तावदस्य जरा मृत्युर्नास्तीति ब्रह्मणो वरः
तोपर्यंत त्याला ना वार्धक्य येईल, ना मृत्यू — ब्रह्मदेवाचा असा वर आहे.
शतलक्षं दानवानामग्रहील्लीलया क्रुधा दिव्यास्त्रेण सुतीक्ष्णेन वारयामास दानवः 2.19.
त्याने सहज आणि रागाने लाखो दैत्य पकडले; पण एका तीक्ष्ण दिव्य अस्त्राने त्या दैत्याने त्यांना परतवून लावलं.
दिव्यास्त्रैर्दानवेन्द्रोऽयं शतखण्डं चकार सः
दैत्यांचा राजा दिव्य अस्त्रांनी त्यांना शंभर तुकड्यांत फोडून टाकतो.
सर्वसिद्धेश्वरः श्रीमान्ववृधे दानवेश्वरः वेगेन मुष्टिना काली कोपयुक्ता भयंकरी
सर्व सिद्धींचा स्वामी, तेजस्वी दैत्यांचा राजा वाढत गेला; आणि काळी रागाने भरून, भीतीदायक होऊन, वेगाने मुठीने प्रहार केला.
बभञ्जाथ रथं तस्य चाहनत्सारथिं सती
मग तिने त्याचा रथ फोडला आणि सारथ्यावर प्रहार केला.
वामहस्तेन जग्राह शंखचूडश्च लीलया
डाव्या हाताने तिने सहजतेने शंखचूडाला पकडलं.
बभ्राम व्यथया दैत्यः क्षणं मूर्च्छामवाप ह
त्या वेदनेमुळे दैत्य डगमगला आणि क्षणभर शुद्ध हरपला.
न चक्रे बाहुयुद्धं स देव्या सह ननाम ताम्
त्याने देवीशी हातघाई केली नाही, तर तिला वाकून नमस्कार केला.
नास्त्रं चिक्षेप तां भक्त्या मातृबुद्ध्या च वैष्णवः
तो विष्णुभक्त असल्याने, तिला भक्तिभावाने आणि आईसारखी मानून, तिला कोणतेही अस्त्र फेकले नाही.
गृहीत्वा दानवं देवी भ्रामयित्वा पुनः पुनः
देवीने त्या दानवाला पकडून पुन्हा पुन्हा जोरात फिरवले.
रत्नेन्द्रसारखचितं विमानाग्र्यं मनोहरम् । ।। 2.19.
रत्नांनी सजवलेले, अत्यंत सुंदर आणि मन मोहून टाकणारे एक दिव्य विमान होते.
क्षतजं दानवानां च मांसं च विपुलं क्षुधा
तीने प्रचंड भुकेने दानवांचे रक्त आणि पुष्कळ मांस खाल्ले.
उवाच रणवृत्तान्तं पौर्वापर्य्यं यथाक्रमम्
तिने युद्धाची सगळी हकीकत, सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत, नीट सांगितली.
लक्षं च दानवेन्द्राणामवशिष्टं रणेऽधुना
आता रणभूमीवर दानवांच्या शंभर हजार राजे उरले आहेत.
संग्रामे दानवेन्द्रं च हन्तुं पाशुपतेन वै
त्या संग्रामात दानवराजाला पाशुपत अस्त्राने मारायचे होते.
राजेन्द्रश्च महाज्ञानी महाबलपराक्रमः
आणि तो राजा अत्यंत ज्ञानी, बलवान आणि पराक्रमी होता.
नारायण उवाच ययौ स्वयं च समरं स्वगणैः सह नारद
नारायण म्हणाले: नारद स्वतः आपल्या गणांसह युद्धात गेला.
शंखचूडः शिवं दृष्ट्वा विमानादवरुह्य च
शंखचूडाने शिवाला पाहून आपल्या विमानातून खाली उतरला.
तं प्रणम्य च वेगेन विमानं ह्यारुरोह सः
त्याने पटकन त्याला नमस्कार केला आणि पुन्हा विमानावर चढला.
शिवदानवयोर्युद्धं पूर्णमब्दं बभूव ह
शिव आणि दानव यांच्यातील युद्ध पूर्ण एक वर्ष चालले.
न्यस्तशस्त्रश्च भगवान्न्यस्तशस्त्रश्च दानवः
भगवान आणि दानव दोघांनीही आपली शस्त्रे खाली ठेवली होती.
दानवानां च शतकमुद्वृत्तं च बभूव ह
दानवांमध्ये शंभर अतिशय गर्विष्ठ दानव उभे राहिले.
ततो विष्णुर्महामायो वृद्धब्राह्मणरूपधृक्
मग विष्णूंनी मोठ्या मायेनं वृद्ध ब्राह्मणाचे रूप घेतले.
वृद्धब्राह्मण उवाच त्वं सर्वसम्पदां दाता यन्मे मनसि वाञ्छितम्
वृद्ध ब्राह्मण म्हणाला: तू सर्व संपत्ती देणारा आहेस, माझ्या मनात जे काही इच्छा आहे ते सर्व तुला शक्य आहे.
निराहाराय वृद्धाय तृषितायातुराय च
जो उपाशी, वृद्ध, तहानले त्रस्त आणि आजारी होता,
ओमित्युवाच राजेन्द्रः प्रसन्नवदनेक्षणः 2.20.
राजाने प्रसन्न आणि आनंदी चेहऱ्याने 'ॐ' असे उच्चारले.
तच्छ्रुत्वा दानवश्रेष्ठो ददौ कवचमुत्तमम्
हे ऐकून त्या दैत्यश्रेष्ठाने उत्तम कवच दिले.
शङ्खचूडस्य रूपेण जगाम तुलसीं प्रति
शंखचूडाचे रूप घेऊन तो तुळशीकडे गेला.
अथ शम्भुर्हरेः शूलं दानवार्थं समग्रहीत्
मग शंभूने दैत्यासाठी हरिचे शूल उचलले.
नारायणाधिष्ठिताग्रं ब्रह्माधिष्ठितमध्यमम्
त्याच्या टोकावर नारायणाचे, मध्यावर ब्रह्माचे सामर्थ्य होते.