शृङ्गारार्हं भोगवस्तुतल्पासंख्यसमन्वितम्
ते रथ भोगासाठी योग्य असून, असंख्य ऐश्वर्ययुक्त पलंगांनी सजलेले होते.
नानाचित्रविचित्राढथं सद्रत्नकलशोज्ज्वलम्
विविध सुंदर नक्षीकामांनी आणि उत्तम रत्नांच्या कलशांनी ते उजळले होते.
वह्निशुद्धांशुकैश्चित्रैर्मुक्ताजालैर्विभूषितम्
अग्निपरिक्षित वस्त्रांनी आणि रंगीबेरंगी मोत्यांच्या जाळ्यांनी ते सजवलेले होते.
आरक्तवर्णरत्नेन्द्रसारनिर्माणकृत्रिमैः
गडद लाल रंगाच्या श्रेष्ठ रत्नांच्या साराने कुशलतेने ते घडवले होते.
ददौ नारायणायैकं तेषां मध्ये द्विजोत्तमः
त्या रथांपैकी एक कृष्णाने नारायणाला दिला, हे द्विजश्रेष्ठ.
आविर्बभूव कृष्णस्य गुह्यदेशात्ततः परम् 1.5.
मग कृष्णाच्या गुप्त स्थानी एक अद्भुत जीव प्रकट झाला.
आविर्भूता यतो गुह्यात्तेन ते गुह्यकाः स्मृताः
गुप्त स्थानी प्रकट झाल्यामुळे त्यांना 'गुह्यक' असे नाव पडले.
बभूव कन्यका चैका कुबेरे वामपार्श्वतः
कुबेराच्या डाव्या बाजूला एक कन्या प्रकट झाली.
भूतप्रेतपिशाचाश्च कूष्माण्डब्रह्मराक्षसाः
भूत, प्रेत, पिशाच्च, कूष्मांड आणि ब्रह्मराक्षसही तेथे होते.
शङ्खचक्रगदापद्मधारिणो वनमालिनः
शंख, चक्र, गदा आणि कमळ धारण करणारे, वनमाळा घातलेले ते होते.
किरीटिनः कुण्डलिनो रत्नभूषणभूषिताः
त्यांच्या डोक्यावर मुकुट होते, कानात कुंडले होती आणि अंगावर रत्नांची सुंदर दागिने घातली होती.
चतुर्भुजान्पार्षदांश्च ददौ नारायणाय च
त्याने नारायणाला चार हात असलेले सेवकही दिले.
द्विभुजाः श्यामवर्णाश्च जपमालाकरा वराः
दोन हात असलेले, काळ्या वर्णाचे, जपमाळा हातात धरलेले उत्तम सेवक होते.
दास्यो नियुक्ता दसाश्चैवार्घ्यमादाय यत्नतः
दहा दासी नेमल्या होत्या, त्या काळजीपूर्वक अर्घ्य घेऊन येत असत.
पुलकाङ्कितसर्वाङ्गाः साश्रुनेत्राः सगद्गदा
त्यांच्या सर्व अंगावर रोमांच उभे राहिले होते, डोळ्यातून अश्रू वाहत होते आणि आवाज थरथरत होता.
आविर्बभूवुः कृष्णस्य दक्षनेत्राद्भयङ्कराः 1.5.
कृष्णाच्या उजव्या डोळ्यातून भयंकर रूपे प्रकट झाली.
दिगम्बरा महाकाया ज्वलदग्निशिखोपमाः
ती नग्न होती, मोठ्या देहाची आणि जळत्या अग्नीच्या ज्वाळेसारखी दिसत होती.
रुरुसंहारकालाख्या असितक्रोधभीषणाः
रुरु, संहार आणि काळ असे नाव असलेले, काळ्या रागाने भयंकर दिसणारे होते.
आविर्बभूव कृष्णस्य वामनेत्राद्भयङ्करः
कृष्णाच्या डाव्या डोळ्यातून एक भयंकर रूप प्रकट झाले.
दिगम्बरो महाकायस्त्रिणेत्रश्चन्द्रशेखरः
तो नग्न होता, मोठ्या देहाचा, तीन डोळे असलेला आणि डोक्यावर चंद्र धारण केलेला होता.
डाकिन्यश्चैव योगिन्यः क्षेत्रपालाः सहस्रशः
हजारो डाकिनी, योगिनी आणि क्षेत्रपाल तेथे उपस्थित होते.
सुरास्त्रिकोटिसंख्याता दिव्यमूर्तिधरावराः
दहा कोटींहून अधिक दिव्य रूपे असलेली, अपार अशी देवमंडळी तेथे होती.
सौतिरुवाच नारायणाय प्रददौ रत्नेन्द्रं मालया सह
सौतिने सांगितले: त्याने नारायणाला रत्नांचा राजा आणि माळ एकत्र दिली.
सावित्रीं ब्रह्मणे प्रादान्मूर्तिं धर्माय सादरम्
त्याने सावित्रीला ब्रह्माला दिले आणि धर्माला आदरपूर्वक रूप दिले.
अन्याश्च या या अन्यभ्यो याश्च येभ्यः समुद्भवाः
इतर ज्या ज्या मूर्ती इतरांसाठी निर्माण झाल्या, त्या सर्व त्यांना दिल्या.
ततः शंकरमाहूय सर्वेशो योगिनां गुरुम्
नंतर सर्वांचा स्वामी, योग्यांचा गुरु शंकराला बोलावले.
श्रीकृष्णस्य वचः श्रुत्वा प्रहसन्नीललोहितः
श्रीकृष्णाचे बोल ऐकून नीललोहित हसला.
श्रीमहेश्वर उवाच त्वद्भक्त्यैकव्यवहितां दास्यमार्गविरोधिनीम्
श्री महेश्वर म्हणाले: जी तुझ्या भक्तीला पूर्णपणे समर्पित आहे आणि दास्य मार्गाला विरोध करणारी आहे.
तत्त्वज्ञानसमाच्छन्नां योगद्वारकपाटिकाम्
तत्त्वज्ञानाच्या आडून लपलेली, योगाच्या द्वाराची राखण करणारी ती आहे.
तपस्याच्छन्नरूपां च महामोहकरण्डिकाम्
तपस्येच्या आड तिचं खरं रूप लपलेलं आहे, आणि ती मोठ्या मोहाचं भांडार आहे.