जहार मानसं भर्तुर्लीलया तुलसी सती
सती तुळशीने खेळकरपणे आपल्या पतीचे मन जिंकले.
वक्षसश्चन्दनं बाह्वोस्तिलकं विजहार सा
तिने त्याच्या छातीवर चंदन आणि बाहूंवर तिलक लावून खेळ केला.
स तद्वक्षसि तस्याश्च नखरेखां ददौ मुदा
त्याने आनंदाने तिच्या छातीवर नखांची खूण उमटवली.
सुरतेर्विरतौ तौ च समुत्थाय परस्परम्
सुरत संपल्यावर ते दोघेही एकत्र उठले.
कुङ्कुमाक्तचन्दनेन सा तस्मै तिलकं ददौ
तिने कुंकवाने मिसळलेल्या चंदनाने त्याला तिलक लावले.
सुवासितं च ताम्बूलं वह्निशुद्धे च वाससी
तिने सुवासिक तांबूल आणि अग्निप्रक्षालित वस्त्रे त्याला दिली.
अमूल्यरत्ननिर्माणमंगुलीयकमुत्तमम् 2.16.
अमूल्य रत्नांनी बनवलेली उत्तम अंगठीही दिली.
दासी तवाहमित्येवं समुच्चार्य पुनः पुनः
‘मी तुझी दासी आहे’ असे वारंवार म्हणत ती त्याच्याजवळ राहिली.
सस्मिता तन्मुखांभोजं लोचनाभ्यां पपौ पुनः
हसत-हसत तिने पुन्हा पुन्हा डोळ्यांनी त्याचे कमळासारखे मुख न्याहाळले.
स च तां च समाकृष्य चकार वक्षसि प्रियाम्
त्याने तिला जवळ ओढून आपल्या छातीवर घेतले.
चुचुम्ब कठिने गण्डे बिम्बोष्ठे पुनरेव च तदाहृतां रत्नमालां त्रिषु लोकेषु विश्रुताम्
त्याने तिच्या गालावर प्रेमाने चुंबन घेतले, पुन्हा तिच्या बिंबासारख्या ओठांवरही चुंबन दिले, आणि मग तिला तीनही लोकांत प्रसिद्ध अशी रत्नांची माळ दिली.
ददौ मञ्जीरयुग्मं च स्वाहायाश्च हृतं च यत्
त्याने तिला जोड मंजीर दिले, आणि स्वाहा कडून घेतलेली वस्तूही परत दिली.
अंगुलीयकरत्नानि रत्याश्च वरभूषणम्
त्याने तिला रत्नजडित अंगठ्या दिल्या आणि रतीचे सुंदर अलंकारही दिले.
विचित्रपीठकश्रेणीं शय्यां चापि सुदुर्लभाम्
त्याने तिला सुंदर सजवलेली आसने आणि अतिशय दुर्मिळ अशी शय्याही दिली.
निर्माय कबरीभारं तस्याश्च माल्यसंयुतम्
त्याने तिचे दाट केस नीट मांडले आणि त्यात फुलांच्या माळा घातल्या.
चन्द्रलेखात्रिभिर्युक्तं चन्दनेन सुगन्धिना
त्याने तिच्या केसात तीन चंद्रकोरीसारखी अलंकार आणि सुगंधी चंदन लावले.
ज्वलत्प्रदीपाकारं च सिन्दूरतिलकं ददौ 2.16.
त्याने तिच्या कपाळावर दिव्यासारखा तेजस्वी कुंकवाचा टिळा लावला.
चित्रालक्तकरागं च नखरेषु ददौ मुदा
त्याने आनंदाने तिच्या नखांवर चमकदार आलक्तकाचा रंग लावला.
हे देवि तव दासोऽहमित्युच्चार्य्य पुनः पुनः
तो पुन्हा पुन्हा म्हणू लागला, 'हे देवी, मी तुझा दास आहे.'
तपोवनं परित्यज्य राजास्थानान्तरं ययौ
त्याने तपोवन सोडले आणि दुसऱ्या राजवाड्यात गेला.
स्थाने स्थानेऽतिरम्ये च पुष्पोद्यानेऽतिनिर्जने
प्रत्येक रम्य ठिकाणी, प्रत्येक एकांत फुलांच्या बागेत,
पुष्पभद्रानदीतीरे नीरवातमनोहरे
पुष्पभद्रा या पवित्र नदीच्या काठी, जिथे वारा शांत आणि मनमोहक होता,
मधौ मधुकराणां च मधुरध्वनिनादिते
वसंतात, मधमाशांच्या गोड गुंजनाने भरलेल्या वातावरणात,
देवोद्याने देववने चित्रे चन्दनकानने
दैवी बागेत, दैवी वनात आणि सुंदर चंदनाच्या बनात,
कुन्दानां मालतीनां च कुमुदाम्भोजकानने
कुंद, माळती आणि कमळांच्या फुलांच्या बागेत,
निर्जने काञ्चनीस्थाने धन्ये काञ्चनपर्वते
एकांत सोन्याच्या ठिकाणी, पवित्र सोन्याच्या पर्वतावर,
पुष्पचन्दनतल्पे च पुंस्कोकिलरुतश्रुते 2.16.
फुलांच्या आणि चंदनाच्या पलंगावर, जिथे नर कोकिळांचे सूर ऐकू येत होते,
कामुक्या कामुकः कामात्स रेमे रामया सह
कामुक प्रियकराने, आपल्या प्रिय रामेसोबत, प्रेमाने रमण केले.
हविषा कृष्णवर्त्मेव ववृधे मदनस्तयोः
त्यांच्या हविर्द्वारे कृष्णाचा मार्ग फुलला आणि त्यांच्यात प्रेमाची जाणीव वाढली.
रम्यं क्रीडालयं कृत्वा विजहार पुनस्ततः
त्याने सुंदर खेळण्याची जागा तयार केली आणि पुन्हा तिथे आनंदाने रमला.