यत्तोयकणिकास्पर्शः पापिनां च पितामह
पितामह, तिच्या पाण्याचा एक थेंब जरी स्पर्श झाला तरी पापी माणूस शुद्ध होतो.
इत्येवं कथितं ब्रह्मन्गंगापद्यैकविंशतिम्
हे ब्रह्मा, अशा प्रकारे गंगेच्या महिम्याचे एकवीस पद्ये सांगितली.
नित्यं यो हि पठेद्भक्त्या संपूज्य च सुरेश्वरीम्
जो कोणी दररोज भक्तीने या पद्यांचे पठण करतो आणि देवांची देवी असलेल्या गंगेची पूजा करतो,
अपुत्रो लभते पुत्रं भार्याहीनो लभेत्प्रियाम्
ज्याला मूल नाही त्याला मूल मिळते, ज्याच्याकडे पत्नी नाही त्याला प्रिय पत्नी मिळते.
अस्पष्टकीर्तिः सुयशा मूर्खो भवति पण्डितः
ज्याची कीर्ती अस्पष्ट आहे त्याला चांगली कीर्ती मिळते, मूर्ख माणूस पंडित होतो.
शुभं भवेत्तु दुःस्वप्नं गङ्गास्नानफलं लभेत्
वाईट स्वप्न शुभ होते आणि गंगास्नानाचे फळ मिळते.
नारायण उवाच जगाम तां गृहीत्वा च यत्र नष्टश्च सागराः ।। 2.10.
नारायण म्हणाले, त्याने तिला घेऊन ज्या ठिकाणी सागरांचे विनाश झाले होते, तिथे गेला.
वैकुण्ठं ते ययुस्तूर्णं गङ्गायाः स्पर्शवायुना
गंगेच्या स्पर्शाने आलेल्या वाऱ्यावर बसून ते सर्वजण लवकरच वैकुंठात पोहोचले.
इत्येवं कथितं सर्वं गङ्गोपाख्यानमुत्तमम्
अशा प्रकारे गंगेची ही सर्व उत्तम कथा सांगितली गेली.
नारद उवाच द्रवतां च गतायां च राधायां किं बभूव ह
नारद म्हणाले, राधा निघून गेल्यावर पुढे काय झाले?
तत्रस्थाश्च जना ये ये ते च किं चक्रुरुद्यमम्
तिथे उपस्थित असलेल्या लोकांनी काय केले?
नारायण उवाच कृष्णः संपूज्य तां राधामवसद्रासमण्डले
नारायण म्हणाले, कृष्णाने राधेची पूजा करून तो रस मंडळातच राहिला.
कृष्णेन पूजितां तां तु संपूज्यादृतमानसाः
ज्यांच्या मनात भक्ती होती, त्यांनी कृष्णाने पूजिलेल्या राधेची मनापासून पूजा केली.
एतस्मिन्नन्तरे कृष्ण संगीतं च सरस्वती
इतक्यात कृष्ण आणि सरस्वती यांनी एकत्र गाणे गायले.
तुष्टो ब्रह्मा ददौ तस्यै महारत्नाढ्यमालिकाम्
ब्रह्मा समाधानी होऊन तिला मोठ्या रत्नांनी सजलेली माळ दिली.
कृष्णः कौस्तुभरत्नं च सर्व रत्नात्परं वरम्
कृष्णाने सर्व रत्नांमध्ये श्रेष्ठ असलेले कौस्तुभ रत्न दिले.
नारायणश्च भगवन्वनमालां मनोहराम् 2.10.
भगवान नारायणाने तिला सुंदर वनफुलांची माळ दिली.
विष्णुमाया भगवती मूलप्रकृतिरीश्वरी
विष्णुमाया ही भगवती, मूळ प्रकृती आणि सर्वांची ईश्वरी आहे.
धर्मबुद्धिं च धर्मस्तु यशश्च विपुलं भवे
धर्माने तिला धर्मबुद्धी आणि मोठा यश दिले.
एतस्मिन्नन्तरे शम्भुर्ब्रह्मणा प्रेरितो मुहुः
इतक्यात शंभू, ब्रह्माने पुन्हा पुन्हा सांगितल्यावर पुढे आला.
मूर्च्छां प्रापुः सुराः सर्वे चित्रपुत्तलिका यथा
सर्व देव बेहोश पडले, जणू रंगवलेल्या बाहुल्यांसारखे.
स्थलं सर्वं जलाकीर्णं हीनराधाहरिं तथा
संपूर्ण भूमी पाण्याने भरली होती, तिथे राधा आणि हरि नव्हते.
ध्यानेन धाता बुबुधे सर्वमेतदभीप्सितम्
ध्यानाने धात्याने सर्व इच्छित गोष्टी समजून घेतल्या.
ततो ब्रह्मादयः सर्वे तुष्टुवुः परमेश्वरम्
मग ब्रह्मा आणि सर्वांनी मिळून परमेश्वराची स्तुती केली.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग्बभूवाशरीरिणी
त्या वेळेत तिथे एक देह नसलेला आवाज प्रकट झाला.
सर्वात्माऽहमियं शक्तिर्भक्तानुग्रहविग्रहा
मी सर्वांचा आत्मा आहे; मी ही शक्ती आहे, भक्तांवर कृपा करणारी मूर्ती आहे.
मनवो मानवाः सर्वे मुनयश्चैव वैष्णवाः 2.10.
सर्व मनू, सर्व माणसे आणि विष्णूभक्त ऋषी,
मूर्तिं द्रष्टुं च सुव्यग्रा यूयं यदि सुरेश्वराः
देवताधिपतींनो, तुम्हाला जर ती मूर्ती पाहण्याची उत्कंठा असेल,
स्वयं विधाता त्वं ब्रह्मन्नाज्ञां कुरु जगद्गुरो
मग तूच, ब्रह्मा, जगाचा सर्जक व गुरु, आज्ञा दे.
अपूर्वमन्त्रनिकरैः सर्वाभीष्टफलप्रदैः
नवीन मंत्रांच्या संग्रहाने, जे सर्व इच्छा पूर्ण करणारे आहेत,