बभूव सा मुनिश्रेष्ठ गंगा नारायणप्रिया
मुनीश्रेष्ठा, ती नारायणाला प्रिय असलेली गंगा अशीच झाली.
पुरा बभूव गोलोके सा गंगा द्रवरूपिणी
पूर्वी गोलोकात ती गंगा द्रवरूपात होती.
द्रवाधिष्ठातृरूपा या रूपेणाप्रतिमा भुवि
ती द्रवांची अधिष्ठात्री असून पृथ्वीवर तिच्या रूपाला तोड नाही.
शरन्मध्याह्नपद्मास्या सस्मिता सुमनोहरा
शरद ऋतूच्या मध्यान्हीच्या कमळासारखे तिचे मुख, हसतमुख आणि अतिशय सुंदर आहे.
स्निग्धप्रभाऽतिसुस्निग्धा शुद्धसत्त्वस्वरूपिणी 2.11.
तिचा प्रकाश मृदू आणि अत्यंत तेजस्वी आहे; ती शुद्ध सत्त्वाची मूर्ती आहे.
पीनोन्नतं सुकठिनं स्तनयुग्मं सुवर्तुलम्
तिची उन्नत, भरदार, कठीण आणि गोल स्तनयुग्म आहेत.
वक्रिमं कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्
तिचे वाकडे, दाट केस मल्लिकेच्या माळांनी सजलेले आहेत.
कस्तूरीपत्रिकायुक्तं गण्डयुग्मं मनोहरम्
तिच्या गालांवर कस्तुरीच्या ठिपक्यांनी शोभा आली आहे.
पक्वदाडिमबीजाभदन्तपंक्तिसमुज्ज्वला
तिच्या चमकदार दातांची रांग पिकलेल्या डाळिंबाच्या दाण्यांसारखी दिसते.
सा सकामा कृष्णपार्श्वे समुत्तस्थे सुलज्जिता
इच्छा असलेली ती गंगा कृष्णाच्या जवळ लाजत उभी राहिली.
मूर्च्छिता प्रभुरूपेण पुलकाङ्कितविग्रहा
ती बेशुद्ध झाली होती, तिच्या देहावर आनंदाचे रोमांच उमटले होते.
गोपीत्रिंशत्कोटियुक्ता कोटिचन्द्रसमप्रभा
ती तीस कोटी गोपींसह होती, तिचा तेज लाखो चंद्रांइतका उजळ होता.
श्वेतचम्पकवर्णाभा मत्तवारणगामिनी
तिचा कांती पांढऱ्या चंपक फुलांसारखा होती आणि ती गर्वीले हत्ती जशी चालते तशी चालत होती.
माणिक्यखचितं हारममूल्यं वह्निशौचकम् 2.11.
तिने माणिकांनी मढवलेला, अग्नीप्रमाणे शुद्ध आणि अमूल्य हार घातला होता.
स्थलपद्मप्रभाजुष्टं कोमलं च सुरञ्जितम्
तिच्या पायांना कमळफुलांची प्रभा लाभली होती, ते मऊ होते आणि देवांना आनंद देणारे होते.
रत्नेन्द्रराजखचितविमानादवरुह्य च
रत्नांच्या राजाने सजवलेल्या दिव्य विमानातून ती खाली उतरली.
कस्तूरीबिन्दुतिलकं चन्दनेन्दुसमन्वितम्
तिच्या कपाळावर कस्तुरीचा टिळा होता, तो चंदन व चंद्रासारख्या खुणांनी सुशोभित होता.
दधती भालमध्ये च सीमन्ताधस्तदुज्ज्वलम्
तीने तो टिळा कपाळाच्या मध्यभागी, सिमंताच्या खाली तेजस्वीपणे लावला होता.
सुचारुकबरीभारं कम्पयन्ती च कम्पिता
तिचे सुंदर, दाट केस हलत होते आणि ती स्वतःही थरथरत होती.
गत्वा तस्थौ कृष्णपार्श्वे रत्नसिंहासने वरे
ती जाऊन कृष्णाच्या बाजूला रत्नांच्या सुंदर सिंहासनावर उभी राहिली.
तां च दृष्ट्वा समुत्तस्थौ कृष्णः सादरमच्युतः
तिला पाहून अच्युत कृष्ण आदराने उभा राहिला.
प्रणेमुरभि संत्रस्ता गोपा नम्रात्मकन्धराः
गोपा घाबरलेले होते, त्यांनी मान झुकवून नम्रतेने वंदन केले.
उत्थाय गंगा सहसा सम्भाषां च चकार सा
गंगा पटकन उठली आणि बोलायला सुरुवात केली.
नम्रभावस्थिता त्रस्ता शुष्ककण्ठौष्ठतालुका 2.11.
ती नम्रपणे उभी राहिली, घाबरलेली होती आणि तिचा घसा, ओठ, तालू कोरडे पडले होते.
तद्धृत्पद्मे स्थितः कृष्णो भीतायै चाभयं ददौ
कमळावर बसलेल्या कृष्णाने घाबरलेल्या तिला निर्भयता दिली.
ऊर्ध्वं सिंहासनस्थां च राधां गङ्गा ददर्श सा
नंतर गंगेला सिंहासनावर वर बसलेली राधा दिसली.
असंख्यब्रह्मणामाद्यां चादिसृष्टिं सनातनीम्
तिने असंख्य ब्रह्म्यांची आद्य आणि सनातन सृष्टीची मूळ असलेली तिला पाहिले.
विश्ववृन्दे निरुपमां रूपेण च गुणेन च
संपूर्ण विश्वात रूप आणि गुण यांमध्ये तिची बरोबरी करणारी कोणीच नव्हती.
शुभां सुभद्रां सुभगां स्वामिसौभाग्यसंयुताम्
ती शुभ, सुभद्रा, भाग्यवती आणि आपल्या स्वामीच्या सौभाग्याने युक्त अशी आहे.
कृष्णार्द्धाङ्गी कृष्णसमां तेजसा वयसा त्विषा
ती कृष्णाच्या अर्ध्या देहासारखी, तेज, तारुण्य आणि कांतीमध्ये कृष्णासारखीच आहे.