सर्वेश्वर्य्याः सर्वमातुः प्रकृत्याश्च बभूव ह 2.18.
हे सर्व सर्वेश्वरी, सर्व मातेसह आणि प्रकृतीच्या इच्छेने घडलं.
पार्षदप्रवरस्त्वं च कृष्णस्य परमात्मनः
तू कृष्ण परमात्म्याचा श्रेष्ठ पार्षद आहेस.
का लज्जा महती राजन्मम युद्धे त्वया सह
राजन, तुझ्याशी युद्ध करताना मला काय मोठी लाज वाटावी?
देहि राज्यं च देवानां वाग्व्यये किं प्रयोजनम्
देवतांचं राज्य दे; शब्दांची फुकट उधळण कशाला?
इत्युक्त्वा शंकरस्तत्र विरराम च नारद
असं म्हणून शंकर तिथे शांत झाला, नारद.
नारायण उवाच समारुरोह यानं च स्वामात्यैः सह सत्वरः
नारायण म्हणाले — तो आपल्या मंत्र्यांसह लवकरच आपल्या वाहनावर चढला.
बभूवुस्ते च संक्षुब्धाः स्कन्दशक्त्याऽर्दितास्तदा
त्या वेळी ते सर्व स्कंदाच्या शक्तीने त्रस्त होऊन अस्वस्थ झाले.
स्कन्दस्योपरि तत्रैव समरे च भयङ्करे
त्या भयंकर युद्धात, स्कंदाच्या वरती—
दानवानां क्षयकरं यथा प्राकृतिकं लयम्
—दानवांचा संहार झाला, जणू सृष्टीच्या प्रलयासारखा.
नृपस्य शरवृष्टिश्च घनवृष्टिर्यथा तथा
राजाच्या बाणांचा मारा जणू घनवर्षेसारखा कोसळत होता.
देवाः प्रदुद्रुवुश्चान्ये सर्वे नन्दीश्वरादयः
इतर सर्व देवता, नंदीश्वर आणि बाकीचेही पळाले.
पर्वतानां च सर्पाणां शिलानां शाखिनां तथा
पर्वत, साप, दगड आणि झाडेसुद्धा तिथून निघून गेले.
नृपस्य शरवृष्ट्या च प्रच्छन्नः शिवनन्दनः । नीरदेन च सान्द्रेण संच्छन्नो भास्करो यथा
राजाच्या बाणांच्या पावसात शंकराचा मुलगा लपला, जसा दाट पावसाच्या ढगाने सूर्य लपतो.
धनुस्स्कन्दस्य चिच्छेद दुर्वहं च भयङ्करम्
त्याने स्कंदाचं जड आणि भयंकर धनुष्य तोडून टाकलं.
मयूरं जर्ज्जरीभूतं दिव्यास्त्रेण चकार सः 2.19.
त्याने दिव्य अस्त्राने मोराचा चक्काचूर केला.
क्षणं मूर्छां च संप्राप्य चेतनामुपलभ्य सः
क्षणभर तो बेशुद्ध पडला, पण लगेच भानावर आला.
रत्नेन्द्रसारखचितं यानमारुह्य चाग्निभूः
रत्नांनी मढवलेल्या रथावर बसून अग्निभू पुढे गेला.
सर्पांश्च पर्वतांश्चैव वृक्षांश्च प्रस्तरांस्तथा
त्याने साप, डोंगर, झाडं आणि दगड फेकले.
आग्नेयं वारुणास्त्रेण वारयामास वै गुहः
गुहाने अग्नीचं अस्त्र वरुणाच्या अस्त्राने थोपवलं.
सवाहं सारथिं चैव किरीटं मुकुटोज्ज्वलम्
आपला रथ, सारथी आणि तेजस्वी मुकुट घेऊन—
मूर्च्छां संप्राप्य राजोपलभ्य वै चेतनां पुनः
राजा बेशुद्ध पडला होता, पण पुन्हा शुद्धीवर आला.
चकार शरजालं च मायया मायिनां वरः
मायेतला श्रेष्ठ जादूगाराने मायेनं बाणांचं जाळं तयार केलं.
जग्राह शक्तिमव्यर्थां शतसूर्य्यसमप्रभाम्
त्याने शंभर सूर्यांसारखी तेजस्वी आणि अचूक शक्ती उचलली.
चिक्षेप तां च कोपेन महावेगेन कार्त्तिके
रागाने त्याने ती शक्ती प्रचंड वेगाने कार्त्तिकेयावर फेकली.
मूर्च्छां संप्राप शक्त्या च कार्त्तिकेयो महाबलः 2.19.
ती शक्ती लागून बलवान कार्त्तिकेय बेशुद्ध पडला.
शिवस्तं दर्शनादेव जीवयामास लीलया
शिवाने केवळ आपल्या दृष्टीनं त्याला सहज जिवंत केलं.
शिवः स्वसैन्यं देवांश्च प्रेरयामास सत्वरः
शिवाने आपल्या सैन्याला आणि देवांना पटकन लढायला सांगितलं.
स्वयं महेन्द्रो युयुधे सार्द्धं च वृषपर्वणा
स्वतः इंद्र वृषपर्वासोबत लढू लागला.
दम्भेन सह चन्द्रश्च चकार समरं परम्
चंद्र आणि डांभ दोघांनी मिळून मोठा युद्ध केला.
कुबेरः कालकेयेन विश्वकर्मा मयेन च
कुबेराने काळकेयाशी, तर विश्वकर्म्याने मायाशी युद्ध केलं.