स च जातिस्मरस्तप्त्वा त्वां ललाभ वरेण च
तो आपला पूर्वजन्म आठवत, तप करून, वराने तुला मिळवला.
अधुना तस्य पत्नी च भव भाविनि शोभने
आता, शुभेच्छे आणि सुंदर स्त्री, त्याची पत्नी हो.
शापान्नारायणस्यैव कलया दैवयोगतः
नारायणाच्या शापामुळे, त्याच्या अंशाने आणि दैवी इच्छेने—
प्रधाना सर्वपुष्पाणां विष्णुप्राणाधिका भवेत्
तू सर्व फुलांमध्ये श्रेष्ठ आणि विष्णूला प्राणाहून प्रिय होशील.
वृन्दावने वृक्षरूपा नाम्ना वृन्दावनीति च
वृंदावनात तू वृक्षरूप धारण करशील आणि 'वृंदा' या नावाने ओळखली जाशील.
वृक्षाधिदेवीरूपेण सार्द्धं कृष्णेन सन्ततम्
वृक्षांची अधिष्ठात्री देवी म्हणून, तू नेहमी कृष्णासोबत राहशील.
इत्येवं वचनं श्रुत्वा सस्मिता हृष्टमानसा
ही शब्दं ऐकून ती हसली, तिचं मन आनंदानं भरून गेलं.
तुलत्युवाच सत्यं ब्रवीमि हे तात न तथा च चतुर्भुजे।।2.15.
तुला म्हणाली, "बाबा, मी खरं सांगते, चौमुखी देवाबद्दल तसं नाही."
अतृप्ताऽहं च गोविन्दे दैवाच्छृङ्गारभंगतः
मी गोविंदाबद्दल अजूनही तृप्त नाही, कारण नशिबानं आमचं प्रेम अर्धवट सोडलं.
तत्प्रसादेन गोविन्दं पुनरेव सुदुर्लभम्
त्याच्या कृपेने, तो दुर्मिळ गोविंदा पुन्हा मला मिळेल.
ब्रह्मोवाच तस्याश्च प्राणतुल्या त्वं मद्वरेण भविष्यसि
ब्रह्मा म्हणाले, "माझ्या वरामुळे तू तिच्यासाठी प्राणासारखी प्रिय होशील."
शृंगारं युवयोर्गोप्यमाज्ञास्यति च राधिका
राधिका तुमचं प्रेम दोघांमध्ये गुप्त ठेवायला सांगेल.
इत्येवमुक्त्वा दत्त्वा च देव्यै तत्षोडशाक्षरम्
असं म्हणून, त्यानं देवीला सोळा अक्षरांचा मंत्र दिला.
सर्वं पूजाविधानं च पुरश्चर्याविधिक्रमम्
त्याने संपूर्ण पूजा करण्याची पद्धत आणि तयारीचे सर्व विधीही सांगितले.
सा च ब्रह्मोपदेशेन पुण्ये बदरिकाश्रमे
ब्रह्माच्या सांगण्यावरून तिने पवित्र बदरिकाश्रमात ते सर्व केले.
दिव्यं द्वादशवर्षं च पूजां चैव चकार सा
तिने बारा दिव्य वर्षे पूजा केली.
सिद्धे तपसि मन्त्रे च वरं प्राप्य यथेप्सितम्
तप आणि मंत्र सिद्ध झाल्यावर तिला पाहिजे असलेला वर मिळाला.
प्रसन्नमानसा देवी तत्याज तपसः क्लमम् 2.15.
देवीचं मन तृप्त झालं आणि तिने तपश्चर्येचा थकवा सोडून दिला.
भुक्त्वा पीत्वा च सन्तुष्टा शयनं च चकार सा
खाऊन-पिऊन तृप्त होऊन ती झोपायला गेली.
नारायण उवाच नवयौवनसम्पन्ना प्रशंसन्ती वरांगना
नारायण म्हणाले, "नव्या तारुण्यानं भरलेली ती उत्तम स्त्री स्तुती करत होती."
चिक्षेप पञ्चबाणश्च पञ्च बाणांश्च तां प्रति
पंचबाणानं तिच्यावर पाच बाण सोडले.
पुलकाञ्चितसर्वांगी कम्पिता रक्तलोचना
तिच्या अंगावर रोमांच उठले, ती थरथरली, डोळे लाल झाले.
क्षणमुद्विग्नतां प्राप क्षणं तन्द्रां सुखावहाम्
क्षणभर तिला काळजी वाटली, क्षणभर सुखद झोप येऊ लागली.
क्षणं सा चेतनां प्राप क्षणं प्राप विषण्णताम्
क्षणभर तिला भान आलं, क्षणभर ती उदास झाली.
भ्रमन्ती क्षणमुद्वेगाद्विवसन्ती क्षणं पुनः
ती क्षणभर दुःखात भटकत होती, मग क्षणभर निघून गेली, आणि पुन्हा परत आली.
पुष्पचन्दनतल्पं च तद्बभूवातिकण्टकम्
फुलांनी आणि चंदनाने सजलेलं पलंग काट्यांनी भरून गेलं.
निलयश्च निराकारः सूक्ष्मवस्त्रं हुताशनः
घर आकारहीन झालं, तर सूक्ष्म वस्त्र जणू अग्नीच झालं.
क्षणं ददर्श तन्द्रायां सुवेषं पुरुषं सती
क्षणभर झोपाळूपणात सतीने सुंदर वेषातील पुरुष पाहिला.
चन्दनोक्षितसर्वांगं रत्नभूषणभूषितम् 2.16.
त्याचं सर्व शरीर चंदनानं लिपलेलं होतं आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेलं होतं.
कथयन्तं रतिकथां चुम्बन्तमधरं मुहुः
तो प्रेमाच्या गोष्टी सांगत होता आणि तिच्या ओठांवर पुन्हा पुन्हा चुंबन घेत होता.