तेऽनुज्ञां च ददुस्तस्मै प्रविवेश तदाज्ञया
त्यांनी त्याला परवानगी दिली आणि त्यांच्या आज्ञेने तो आत गेला.
देवः सार्द्धं तानतीत्य प्रविवेश हरेः सभाम्
तो देव त्यांच्यासह हरिच्या सभेत गेला.
नारायणस्वरूपैश्च सर्वैः कौस्तुभभूषितैः
सर्वजण नारायणाच्या रूपात, कौस्तुभ मणी घातलेले होते.
मणीन्द्रसारनिर्माणां हीरासारसुशोभिताम्
ती सभा मौल्यवान रत्नांनी बांधलेली आणि हिर्यांच्या तेजाने उजळलेली होती.
माणिक्यमालाजालाढ्यां मुक्तापंक्तिविभूषिताम्
ती माणिकांच्या माळांनी समृद्ध आणि मुक्तांच्या रांगांनी सजलेली होती.
विचित्रैश्चित्ररेखाभिर्नानाचित्रविचित्रिताम्
ती वेगवेगळ्या सुंदर रेषांनी आणि अनेक प्रकारच्या नक्षीकामांनी सजलेली होती.
सोपानशतकैर्युक्तां स्यमन्तकविनिर्मितैः 2.16.
त्या राजवाड्याला शंभर सुंदर जिन्यांनी सजवले होते, ते सगळे स्यमन्तकाने घडवलेले होते.
इन्द्रनीलमणिस्तम्भैर्वेष्टितां सुमनोरमाम्
ती राजवाड्याची इमारत इंद्रनील मण्यांच्या खांबांनी वेढलेली होती आणि फारच मनोहारी दिसत होती.
पारिजातप्रसूनानां मालाजालैर्विराजिताम्
पारिजाताच्या फुलांच्या माळांनी आणि गुच्छांनी ती शोभून दिसत होती.
सुसंस्कृतां तु सर्वत्र वासिता गन्धवायुना
सर्वत्र नीट सजवलेली आणि सुगंधी वाऱ्याने दरवळणारी होती.
सहस्रयोजनायामां परिपूर्णां च किंकरैः
ती राजवाड्याची लांबी हजार योजनांची होती आणि सेवकांनी पूर्ण भरलेली होती.
वसन्तं तन्मध्यदेशे यथेन्द्रं तारकावृतम्
त्या राजवाड्याच्या मध्यभागी तो वसला होता, जसा इंद्र तारकांनी वेढलेला असतो.
किरीटिनं कुण्डलिनं वनमालाविभूषितम्
त्याच्या डोक्यावर मुकुट, कानात कुंडले आणि गळ्यात वनमाळा अशी शोभा होती.
नवीननीरदश्यामं सुन्दरं सुमनोहरम्
तो नव्या काळ्या मेघासारखा काळा, सुंदर आणि मन मोहून टाकणारा होता.
चन्दनोक्षितसर्वाङ्गं बिभ्रतं केलिपङ्कजम्
त्याचे सर्व अंग चंदनाने लपेटलेले होते आणि हातात खेळाचा कमळ होता.
गङ्गया परया भक्त्या सेवितं श्वेतचामरैः 2.16.
गंगा अत्यंत भक्तीने, पांढऱ्या चामरांनी त्याची सेवा करत होती.
एवं विशिष्टं तं दृष्ट्वा परिपूर्णतमं विभुम्
असा तो वैशिष्ट्यपूर्ण, सर्वार्थाने परिपूर्ण परमेश्वर पाहून,
पुलकाङ्कितसर्वाङ्गाः साश्रुनेत्राः सगद्गदाः
त्यांच्या सर्व अंगावर रोमांच उभे राहिले, डोळ्यांतून अश्रू आले आणि आवाज गदगदला.
पुटाञ्जलियुतो भूत्वा विधाता जगतामपि
संपूर्ण जगाचा सृष्टीकर्ता, हात जोडून, नम्रपणे उभा राहिला.
हरिस्तद्वचनं श्रुत्वा सर्वज्ञः सर्वभाववित्
हरि, ती वचने ऐकून, सर्वज्ञ आणि सर्वांच्या अंतःकरणाचा जाणणारा,
श्रीभगवानुवाच मद्भक्तस्य च गोपस्य महातेजस्विनः पुरा
श्रीभगवान म्हणाले — पूर्वी माझा भक्त, तेजस्वी गोप,
सुराः शृणुत तत्सर्वमितिहासं पुरातनम्
देवतांनो, ते सगळे प्राचीन इतिहास ऐका.
सुदामा नाम गोपश्च पार्षदप्रवरो मम
सुदामा नावाचा गोप, माझ्या पार्षदांमध्ये श्रेष्ठ होता.
तत्रैकदाऽहमगमं स्वालयाद्रासमण्डलम्
तेथे एकदा मी माझ्या निवासस्थानातून रासमंडळात गेलो.
सा मां विरजया सार्द्धं विज्ञाय किंकरीमुखात्
ती माझ्याबद्दल विरजेसह दासींकडून ऐकून समजली.
विरजां च नदीरूपां मां ज्ञात्वा च तिरोहितम् 2.16.
माझं नदीरूप विरजा आहे हे ओळखून, मी अदृश्य झाले आहे हे तिने पाहिलं.
मां दृष्ट्वा मन्दिरे देवी सुदाम सहितं पुरा
पूर्वी, देवीने मला आणि सुदामाला एकत्र राजवाड्यात पाहिलं होतं.
तच् त्वा च सुमहांश्च सुदामा तां चुकोप ह
तेव्हा सुदामा तुझ्यावर आणि तिच्यावर फारच रागावला.
तच्छ्रुत्वा सा कोपयुक्ता रक्तपङ्कजलोचना
हे ऐकून ती संतापली, तिच्या डोळ्यांत कमळासारखा लालपणा आला.
सखीलक्षं समुत्तस्थौ दुर्वारं तेजसोज्ज्वलम्
ती सगळ्या सखींसह उठली, तिचं तेज झगमगत होतं आणि थांबवता येणं अशक्य होतं.