स्रष्टा च काले सृजति पाता पाति च कालतः
सृष्टीकर्ता योग्य वेळी निर्माण करतो आणि पालनकर्ता वेळेनुसार सर्वांचे रक्षण करतो.
ब्रह्मविष्णुशिवादीनामीश्वरः प्रकृतेः परः।। स्रष्टा पाता च संहर्त्ता स कृत्स्नांशेन सर्वदा।2.17.
जो प्रभू प्रकृतीपेक्षा पर आहे, तोच ब्रह्मा, विष्णू, शिव आणि इतरांचा मूळ आहे; तोच सृष्टीकर्ता, पालनकर्ता आणि संहारकर्ता आहे, आणि हे तो नेहमी पूर्णपणे करतो.
काले स एव प्रकृतिं निर्माय स्वेच्छया प्रभुः
योग्य वेळी तोच प्रभू आपल्या इच्छेने प्रकृतीची निर्मिती करतो.
आब्रह्मस्तंबपर्य्यन्तं सर्वं कृत्रिममेव च
ब्रह्मापासून गवताच्या पातीपर्यंत सर्व काही कृत्रिमच आहे.
भज सत्यं परं ब्रह्म राधेशं त्रिगुणात्परम्
तू सत्य, सर्वोच्च ब्रह्म — राधेचा स्वामी — या तिन्ही गुणांपलीकडील परमेश्वराची भक्ती कर.
जलं जलेन सृजति जलं पाति जलेन यः
तोच पाण्यातून पाणी निर्माण करतो आणि पाण्याला पाण्यानेच टिकवतो.
यस्याज्ञया वाति वातः शीघ्रगामी च सन्ततम्
ज्याच्या आज्ञेने वारा नेहमी वेगाने वाहतो.
यथाक्षणं वर्षतीन्द्रो मृत्युश्चरति जन्तुषु
प्रत्येक क्षणी इंद्र पाऊस पाडतो आणि मृत्यू सर्व प्राण्यांत फिरतो.
मृत्योर्मूलं कालमूलं यमस्य च यमं परम्
मृत्यूचे मूळ म्हणजे काळ; आणि काळाचे मूळ म्हणजे यमाचा देखील स्वामी असलेला परमेश्वर.
संहर्त्तारं च संहर्तुस्तं कृष्णं शरणं व्रज
संहार करणाऱ्याचा संहार करणाऱ्या कृष्णाच्या शरण जा.
अहं को वा त्वं च का वा विधिना योजितः पुरा
मी कोण, तू कोण, आणि हे पूर्वीपासून विधीने आपल्याला जोडले आहे, हे काय?
अज्ञानी कातरः शोके विपत्तौ च न पण्डितः ।। 2.17.
जो अज्ञानी आहे, तो शोकात आणि विपत्तीत घाबरतो; असा माणूस पंडित नसतो.
नारायणं तं सर्वेशं कान्तं प्राप्स्यसि निश्चितम्
तुला नक्कीच सर्वांचा स्वामी, तुझा प्रिय नारायण मिळेल.
मया त्वं तपसा लब्धा ब्रह्मणश्च वरेण हि
तुला मी तपस्येने आणि ब्रह्माच्या वरामुळे मिळवले आहे.
वृन्दावने च गोविन्दं गोलोके त्वं लभिष्यसि
वृंदावनात तू गोविंदाला, गोलोकात प्राप्त करशील.
तत्र द्रक्ष्यसि मां त्वं च त्वां च द्रक्ष्यामि सन्ततम्
तेथे तू मला पाहशील आणि मी तुला नेहमी पाहीन.
पुनर्यास्यामि तत्रैव कः शोको मे शृणु प्रिये ।। त्वं हि देहं परित्यज्य दिव्यरूपं विधाय च
मी पुन्हा तिथे येईन, मग मला दु:ख कशाचे? ऐक प्रिये, तू देह सोडून दिव्य रूप धारण करशील.
तत्कालं प्राप्स्यसि हरिं मा कान्ते कातरा भव
त्या वेळी तुला हरि मिळेल, म्हणून प्रिये, काळजी करू नकोस.
सुष्वाप शोभने तल्पे पुष्पचन्दनचर्चिते
ती सुंदर फुलांनी व चंदनाने सजवलेल्या पलंगावर शांत झोपली.
रत्नप्रदीपसंयुक्ते स्त्रीरत्नं प्राप्य सुन्दरीम्
रत्नांनी उजळलेल्या दिव्यांमध्ये, त्याने सुंदर स्त्रीरत्न प्राप्त केले.
कृत्वा वक्षसि कान्तां तां रुदन्तीमतिदुःखिताम् ।। कृशोदरीं निराहारां निमग्नां शोकसागरे
रडणाऱ्या, फारच दु:खी, कष्टाने कृश झालेल्या, उपाशी आणि शोकाच्या समुद्रात बुडालेल्या त्या प्रियतमेचा त्याने आपल्याजवळ धरला.
पुनस्तां बोधयामास दिव्यज्ञानेन बोधवित् 2.17.
त्याने पुन्हा तिला दिव्य ज्ञानाने जागे केले.
स च तस्यै ददौ तच्च सर्वशोकहरं परम्
त्याने तिला सर्व दु:ख दूर करणारे ते श्रेष्ठ दिले.
क्रीडां चकार हर्षेण सर्वं मत्वाऽतिनश्वरम्
सर्व काही अत्यंत क्षणिक आहे असे समजून, त्याने आनंदाने खेळ केला.
पुलकाङ्कितसर्वाङ्गौ मूर्च्छितौ निर्जने मुने
त्यांच्या संपूर्ण अंगावर रोमांच आले आणि दोघेही एकांतात बेशुद्ध पडले, हे मुनी.
एकांगौ च तथा तौ द्वौ चार्द्धनारीश्वरौ यथा
आणि मग ते दोघे एक शरीर झाले, जणू अर्धनारीश्वरासारखे.
प्राणाधिकां च तां मेने राजा प्राणाधिकेश्वरीम्
राजाने तिला आपल्या प्राणाहूनही प्रिय, प्राणांची स्वामिनी मानली.
सुवेषौ सुखसम्भोगादचेष्टौ सुमनोहरौ कथां मनोहरां दिव्यां हसन्तौ च क्षणं पुनः
सुंदर वस्त्रांनी सजलेले, सुखाच्या मिलनाने स्तब्ध, दोघेही मनोहारी दिसत होते. त्यांनी क्षणभर हसत हसत दिव्य आणि मनमोहक गोष्टी बोलल्या.
भुक्तवन्तौ च ताम्बूलं प्रदतं च परस्परम्
त्यांनी एकमेकांना तांबूल दिले आणि दोघांनी ते आनंदाने खाल्ले.
परस्परं सेवितौ च सुप्रीत्या श्वेतचामरैः
दोघांनी एकमेकांची प्रेमाने, पांढऱ्या चामरांनी सेवा केली.