नारायण उवाच द्वितीये च देवगणैस्तत्पश्चाद्विदुषां गणैः
नारायण म्हणाले: द्वितीय युगात देवगणांनी आणि नंतर विद्वानांच्या समूहांनी तिची पूजा केली.
तथा चाश्वपतिः पूर्वं पूजयामास भारते
पूर्वी अश्वपति यांनीही भारतात तिची पूजा केली होती.
नारद उवाच सर्वपूज्या च सावित्री तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाले: सर्वांनी पूज्य असलेल्या सावित्रीबद्दल मला नीट सांग.
नारायण उवाच वैरिणां बलहर्त्ता च मित्राणां दुःखनाशनः
नारायण म्हणाले: ती शत्रूंची ताकद कमी करते आणि मित्रांचे दुःख दूर करते.
आसीत्तस्य महाराज्ञी महिषी धर्मचारिणी
त्याला एक मुख्य राणी होती, ती धर्मनिष्ठ आणि पतिव्रता होती.
सा च राज्ञी महासाध्वी वसिष्ठस्योपदेशतः
ती राणी अत्यंत सती होती आणि वसिष्ठांच्या सांगण्यावर चालत असे.
प्रत्यादेशं न सा प्राप महिषी न ददर्श ताम्
तरीही तिला कोणताही आदेश मिळाला नाही, आणि राणीला ती दिसली नाही.
राजा तां दुःखितां दृष्ट्वा बोधयित्वा नयेन वै 2.23.
राजाने तिला दुःखी पाहून, तिला समजावून शांत केले.
तपश्चचार तत्रैव संयतः शतवत्सरम्
तेथेच, संयम ठेवून, त्याने शंभर वर्षे तप केला.
शुश्रावाकाशवाणीं च नृपेन्द्रश्चाशरीरिणीम्
आणि राजाने आकाशातून येणारा देहहीन आवाज ऐकला.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र प्रजगाम पराशरः
इतक्यात, तिथे पराशर आले.
पराशर उवाच दशधा प्रजपान्नॄणां दिवारात्र्यघमेव च
पराशर म्हणाले: दहा वेळा जप केल्याने, माणसाचे दिवस-रात्रीचे पाप नाहीसे होते.
शतधा च जपाच्चैवं पापं मासार्जितं परम्
शंभर वेळा जप केल्याने, महिन्याभरात साठवलेले मोठे पापही नष्ट होते.
करोति मुक्तिं विप्राणां जपो दशगुणस्ततः
ब्राह्मणांना जप केल्याने मुक्ती मिळते, आणि तो त्याहून दहा पट अधिक फलदायी आहे.
आनम्रमूर्द्धमचलं प्रजपेत्प्राङ्मुखो द्विजः
पूर्वेकडे तोंड करून, डोके वाकवून आणि शरीर स्थिर ठेवून द्विजाने जप करावा.
तर्जनीमूलपर्य्यन्तं जपस्यैष क्रमः करे
जप करताना, तर्जनीच्या मुळापासून टोकापर्यंत हातावर हा क्रम पाळावा.
कृत्वा वा मालिकां राजञ्जपेत्तीर्थे सुरालये 2.23.
किंवा, राजन, माळ तयार करून तीर्थस्थळी किंवा देवळात जप करावा.
कृत्वा गोरोचनाक्तां च गायत्र्या स्नापयेत्सुधीः
गायीच्या गळ्याचा रंग लावून, ज्ञानी माणसाने गायत्रीने माळ स्नान घालावी.
अथवा पञ्चगव्येन स्नाता माला च संस्कृता
किंवा, पंचगव्याने स्नान करून, माळ शुद्ध करावी.
एवं क्रमेण राजर्षे दशलक्षं जपं कुरु
अशा प्रकारे, राजर्षी, दहा लक्ष जप क्रमाने कर.
नित्यं नित्यं त्रिसन्ध्यं च करिष्यसि दिने दिने
दररोज, प्रत्येक त्रिसंध्येला, हे नित्य करावे.
सन्ध्याहीनोऽशुचिर्नित्यमनर्हः सर्वकर्मसु
जो sandhyā सोडतो तो नेहमी अशुद्ध राहतो आणि सर्व कर्मांसाठी अयोग्य असतो.
नोपतिष्ठति यः पूर्वां नोपास्ते यश्च पश्चिमाम्
जो व्यक्ती पूर्वीची विधी करत नाही आणि नंतरची पूजा करत नाही,
यावज्जीवनपर्य्यन्तं यस्त्रिसन्ध्यां करोति च
पण जो आयुष्यभर तीन सांध्यांची पूजा करतो,
तत्पादपद्मरजसा सद्यः पूता वसुन्धरा
त्याच्या चरणांच्या कमळातील धुळीमुळे पृथ्वी लगेचच शुद्ध होते.
तीर्थानि च पवित्राणि तस्य स्पर्शनमात्रतः
पवित्र तीर्थस्थळेही त्याच्या स्पर्शाने शुद्ध होतात.
न गृह्णन्ति सुराः पूजां पितरः पिण्डतर्पणम् 2.23.
देव त्याची पूजा स्वीकारत नाहीत आणि पितर त्याचे पिंड व तर्पण घेत नाहीत.
विष्णुमन्त्रविहीनश्च त्रिसन्ध्यरहितो द्विजः
जो द्विज विष्णू मंत्राशिवाय आणि तीन सांध्यांची पूजा न करता राहतो,
हरेरनैवेद्यभोजी धावको वृषवाहकः
जो हरिला अर्पण न केलेले अन्न खातो, धावतो किंवा बैलावर बसतो,
शवदाही च शूद्राणां यो विप्रो वृषलीपतिः
जो शव जाळतो, शूद्र स्त्रीचा स्वामी आहे किंवा ब्राह्मण तिचा पती आहे,