अपुत्रो लभते पुत्रं प्रियाहीनो लभेत्प्रियाम्
ज्याला मूल नाही त्याला मूल मिळते; प्रिय व्यक्तीपासून दूर असलेल्याला प्रिय व्यक्ती मिळते.
रोगी प्रमुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बन्धनात्
आजारी असलेला रोगमुक्त होतो; बांधलेला माणूस बंधनातून सुटतो.
इप्येवं कथितं स्तोत्रं ध्यानपूजाविधिं शृणु
असे हे स्तोत्र सांगितले गेले; आता ध्यान आणि पूजेची पद्धत ऐक.
यद्वक्ष्ये पूजयेत्तां च भक्त्या चावाहनं विना 2.22.
जे मी सांगणार आहे, ते भक्तीने तुळशीची पूजा करावी, अगदी आवाहन न करता सुद्धा.
तुलसीं पुष्पसारां च सतीं पूज्यां मनोहराम्
तुळशी ही फुलांचा सार आहे, सती आहे, पूजनीय आहे आणि मन मोहून टाकणारी आहे.
पुष्पेषु तुलनाप्यस्या नासीद्देवीषु वा मुने
फुलांमध्ये तिची सर कुणालाच नाही, आणि देवींतही तिला तोड नाही, हे मुनी.
शिरोधार्य्या च सर्वेषामीप्सितां विश्वपावनीम्
ती सर्वांनी डोक्यावर धारण करावी अशी आहे, जगाला पावन करणारी आणि इच्छित फल देणारी आहे.
इति ध्यात्वा च संपूज्य स्तुत्वा च प्रणमेद्बुधः
ध्यान करून, पूजा करून, स्तुती करून, ज्ञानी व्यक्तीने तिला वंदन करावे.
नारद उवाच यत्तु सावित्र्युपाख्यानं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाला: सावित्रीची कथा मला सांगावी अशी माझी इच्छा आहे.
पुरा येन समुद्भूता सा श्रुता च श्रुतिप्रसूः
पूर्वी ती कशी प्रकट झाली आणि कशी ऐकली गेली, वेदांची उत्पत्ती कशी झाली हे सांग.
नारायण उवाच द्वितीये च देवगणैस्तत्पश्चाद्विदुषां गणैः
नारायण म्हणाले: द्वितीय युगात देवगणांनी आणि नंतर विद्वानांच्या समूहांनी तिची पूजा केली.
तथा चाश्वपतिः पूर्वं पूजयामास भारते
पूर्वी अश्वपति यांनीही भारतात तिची पूजा केली होती.
नारद उवाच सर्वपूज्या च सावित्री तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाले: सर्वांनी पूज्य असलेल्या सावित्रीबद्दल मला नीट सांग.
नारायण उवाच वैरिणां बलहर्त्ता च मित्राणां दुःखनाशनः
नारायण म्हणाले: ती शत्रूंची ताकद कमी करते आणि मित्रांचे दुःख दूर करते.
आसीत्तस्य महाराज्ञी महिषी धर्मचारिणी
त्याला एक मुख्य राणी होती, ती धर्मनिष्ठ आणि पतिव्रता होती.
सा च राज्ञी महासाध्वी वसिष्ठस्योपदेशतः
ती राणी अत्यंत सती होती आणि वसिष्ठांच्या सांगण्यावर चालत असे.
प्रत्यादेशं न सा प्राप महिषी न ददर्श ताम्
तरीही तिला कोणताही आदेश मिळाला नाही, आणि राणीला ती दिसली नाही.
राजा तां दुःखितां दृष्ट्वा बोधयित्वा नयेन वै 2.23.
राजाने तिला दुःखी पाहून, तिला समजावून शांत केले.
तपश्चचार तत्रैव संयतः शतवत्सरम्
तेथेच, संयम ठेवून, त्याने शंभर वर्षे तप केला.
शुश्रावाकाशवाणीं च नृपेन्द्रश्चाशरीरिणीम्
आणि राजाने आकाशातून येणारा देहहीन आवाज ऐकला.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र प्रजगाम पराशरः
इतक्यात, तिथे पराशर आले.
पराशर उवाच दशधा प्रजपान्नॄणां दिवारात्र्यघमेव च
पराशर म्हणाले: दहा वेळा जप केल्याने, माणसाचे दिवस-रात्रीचे पाप नाहीसे होते.
शतधा च जपाच्चैवं पापं मासार्जितं परम्
शंभर वेळा जप केल्याने, महिन्याभरात साठवलेले मोठे पापही नष्ट होते.
करोति मुक्तिं विप्राणां जपो दशगुणस्ततः
ब्राह्मणांना जप केल्याने मुक्ती मिळते, आणि तो त्याहून दहा पट अधिक फलदायी आहे.
आनम्रमूर्द्धमचलं प्रजपेत्प्राङ्मुखो द्विजः
पूर्वेकडे तोंड करून, डोके वाकवून आणि शरीर स्थिर ठेवून द्विजाने जप करावा.
तर्जनीमूलपर्य्यन्तं जपस्यैष क्रमः करे
जप करताना, तर्जनीच्या मुळापासून टोकापर्यंत हातावर हा क्रम पाळावा.
कृत्वा वा मालिकां राजञ्जपेत्तीर्थे सुरालये 2.23.
किंवा, राजन, माळ तयार करून तीर्थस्थळी किंवा देवळात जप करावा.
कृत्वा गोरोचनाक्तां च गायत्र्या स्नापयेत्सुधीः
गायीच्या गळ्याचा रंग लावून, ज्ञानी माणसाने गायत्रीने माळ स्नान घालावी.
अथवा पञ्चगव्येन स्नाता माला च संस्कृता
किंवा, पंचगव्याने स्नान करून, माळ शुद्ध करावी.
एवं क्रमेण राजर्षे दशलक्षं जपं कुरु
अशा प्रकारे, राजर्षी, दहा लक्ष जप क्रमाने कर.