इत्युक्ते शङ्करे ब्रह्मन्गोलोके सुरसंसदि
शंकराने असे सांगितल्यावर, ब्रह्मा, गोलोकातील देवसभेत,
ते तं दृष्ट्वा च संहृष्टाः संस्तूय पुरुषोत्तमम्
त्याला पाहून ते सर्व आनंदित झाले आणि पुरुषोत्तमाचे स्तवन केले.
कालेन शम्भुर्भगवाञ्छास्त्रदीपं चकार सः
काळानंतर भगवान शंभू यांनी शस्त्रविद्येचा ग्रंथ तयार केला.
सा चैवं द्रवरूपा या गङ्गा गोलोकसम्भवा
ती गंगे, जी गोलोकातून उत्पन्न झाली, त्या वेळी द्रवरूपात होती.
स्थाने स्थाने स्थापिता सा कृष्णेन परमात्मना
परमात्मा कृष्णाने तिला वेगवेगळ्या ठिकाणी स्थापन केले.
नारद उवाच क्व गता सा महाभागा तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाले: ती महाभाग्यवती कुठे गेली, हे मला कृपया सांग.
नारायण उवाच जगाम तं च वैकुण्ठं शापान्ते पुनरेव सा
नारायण म्हणाले: शाप संपल्यावर ती पुन्हा त्या वैकुंठात गेली.
भारतं भारती त्यक्त्वा चागमत्तद्धरेः पदम्
भारतामध्ये भारतीला सोडून ती हरिपदाकडे गेली.
गङ्गा सरस्वती लक्ष्मीश्चैतास्तिस्रः प्रिया हरेः
गंगा, सरस्वती आणि लक्ष्मी — या तिघी हरिला प्रिय आहेत.
नारद उवाच धातुः कमण्डलुस्था च शङ्करस्य शिरोगता
नारद म्हणाले: ती ब्रह्माच्या कमंडलूत आणि शंकराच्या डोक्यावर होती.
बभूव सा मुनिश्रेष्ठ गंगा नारायणप्रिया
मुनीश्रेष्ठा, ती नारायणाला प्रिय असलेली गंगा अशीच झाली.
पुरा बभूव गोलोके सा गंगा द्रवरूपिणी
पूर्वी गोलोकात ती गंगा द्रवरूपात होती.
द्रवाधिष्ठातृरूपा या रूपेणाप्रतिमा भुवि
ती द्रवांची अधिष्ठात्री असून पृथ्वीवर तिच्या रूपाला तोड नाही.
शरन्मध्याह्नपद्मास्या सस्मिता सुमनोहरा
शरद ऋतूच्या मध्यान्हीच्या कमळासारखे तिचे मुख, हसतमुख आणि अतिशय सुंदर आहे.
स्निग्धप्रभाऽतिसुस्निग्धा शुद्धसत्त्वस्वरूपिणी 2.11.
तिचा प्रकाश मृदू आणि अत्यंत तेजस्वी आहे; ती शुद्ध सत्त्वाची मूर्ती आहे.
पीनोन्नतं सुकठिनं स्तनयुग्मं सुवर्तुलम्
तिची उन्नत, भरदार, कठीण आणि गोल स्तनयुग्म आहेत.
वक्रिमं कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्
तिचे वाकडे, दाट केस मल्लिकेच्या माळांनी सजलेले आहेत.
कस्तूरीपत्रिकायुक्तं गण्डयुग्मं मनोहरम्
तिच्या गालांवर कस्तुरीच्या ठिपक्यांनी शोभा आली आहे.
पक्वदाडिमबीजाभदन्तपंक्तिसमुज्ज्वला
तिच्या चमकदार दातांची रांग पिकलेल्या डाळिंबाच्या दाण्यांसारखी दिसते.
सा सकामा कृष्णपार्श्वे समुत्तस्थे सुलज्जिता
इच्छा असलेली ती गंगा कृष्णाच्या जवळ लाजत उभी राहिली.
मूर्च्छिता प्रभुरूपेण पुलकाङ्कितविग्रहा
ती बेशुद्ध झाली होती, तिच्या देहावर आनंदाचे रोमांच उमटले होते.
गोपीत्रिंशत्कोटियुक्ता कोटिचन्द्रसमप्रभा
ती तीस कोटी गोपींसह होती, तिचा तेज लाखो चंद्रांइतका उजळ होता.
श्वेतचम्पकवर्णाभा मत्तवारणगामिनी
तिचा कांती पांढऱ्या चंपक फुलांसारखा होती आणि ती गर्वीले हत्ती जशी चालते तशी चालत होती.
माणिक्यखचितं हारममूल्यं वह्निशौचकम् 2.11.
तिने माणिकांनी मढवलेला, अग्नीप्रमाणे शुद्ध आणि अमूल्य हार घातला होता.
स्थलपद्मप्रभाजुष्टं कोमलं च सुरञ्जितम्
तिच्या पायांना कमळफुलांची प्रभा लाभली होती, ते मऊ होते आणि देवांना आनंद देणारे होते.
रत्नेन्द्रराजखचितविमानादवरुह्य च
रत्नांच्या राजाने सजवलेल्या दिव्य विमानातून ती खाली उतरली.
कस्तूरीबिन्दुतिलकं चन्दनेन्दुसमन्वितम्
तिच्या कपाळावर कस्तुरीचा टिळा होता, तो चंदन व चंद्रासारख्या खुणांनी सुशोभित होता.
दधती भालमध्ये च सीमन्ताधस्तदुज्ज्वलम्
तीने तो टिळा कपाळाच्या मध्यभागी, सिमंताच्या खाली तेजस्वीपणे लावला होता.
सुचारुकबरीभारं कम्पयन्ती च कम्पिता
तिचे सुंदर, दाट केस हलत होते आणि ती स्वतःही थरथरत होती.
गत्वा तस्थौ कृष्णपार्श्वे रत्नसिंहासने वरे
ती जाऊन कृष्णाच्या बाजूला रत्नांच्या सुंदर सिंहासनावर उभी राहिली.