अनेन सार्द्धं सुचिरं सुन्दरेण च सुन्दरि
सुंदरी, तू या सुंदर पुरुषासोबत खूप काळ राहशील.
पश्चात्प्राप्स्यसि गोविन्दं गोलोके पुनरेव च
नंतर तू पुन्हा गोलोकात गोविंदाला प्राप्त करशील.
इत्येवमाशिषं कृत्वा स्वालयं प्रययौ विधिः
अशी शुभेच्छा देऊन ब्रह्मा आपल्या लोकात परत गेले.
स्वर्गे दुन्दुभिवाद्यं च पुष्पवृष्टिर्बभूव ह
स्वर्गात दुंदुभी वाजल्या आणि फुलांची वृष्टी झाली.
मूर्च्छां सम्प्राप तुलसी नवसङ्गमसङ्गता
नवऱ्याच्या संगतीने तुळशी बेशुद्ध पडली.
चतुःषष्टिकलामानं चतुःषष्टिविधं सुखम्
त्यांनी चव्वेचाळीस कलांनी मोजलेली सुखे उपभोगली.
अङ्गप्रत्यंग संश्लेषपूर्वकं स्त्रीमनोहरम्
अंग आणि उपांगांच्या आलिंगनाने, स्त्रियांना मोहून टाकणारे सुख मिळाले.
अतीव रम्येदेशे च सर्वजन्तुविवर्जिते 2.16.
अतिशय रमणीय, सर्व प्राण्यांपासून दूर अशा ठिकाणी ते होते.
पुष्पोद्याने नदीतीरे पुष्पचन्दनचर्चिते
फुलांच्या बागेत, नदीच्या काठी, फुलांनी आणि चंदनाने सुशोभित जागी ते होते.
भूषितां भूषणैः सर्वैरतीव सुमनोहराम्
सर्व प्रकारच्या दागिन्यांनी सजलेली, ती अतिशय सुंदर आणि मनोहारी दिसत होती.
जहार मानसं भर्तुर्लीलया तुलसी सती
सती तुळशीने खेळकरपणे आपल्या पतीचे मन जिंकले.
वक्षसश्चन्दनं बाह्वोस्तिलकं विजहार सा
तिने त्याच्या छातीवर चंदन आणि बाहूंवर तिलक लावून खेळ केला.
स तद्वक्षसि तस्याश्च नखरेखां ददौ मुदा
त्याने आनंदाने तिच्या छातीवर नखांची खूण उमटवली.
सुरतेर्विरतौ तौ च समुत्थाय परस्परम्
सुरत संपल्यावर ते दोघेही एकत्र उठले.
कुङ्कुमाक्तचन्दनेन सा तस्मै तिलकं ददौ
तिने कुंकवाने मिसळलेल्या चंदनाने त्याला तिलक लावले.
सुवासितं च ताम्बूलं वह्निशुद्धे च वाससी
तिने सुवासिक तांबूल आणि अग्निप्रक्षालित वस्त्रे त्याला दिली.
अमूल्यरत्ननिर्माणमंगुलीयकमुत्तमम् 2.16.
अमूल्य रत्नांनी बनवलेली उत्तम अंगठीही दिली.
दासी तवाहमित्येवं समुच्चार्य पुनः पुनः
‘मी तुझी दासी आहे’ असे वारंवार म्हणत ती त्याच्याजवळ राहिली.
सस्मिता तन्मुखांभोजं लोचनाभ्यां पपौ पुनः
हसत-हसत तिने पुन्हा पुन्हा डोळ्यांनी त्याचे कमळासारखे मुख न्याहाळले.
स च तां च समाकृष्य चकार वक्षसि प्रियाम्
त्याने तिला जवळ ओढून आपल्या छातीवर घेतले.
चुचुम्ब कठिने गण्डे बिम्बोष्ठे पुनरेव च तदाहृतां रत्नमालां त्रिषु लोकेषु विश्रुताम्
त्याने तिच्या गालावर प्रेमाने चुंबन घेतले, पुन्हा तिच्या बिंबासारख्या ओठांवरही चुंबन दिले, आणि मग तिला तीनही लोकांत प्रसिद्ध अशी रत्नांची माळ दिली.
ददौ मञ्जीरयुग्मं च स्वाहायाश्च हृतं च यत्
त्याने तिला जोड मंजीर दिले, आणि स्वाहा कडून घेतलेली वस्तूही परत दिली.
अंगुलीयकरत्नानि रत्याश्च वरभूषणम्
त्याने तिला रत्नजडित अंगठ्या दिल्या आणि रतीचे सुंदर अलंकारही दिले.
विचित्रपीठकश्रेणीं शय्यां चापि सुदुर्लभाम्
त्याने तिला सुंदर सजवलेली आसने आणि अतिशय दुर्मिळ अशी शय्याही दिली.
निर्माय कबरीभारं तस्याश्च माल्यसंयुतम्
त्याने तिचे दाट केस नीट मांडले आणि त्यात फुलांच्या माळा घातल्या.
चन्द्रलेखात्रिभिर्युक्तं चन्दनेन सुगन्धिना
त्याने तिच्या केसात तीन चंद्रकोरीसारखी अलंकार आणि सुगंधी चंदन लावले.
ज्वलत्प्रदीपाकारं च सिन्दूरतिलकं ददौ 2.16.
त्याने तिच्या कपाळावर दिव्यासारखा तेजस्वी कुंकवाचा टिळा लावला.
चित्रालक्तकरागं च नखरेषु ददौ मुदा
त्याने आनंदाने तिच्या नखांवर चमकदार आलक्तकाचा रंग लावला.
हे देवि तव दासोऽहमित्युच्चार्य्य पुनः पुनः
तो पुन्हा पुन्हा म्हणू लागला, 'हे देवी, मी तुझा दास आहे.'
तपोवनं परित्यज्य राजास्थानान्तरं ययौ
त्याने तपोवन सोडले आणि दुसऱ्या राजवाड्यात गेला.