अक्षौहिणीनां शतकं समरे स जघान ह
समरभूमीत त्याने शंभर अक्षौहिणींचा संहार केला.
पपौ रक्तं दानवानां क्रुद्धा सा शतखर्परम्
ती रागाने दानवांचे रक्त, शंभर खरपरे, प्याली.
स्कन्दस्य शरजालेन दानवाः क्षतविक्षताः 2.19.
स्कंदाच्या बाणांच्या वर्षावाने दानव जखमी आणि विखुरले गेले.
वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दम्भश्चापि विकङ्कनः
वृषपर्वा, विप्रचित्ती, डांभ आणि विकंकन हेही होते.
काली जगाम समरमरक्षत्कार्त्तिकं शिवः
काळी रणभूमीत गेली आणि शिवाने कार्तिकाचे रक्षण केले.
सर्वे देवाश्च गन्धर्वा यक्षराक्षसकिन्नराः
सर्व देव, गंधर्व, यक्ष, राक्षस आणि किन्नर हेही होते.
सा च गत्वा च संग्रामं सिंहनादं चकार ह
ती रणभूमीत गेली आणि सिंहासारखा गर्जना केला.
अट्टाट्टहासमशिवं चकार च पुनः पुनः
तीने पुन्हा पुन्हा भयंकर आणि उन्मत्त हास्य केले.
उग्रदंष्ट्रा चोग्रचण्डा कौट्टरी च पपौ मधु
भयंकर दातांनी आणि प्रचंड रागाने कौट्टरीने मध प्यायलं.
दृष्ट्वा कालीं शङ्खचूडः शीघ्रमाजिं समाययौ
काळीला पाहून शंखचूड पटकन युद्धात उतरला.
काली चिक्षेप चाग्नेयं प्रलयाग्निशिखोपमम्
काळीने प्रलयाच्या ज्वाळेसारखं अग्नीचं अस्त्र सोडलं.
चिक्षेप वारुणं सा च तत्तीव्रं महदद्भुतम्
तिने तीव्र आणि अद्भुत असं वरुणाचं अस्त्र सोडलं.
माहेश्वरं प्रचिक्षेप काली वह्निशिखोपमम् 2.19.
काळीने अग्नीच्या ज्वाळेसारखं महेश्वराचं अस्त्र सोडलं.
नारायणास्त्रं सा देवी चिक्षिपे मन्त्रपूर्वकम्
त्या देवीने मंत्रोच्चार करून नारायणाचं अस्त्र सोडलं.
ऊर्ध्वं जगाम तच्छस्त्रं प्रलयाग्निशिखोपमम् ब्रह्मास्त्रं सा च चिक्षेप यत्नतो मन्त्रपूर्वकम्
ते अस्त्र प्रलयाच्या ज्वाळेसारखं वर गेलं; तिने काळजीपूर्वक मंत्रोच्चार करून ब्रह्माचं अस्त्र सोडलं.
ब्रह्मास्त्रेण महाराज निर्वाणं च चकार ह
राजा, ब्रह्मास्त्राने तिने सर्व काही शांत केलं.
राजा दिव्यास्त्रजालेन निर्वाणं च चकार ह
राजाने दिव्य अस्त्रांच्या जाळ्याने सर्व काही शांत केलं.
राजा तीक्ष्णास्त्रजालेन शतखण्डं चकार ह
राजाने तीक्ष्ण अस्त्रांच्या जाळ्याने ते तुकडे तुकडे केलं.
निक्षेप्तुं सा निषिद्धा च वाग्बभूवाशरीरिणी
ती ते अस्त्र टाकणार होती, पण तिला मनाई करण्यात आली आणि एक देहहीन आवाज ऐकू आला.
यावदस्त्येव कण्ठेऽस्य कवचं हि हरेरिति
जोपर्यंत त्याच्या गळ्यात हरिचं कवच आहे,
तावदस्य जरा मृत्युर्नास्तीति ब्रह्मणो वरः
तोपर्यंत त्याला ना वार्धक्य येईल, ना मृत्यू — ब्रह्मदेवाचा असा वर आहे.
शतलक्षं दानवानामग्रहील्लीलया क्रुधा दिव्यास्त्रेण सुतीक्ष्णेन वारयामास दानवः 2.19.
त्याने सहज आणि रागाने लाखो दैत्य पकडले; पण एका तीक्ष्ण दिव्य अस्त्राने त्या दैत्याने त्यांना परतवून लावलं.
दिव्यास्त्रैर्दानवेन्द्रोऽयं शतखण्डं चकार सः
दैत्यांचा राजा दिव्य अस्त्रांनी त्यांना शंभर तुकड्यांत फोडून टाकतो.
सर्वसिद्धेश्वरः श्रीमान्ववृधे दानवेश्वरः वेगेन मुष्टिना काली कोपयुक्ता भयंकरी
सर्व सिद्धींचा स्वामी, तेजस्वी दैत्यांचा राजा वाढत गेला; आणि काळी रागाने भरून, भीतीदायक होऊन, वेगाने मुठीने प्रहार केला.
बभञ्जाथ रथं तस्य चाहनत्सारथिं सती
मग तिने त्याचा रथ फोडला आणि सारथ्यावर प्रहार केला.
वामहस्तेन जग्राह शंखचूडश्च लीलया
डाव्या हाताने तिने सहजतेने शंखचूडाला पकडलं.
बभ्राम व्यथया दैत्यः क्षणं मूर्च्छामवाप ह
त्या वेदनेमुळे दैत्य डगमगला आणि क्षणभर शुद्ध हरपला.
न चक्रे बाहुयुद्धं स देव्या सह ननाम ताम्
त्याने देवीशी हातघाई केली नाही, तर तिला वाकून नमस्कार केला.
नास्त्रं चिक्षेप तां भक्त्या मातृबुद्ध्या च वैष्णवः
तो विष्णुभक्त असल्याने, तिला भक्तिभावाने आणि आईसारखी मानून, तिला कोणतेही अस्त्र फेकले नाही.
गृहीत्वा दानवं देवी भ्रामयित्वा पुनः पुनः
देवीने त्या दानवाला पकडून पुन्हा पुन्हा जोरात फिरवले.