शङ्करस्तेन शूलेन दानवस्यास्थिजालकम्
त्या शूलाने शंकराने दैत्याच्या हाडांचा सांगाडा फोडून टाकला.
प्रेम्णा च प्रेरयामास लवणोदे च सागरे
आणि प्रेमाने त्याला खाऱ्या समुद्रात पाठवले.
नानाप्रकाररूपा च श्रेष्ठा पूता सुरार्चने
ती अनेक सुंदर रूपांनी, देवांची पूजा करण्यासाठी श्रेष्ठ आणि पवित्र असते.
तीर्थतोयस्वरूपं च पवित्रं शंकरं विना
तीर्थातील पवित्र पाण्याचं स्वरूप, शंकराशिवाय, नेहमीच शुद्ध असतं.
स स्नातः सर्वतीर्थेषु यः स्नातः शंखवारिणा
जो शंखाच्या पाण्याने स्नान करतो, त्याने जणू सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केलं असतं.
तत्रैव सततं लक्ष्मीर्दूरीभूतममङ्गलम् भीता रुष्टा याति लक्ष्मीः स्थलमन्यं स्थलात्ततः ।।2.20.
त्या ठिकाणी नेहमी लक्ष्मी वास करते आणि अमंगल दूर होतं; भीतीने आणि रागाने लक्ष्मी त्या जागेवरून दुसरीकडे जाते.
शिवश्च दानवं हत्वा शिवलोकं जगाम सः
शिवाने दानवाचा वध करून, आपल्या शिवलोकात गेला.
सुराः स्वविषयं प्रापुः परमानन्दसंयुताः
देवता अत्यंत आनंदाने आपापल्या प्रदेशात परतल्या.
बभूव पुष्पवृष्टिश्च शिवस्योपरि सन्ततम्
शिवाच्या अंगावर सतत फुलांचा वर्षाव होत राहिला.
नारद उवाच तुलस्या केन रूपेण तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाला: तुलसी कोणत्या रूपात प्रकट झाली होती, ते कृपया मला सांग.
नारायण उवाच शंखचूडस्य रूपेण रेमे तद्रामया सह
नारायण म्हणाले: शंखचूडाच्या रूपात, तो आपल्या प्रियतमेबरोबर रमला.
शंखचूडस्य कवचं गृहीत्वा मायया हरिः
हरीने आपल्या मायेमुळे शंखचूडाचं कवच घेतलं.
दुन्दुभिं वादयामास तुलसीद्वारसन्निधौ
त्याने तुलसीच्या घराच्या दाराजवळ डुगडुगी वाजवायला सुरुवात केली.
तच्छ्रुत्वा सा च साध्वी च परमानन्दसंयुता
ते ऐकून ती सती अत्यंत आनंदित झाली.
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा कारयामास मङ्गलम्
तिने ब्राह्मणांना धन दिलं आणि मंगलकार्य घडवून आणलं.
अवरुह्य रथाद्देवो देव्याश्च भवनं ययौ
देव रथातून उतरून देवीच्या घराकडे गेला.
दृष्ट्वा च पुरतः कान्तं शान्तं कान्ता मुदाऽन्विता
समोर आपला प्रिय, शांत आणि सुंदर दिसला म्हणून ती प्रिया आनंदित झाली.
रत्नसिंहा सने रम्ये वासयामास कामुकी
सुंदर रत्नजडित सिंहासनावर, त्या कामुक स्त्रीला बसवलं.
अद्य मे सफलं जन्म ह्यद्य मे सफलाः क्रियाः 2.21.
आज माझं जन्म सार्थक झालं; आज माझ्या सर्व कृती फळदायी झाल्या.
सस्मिता सकटाक्षं च सकामा पुलकाञ्चिता
हसत, कटाक्ष टाकत, इच्छित आणि अंगावर रोमांच उभे राहिले.
तुलस्युवाच कथं बभूव विजयस्तन्मे ब्रूहि कृपानिधे
तुलसी म्हणाली, 'दया करणाऱ्या प्रभो, विजय कसा मिळाला हे मला सांग.'
तुलसीवचनं श्रुत्वा प्रहस्य कमलापतिः
तुलसीचे शब्द ऐकून लक्ष्मीपती मंद हसला.
श्रीहरिरुवाच नाशो बभूव सर्वेषां दानवानां च कामिनि
श्रीहरि म्हणाले, 'सुंदर स्त्री, सर्व दानवांचा नाश झाला.'
प्रीतिं च कारयामास ब्रह्मा च स्वयमावयोः
आमच्यात प्रेम निर्माण व्हावे म्हणून ब्रह्मदेवाने स्वतः प्रयत्न केला.
मयाऽऽगतं स्वभवनं शिवलोकं शिवो गतः
मी माझ्या घरी परत गेलो आणि शंकर शंकराच्या लोकात गेला.
रेमे रमापतिस्तत्र रामया सह नारद सर्वं वितर्कयामास कस्त्वमेवेत्युवाच ह
तेथे लक्ष्मीपतीने रामेसोबत आनंद केला; नारदाने सगळे विचार करून विचारले, 'तू खरा कोण आहेस?'
तुलस्युवाच
तुलसी म्हणाली:
दूरीकृतं मत्सतीत्वमथवा त्वां शपामहे
माझे पतिव्रत्य हरवले आहे, नाहीतर मी तुला शाप देईन.
दधार लीलया ब्रह्मन्स्वां मूर्तिं सुमनोहराम् नवीननीरद श्यामं शरत्पङ्कजलोचनम् ।। 2.21.
त्याने सहजपणे, हे ब्रह्मदेवा, आपली सुंदर मूर्ती धारण केली—नवीन काळ्या मेघासारखा रंग, शरद ऋतूतील कमळासारखी डोळे.
कोटिकन्दर्पलीलाभं रत्नभूषणभूषितम्
त्याच्याकडे कोटी कोटी मदनासारखे सौंदर्य होते आणि तो रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेला होता.