कलविङ्केन वरुणश्चञ्चलेन समीरणः
वरुणाने चंचल कलविंक आणि समीर यांच्याशी युद्ध केले.
जयन्तो रत्नसारेण वसवो वर्चसां गणैः
जयंताने रत्नांचा सार याच्याशी, आणि वसुंनी तेजस्वी शक्तींच्या समूहांशी युद्ध केले.
धनुर्द्धरेण धर्मश्च मण्डूकाक्षेण मङ्गलः
धर्माने धनुर्धराशी, आणि मंगळाने मांडूकाक्षाशी युद्ध केले.
विश्वेन च पलाशेन चादित्या युयुधुः परम् 2.19.
विश्वाने पलाशाशी, आणि आदित्यांनी मोठ्या शौर्याने युद्ध केले.
महामारी च युयुधे चोग्रदण्डादिभिः सह
महामारीनेही उग्र दंड वगैरे शस्त्रांसह युद्ध केले.
युयुधुश्च महद्युद्धे प्रलये च भयङ्करे
त्यांनी मोठ्या युद्धात आणि भयंकर प्रलयात युद्ध केले.
सर्वे च युयुधुः सैन्यसमूहाः सततं मुने
सर्व सैन्यसमूहांनी नेहमीच युद्ध केले, हे मुनी.
उवास शंखचूडश्च रत्नभूषणभूषितः
रत्नांनी सजलेला शंखचूड तिथेच थांबला.
देवाश्च दुद्रुवुः सर्वे भीताश्च क्षतविक्षताः
सर्व देवता घाबरून आणि जखमी होऊन पळाले.
बलं च स्वगणानां वै वर्द्धयामास तेजसा
त्याने आपल्या तेजाने आपल्या सैन्याचे बळ वाढवले.
अक्षौहिणीनां शतकं समरे स जघान ह
समरभूमीत त्याने शंभर अक्षौहिणींचा संहार केला.
पपौ रक्तं दानवानां क्रुद्धा सा शतखर्परम्
ती रागाने दानवांचे रक्त, शंभर खरपरे, प्याली.
स्कन्दस्य शरजालेन दानवाः क्षतविक्षताः 2.19.
स्कंदाच्या बाणांच्या वर्षावाने दानव जखमी आणि विखुरले गेले.
वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दम्भश्चापि विकङ्कनः
वृषपर्वा, विप्रचित्ती, डांभ आणि विकंकन हेही होते.
काली जगाम समरमरक्षत्कार्त्तिकं शिवः
काळी रणभूमीत गेली आणि शिवाने कार्तिकाचे रक्षण केले.
सर्वे देवाश्च गन्धर्वा यक्षराक्षसकिन्नराः
सर्व देव, गंधर्व, यक्ष, राक्षस आणि किन्नर हेही होते.
सा च गत्वा च संग्रामं सिंहनादं चकार ह
ती रणभूमीत गेली आणि सिंहासारखा गर्जना केला.
अट्टाट्टहासमशिवं चकार च पुनः पुनः
तीने पुन्हा पुन्हा भयंकर आणि उन्मत्त हास्य केले.
उग्रदंष्ट्रा चोग्रचण्डा कौट्टरी च पपौ मधु
भयंकर दातांनी आणि प्रचंड रागाने कौट्टरीने मध प्यायलं.
दृष्ट्वा कालीं शङ्खचूडः शीघ्रमाजिं समाययौ
काळीला पाहून शंखचूड पटकन युद्धात उतरला.
काली चिक्षेप चाग्नेयं प्रलयाग्निशिखोपमम्
काळीने प्रलयाच्या ज्वाळेसारखं अग्नीचं अस्त्र सोडलं.
चिक्षेप वारुणं सा च तत्तीव्रं महदद्भुतम्
तिने तीव्र आणि अद्भुत असं वरुणाचं अस्त्र सोडलं.
माहेश्वरं प्रचिक्षेप काली वह्निशिखोपमम् 2.19.
काळीने अग्नीच्या ज्वाळेसारखं महेश्वराचं अस्त्र सोडलं.
नारायणास्त्रं सा देवी चिक्षिपे मन्त्रपूर्वकम्
त्या देवीने मंत्रोच्चार करून नारायणाचं अस्त्र सोडलं.
ऊर्ध्वं जगाम तच्छस्त्रं प्रलयाग्निशिखोपमम् ब्रह्मास्त्रं सा च चिक्षेप यत्नतो मन्त्रपूर्वकम्
ते अस्त्र प्रलयाच्या ज्वाळेसारखं वर गेलं; तिने काळजीपूर्वक मंत्रोच्चार करून ब्रह्माचं अस्त्र सोडलं.
ब्रह्मास्त्रेण महाराज निर्वाणं च चकार ह
राजा, ब्रह्मास्त्राने तिने सर्व काही शांत केलं.
राजा दिव्यास्त्रजालेन निर्वाणं च चकार ह
राजाने दिव्य अस्त्रांच्या जाळ्याने सर्व काही शांत केलं.
राजा तीक्ष्णास्त्रजालेन शतखण्डं चकार ह
राजाने तीक्ष्ण अस्त्रांच्या जाळ्याने ते तुकडे तुकडे केलं.
निक्षेप्तुं सा निषिद्धा च वाग्बभूवाशरीरिणी
ती ते अस्त्र टाकणार होती, पण तिला मनाई करण्यात आली आणि एक देहहीन आवाज ऐकू आला.
यावदस्त्येव कण्ठेऽस्य कवचं हि हरेरिति
जोपर्यंत त्याच्या गळ्यात हरिचं कवच आहे,