वेदशास्त्रस्वरूपिणीम् 2.23.
वेदांची अधिष्ठात्री देवी, वेदशास्त्रांचे मूर्त स्वरूप.
ध्यात्वा ध्यानेन चानेन दत्त्वा पुष्पं स्वमूर्द्धनि
असे ध्यान करून, स्वतःच्या डोक्यावर फुल ठेवावे.
दत्त्वा षोडशोपचारं वेदोक्तमन्त्रपूर्वकम्
वेदोक्त मंत्रांनी पूर्वी सांगितलेल्या सोळा उपचारांनी पूजा करावी.
आसनं पाद्यमर्घ्यं च स्नानीयं चानुलेपनम्
आसन, पाय धुण्यासाठी पाणी, अर्घ्य, स्नानासाठी पाणी आणि उटणे.
वसनं भूषणं माल्यं गन्धमाचमनीयकम्
वस्त्र, दागिने, हार, सुगंध आणि आचमनासाठी पाणी.
दारुसारविकारं च हेमादिनिर्मितं च वा
चंदनाच्या लाकडापासून किंवा सोन्यासारख्या मौल्यवान वस्तूंनी बनवलेले.
तीर्थोदकं च पाद्यं च पुण्यदं प्रीतिदं महत्
तीर्थाचे पाणी आणि पाद्य, पुण्य देणारे आणि आनंद देणारे.
पवित्ररूपमर्घ्यं च दूर्वापुष्पाक्षतान्वितम्
शुद्ध अर्घ्य, दुर्वा, फुले आणि अक्षता यांसह.
सुगन्धि धात्रीतैलं च देहसौन्दर्य्यकारणम्
सुगंधी आवळ्याचे तेल, शरीराची शोभा वाढवणारे.
मलयाचलसम्भूतं देहशोभाविवर्द्धनम्
मलय पर्वतातून मिळणारे, शरीराचा तेज वाढवणारे.
गन्धद्रव्योद्भवः पुण्यः प्रीतिदो दिव्यगन्धदः 2.23.
सुगंधी द्रव्यांपासून तयार झालेले, पुण्यदायक, आनंददायक आणि दिव्य सुगंध देणारे.
जगतां दर्शनीयं च दर्शनं दीप्तिकारणम्
संपूर्ण जगाला पाहण्यासारखे, ज्याचे दर्शन तेज वाढवते.
तुष्टिदं पुष्टिदं चैव प्रीतिदं क्षुद्विनाशनम्
हे समाधान, पोषण, आनंद देणारे असून, भूक दूर करते.
ताम्बूलं च वरं रम्यं कर्पूरादिसुवासितम्
तांबूल उत्तम आणि आकर्षक असून, कपूर व इतर सुवासांनी सुगंधित आहे.