स्त्रीरत्नमतिचार्वंगी रत्नभूषणभूषिता
ती स्त्रियांचा रत्न होती, तिचे अंग अतिशय सुंदर होते आणि ती मौल्यवान रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली होती.
सुरताद्विरतिर्नासीत्तयोः सुरतविज्ञयोः
त्या दोघांमध्ये, प्रेमकलेत निपुण असताना, प्रणयाचा विराम कधीच झाला नाही.
ततो रजस्वलां प्राप्य सुरताद्विरराम सः
नंतर, ती रजस्वला झाल्यावर, त्याने प्रणय करणे थांबवले.
दधार गर्भं सा सद्यो देवाब्दशतकं सती
ती लगेच गर्भवती झाली आणि पतिव्रता राहून, शंभर देववर्षे गर्भ धारण केला.
शुभक्षणे शुभदिने शुभयोगेन संयुते
शुभ क्षणी, शुभ दिवशी आणि शुभ योग जुळून आला तेव्हा,
कार्तिकीपूर्णिमायां च सितवारे च पद्मजे
कार्तिक महिन्यातील पौर्णिमेला, उजळ दिवशी, कमलातून जन्मलेल्या,
पादपद्मयुगे चैव पद्मरागविराजिताम्
तिच्या दोन्ही पायांचे तळवे कमलासारखे होते आणि पद्मराग मण्यांसारखा तेजस्वी रंग त्यांना लाभला होता.
राजलक्ष्मीलक्ष्मयुक्तां राजलक्ष्म्यधिदेवताम् 2.15.
ती राजलक्ष्मीच्या संपत्तीने युक्त होती आणि राजलक्ष्मीचीच अधिष्ठात्री देवी होती.
पक्वबिम्बाधरोष्ठीं च पश्यन्तीं सस्मितां गृहम्
तिचे ओठ पिकलेल्या बिंबाफळासारखे होते, ती हसतमुखाने घराकडे पाहत होती.
तदधस्त्रिवलीयुक्तां वृत्तवल्गुनितम्बिनीम्
तिच्या नाभीखाली तीन सुरेख वळ्या होत्या आणि तिचे कंबर गोल व मृदू हलणारी होती.
श्यामां सुकेशीं रुचिरां न्यग्रोधपरिमण्डलाम्
ती काळीशार होती, तिचे केस सुंदर होते, ती देखणी होती आणि तिचे शरीर वटवृक्षासारखे गोल होते.
नरा नार्य्यश्च तां दृष्ट्वा तुलनां दातुमक्षमाः
पुरुष आणि स्त्रिया, तिला पाहून, तिची तुलना कोणाशीच करू शकले नाहीत.
सा च भूमिष्ठमात्रेण योग्या स्त्रीप्रकृतिर्यथा
ती पृथ्वीच्या मापाने अगदी योग्य होती, जशी स्त्रीची स्वाभाविक प्रकृती असते.
तत्र दैवाब्दलक्षं च चकार परमं तपः
तेथे तिने एक लाख देववर्षे अत्युच्च तपश्चर्या केली.
ग्रीष्मे पञ्चतपाः शीते तोयस्था सा च सुन्दरी
उन्हाळ्यात तिने पंचतपाचे कठोर तप केले आणि हिवाळ्यात ती सुंदर स्त्री पाण्यात उभी राहिली.
विंशत्सहस्रवर्षं च फलतोयाशना च सा
वीस हजार वर्षे तिने फळे आणि पाणी यावरच उपजीविका केली.
चत्वारिंशत्सहस्राब्दं वाय्वाहारा कृशोदरी
चाळीस हजार वर्षे ती कृश कंबरेची स्त्री केवळ वायूवर जगली.
निर्लक्ष्यां चैकपादस्थां दृष्ट्वा तां कमलोद्भवः 2.15.
ती एक पायावर उभी होती, तिचे अस्तित्व जाणवणे कठीण होते, असे पाहून कमलातून जन्मलेला ब्रह्मा—
चतुर्मुखं च सा दृष्ट्वा प्राणंसीद्धंसवाहनम्
तीथे तिने चतुर्मुख ब्रह्मा, ज्यांचे वाहन हंस आहे, त्यांना पाहिले.
ब्रह्मोवाच हरिभक्तिं च मुक्तिं वाऽप्यजरामरतामपि
ब्रह्मा म्हणाले: हरिभक्ती असो, मुक्ती असो, किंवा अजरा-अमरता असो—
तुलस्युवाच सर्वज्ञस्यापि पुरतः का लज्जा मम साम्प्रतम्
तुलसी म्हणाली: सर्वज्ञाच्या समोर मला आता कसली लाज वाटावी?
अहं च तुलसी गोपी गोलोकेऽहं स्थिता पुरा
मी तुलसी, पूर्वी गोळोकात राहणारी एक गोपी होते.
गोविन्देन सहासक्तामतृप्तां मां च मूर्च्छिताम्
गोविंदाशी आसक्त राहून, मी कधीच तृप्त झाले नाही आणि बेशुद्ध पडले.
गोविन्दं भर्त्सयामास मां शशाप रुषाऽन्विता
राधिकेने रागाने गोविंदाला बोल लावले आणि मला शाप दिला.
मामुवाच स गोविन्दो मदंशं त्वं चतुर्भुजम्
गोविंदा म्हणाले: 'तू माझ्या अंशरूपाने, चार हातांची होशील.'
इत्येवमुक्त्वा देवेशोऽप्यन्तर्धानमवाप सः
असे सांगून देवांचा स्वामी अदृश्य झाला.
अहं नारायणं कान्तं शान्तं सुन्दविग्रहम्
मी माझ्या प्रिय नारायणाला, शांत आणि सुंदर रूपात पाहिले.
ब्रह्मोवाच तदंशश्चातितेजस्वी चालभज्जन्म भारते ।। 2.15.
ब्रह्मा म्हणाले: तो तेजस्वी अंश भारतात अलभ्य नावाने जन्माला आला.
साम्प्रतं राधिकाशापाद्दनुवंशसमुद्भवः
आता राधिकेच्या शापामुळे तो दानवकुळात जन्मला.
गोलोके त्वां पुरा दृष्ट्वा कामोन्मथितमानसः
गोळोकात तुला पाहून त्याचे मन कामाने अस्वस्थ झाले होते.