किरणावलिसंयुक्तं प्रलयाग्निशिखोपमम्
ते असंख्य किरणांनी सजलेले आणि प्रलयाच्या अग्नीच्या ज्वाळेसारखे होते.
तेजसा चक्रतुल्यं च सर्वशस्त्रविघातकम्
त्याचा तेज चक्रासारखा आणि सर्व शस्त्रांचा नाश करणारा होता.
धनुस्सहस्रं दैर्घ्येण विस्तृत्या शतहस्तकम्
ते हजार धनुष्याएवढ्या लांबीचे आणि शंभर हाताएवढ्या रुंदीचे होते.
संहर्तुं सर्वविध्यण्डमेकदा दैवलीलया
दैवी लीलांनी ते एकाच वेळी सर्व विश्वांचा नाश करू शकत होते.
राजा चापं परित्यज्य श्रीकृष्णचरणाम्बुजम्
राजाने आपले धनुष्य सोडून श्रीकृष्णांच्या चरणकमळांकडे गेला.
शूलं च भ्रमणं कृत्वा न्यपतद्दानवोपरि 2.20.
शूल फिरत फिरत त्या दैत्यावर पडले.
राजा धृत्वा दिव्यरूपं बालकं गोपवेषकम्
राजाने दिव्य रूप धारण करून गवळ्याच्या वेषात बालकाचे रूप घेतले,
नानारत्नसुभूषाढ्यगोपकोटिभिरावृतम्
विविध रत्नांनी सजलेले असंख्य गवळ्यांनी त्याला वेढले होते.
गत्वा ननाम शिरसा राधामाधवयोर्मुने सुदामानं तौ च दृष्ट्वा प्रसन्न वदनेक्षणौ
तो राधा आणि माधव यांच्या पाया पडायला गेला; मुनिवर, सुदाम्याला पाहून दोघांचेही चेहरे आनंदी झाले.
तदा च चक्रतुः क्रोडे स्नेहेन परिसंप्लुतौ
त्या वेळी दोघांनीही प्रेमाने त्याला कुशीत घेतले.
शङ्करस्तेन शूलेन दानवस्यास्थिजालकम्
त्या शूलाने शंकराने दैत्याच्या हाडांचा सांगाडा फोडून टाकला.
प्रेम्णा च प्रेरयामास लवणोदे च सागरे
आणि प्रेमाने त्याला खाऱ्या समुद्रात पाठवले.
नानाप्रकाररूपा च श्रेष्ठा पूता सुरार्चने
ती अनेक सुंदर रूपांनी, देवांची पूजा करण्यासाठी श्रेष्ठ आणि पवित्र असते.
तीर्थतोयस्वरूपं च पवित्रं शंकरं विना
तीर्थातील पवित्र पाण्याचं स्वरूप, शंकराशिवाय, नेहमीच शुद्ध असतं.
स स्नातः सर्वतीर्थेषु यः स्नातः शंखवारिणा
जो शंखाच्या पाण्याने स्नान करतो, त्याने जणू सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केलं असतं.
तत्रैव सततं लक्ष्मीर्दूरीभूतममङ्गलम् भीता रुष्टा याति लक्ष्मीः स्थलमन्यं स्थलात्ततः ।।2.20.
त्या ठिकाणी नेहमी लक्ष्मी वास करते आणि अमंगल दूर होतं; भीतीने आणि रागाने लक्ष्मी त्या जागेवरून दुसरीकडे जाते.
शिवश्च दानवं हत्वा शिवलोकं जगाम सः
शिवाने दानवाचा वध करून, आपल्या शिवलोकात गेला.
सुराः स्वविषयं प्रापुः परमानन्दसंयुताः
देवता अत्यंत आनंदाने आपापल्या प्रदेशात परतल्या.
बभूव पुष्पवृष्टिश्च शिवस्योपरि सन्ततम्
शिवाच्या अंगावर सतत फुलांचा वर्षाव होत राहिला.
नारद उवाच तुलस्या केन रूपेण तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाला: तुलसी कोणत्या रूपात प्रकट झाली होती, ते कृपया मला सांग.
नारायण उवाच शंखचूडस्य रूपेण रेमे तद्रामया सह
नारायण म्हणाले: शंखचूडाच्या रूपात, तो आपल्या प्रियतमेबरोबर रमला.
शंखचूडस्य कवचं गृहीत्वा मायया हरिः
हरीने आपल्या मायेमुळे शंखचूडाचं कवच घेतलं.
दुन्दुभिं वादयामास तुलसीद्वारसन्निधौ
त्याने तुलसीच्या घराच्या दाराजवळ डुगडुगी वाजवायला सुरुवात केली.
तच्छ्रुत्वा सा च साध्वी च परमानन्दसंयुता
ते ऐकून ती सती अत्यंत आनंदित झाली.
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा कारयामास मङ्गलम्
तिने ब्राह्मणांना धन दिलं आणि मंगलकार्य घडवून आणलं.
अवरुह्य रथाद्देवो देव्याश्च भवनं ययौ
देव रथातून उतरून देवीच्या घराकडे गेला.
दृष्ट्वा च पुरतः कान्तं शान्तं कान्ता मुदाऽन्विता
समोर आपला प्रिय, शांत आणि सुंदर दिसला म्हणून ती प्रिया आनंदित झाली.
रत्नसिंहा सने रम्ये वासयामास कामुकी
सुंदर रत्नजडित सिंहासनावर, त्या कामुक स्त्रीला बसवलं.
अद्य मे सफलं जन्म ह्यद्य मे सफलाः क्रियाः 2.21.
आज माझं जन्म सार्थक झालं; आज माझ्या सर्व कृती फळदायी झाल्या.
सस्मिता सकटाक्षं च सकामा पुलकाञ्चिता
हसत, कटाक्ष टाकत, इच्छित आणि अंगावर रोमांच उभे राहिले.