तुष्टाव मनसा देवीं पद्मांशां पद्मलोचनाम्
त्याने मनात कमळासारख्या डोळ्यांच्या पद्मा देवीचे स्तुती केली.
शशाप च मदर्थे त्वं विनश्यसि सबान्धवः
ती म्हणाली, 'माझ्या कारणाने, तू आणि तुझे नातेवाईक नष्ट व्हाल.' असे शाप दिला.
इत्युक्त्वा सा च योगेन देहत्यागं चकार ह
असे म्हणून तिने योगाच्या सामर्थ्याने देहत्याग केला.
अहो किमद्भुतं दृष्टं किं कृतं वा मयाऽधुना ।। 2.14.
अरे! मी काय अद्भुत पाहिले, आणि आता काय केले?
सा च कालान्तरे साध्वी बभूव जनकात्मजा
काळानुसार ती सती जनकाची कन्या झाली.
महातपस्विनी सा च तपसा पूर्वजन्मनः
ती महातपस्विनी आपल्या पूर्वजन्मातील तपामुळे,
संप्राप्य तपसाऽऽराध्य स्वामिनं च जगत्पतिम्
तिने तप करून जगाचा स्वामी प्राप्त केला आणि त्याची उपासना केली.
जातिस्मरा स्म स्मरति तपसश्च क्रमं पुरा
ती जन्म आठवते आणि पूर्वी केलेल्या तपश्चर्येची आठवण ठेवते.
नानाप्रकारविभवं चकार सुचिरं सती
ती सती खूप काळ विविध प्रकारचे तप करत राहिली.
गुणिनं रसिकं शान्तं कान्तवेषमनुत्तमम्
तो गुणी, रसिक, शांत आणि अनुपम रूपाचा होता.
पितुर्वचःपालनार्थं सत्यसन्धो रघूत्तमः
पित्याच्या आज्ञेचे पालन करण्यासाठी, रघुकुळातील श्रेष्ठ राम सत्यवचन पाळणारा होता.
तस्थौ समुद्रनिकटे सीतया लक्ष्मणेन च
तो सिता आणि लक्ष्मणासह समुद्राच्या काठी राहिला.
तं रामं दुःखितं दृष्ट्वा स च दुःखी बभूव ह
राम दु:खी असल्याचे पाहून तोही दु:खी झाला.
वह्निरुवाच सीताहरणकालोऽयं तवैव समुपस्थितः ।। 2.14.
अग्नी म्हणाला: 'सीतेच्या अपहरणाचा काळ आता तुझ्यावर आला आहे.'
दैवं च दुर्निवार्य्यं वै न च दैवात्परं बलम्
नशीबाला थांबवणं कठीणच असतं, आणि नशीबाहून मोठं दुसरं काहीच नसतं.
दास्यामि सीतां तुभ्यं च परीक्षासमये पुनः
मी परिक्षेच्या वेळी पुन्हा तुला सीता देईन.
रामस्तद्वचनं श्रुत्वा न प्रकाश्य च लक्ष्मणम्
रामाने ती वचने ऐकली, पण ती लक्ष्मणाला सांगितली नाहीत.
वह्निर्योगेन सीतावन्मायासीतां चकार ह
अग्नीच्या सामर्थ्याने, सीतेचे मायास्वरूप तयार करण्यात आले.
सीतां गृहीत्वा स ययौ गोप्यं वक्तुं निषेध्य च
त्याने सीतेला घेऊन गेला आणि तिला उघडपणे बोलू नकोस असे सांगितले.
एतस्मिन्नन्तरे रामो ददर्श कनकं मृगम्
तेव्हढ्यात रामाने सोन्याचा हरिण पाहिला.
संन्यस्य लक्ष्मणं रामो जानक्या रक्षणे वने
रामाने लक्ष्मणाला वनात जानकीचे रक्षण करायला ठेवले.
लक्ष्मणेति च शब्दं वै कृत्वा मायामृगस्तदा
मायाहरीनं तेव्हा 'लक्ष्मण!' असा आवाज केला.
वैकुण्ठस्य महाद्वारं किङ्करो द्वारपालयोः 2.14.
वैकुंठाच्या मोठ्या दरवाज्यावर द्वारपालांपैकी एक सेवक होता.
शापेन सनकादीनां सम्प्राप्तो राक्षसीं तनुम्
सनकादींच्या शापामुळे त्याला राक्षसीचे रूप मिळाले.
अथ शब्दं च सा श्रुत्वा लक्ष्मणेति च विक्लवम्
मग तिने 'लक्ष्मण!' असा व्याकुळ आवाज ऐकला.
गते च लक्ष्मणे रामं रावणो दुर्निवारणः
लक्ष्मण गेल्यावर, रोखता न येणारा रावण रामाजवळ आला.
विषसाद च रामश्च वने दृष्ट्वा च लक्ष्मणम्
वनात लक्ष्मणाला पाहून राम खूप निराश झाला.
मूर्च्छां सम्प्राप्य सुचिरं विललाप भृशं पुनः
बराच वेळ बेशुद्ध पडून, तो पुन्हा जोरजोराने रडू लागला.
काले संप्राप्य तद्वार्तां गृधद्वारा नदीतटे
काळानुसार, नदीच्या काठावर गिधाडामार्फत त्याला ती बातमी कळली.
लङ्कां गत्वा रघुश्रेष्ठश्चावधीत्सायकेन च
लंकेला जाऊन, रघुकुलातील श्रेष्ठ रामाने त्याला बाणाने मारले.