भूमे भूमिपसर्वस्वे भूमिपालपरायणे
भूमी, भूमीवरील सर्व संपत्तीची मालकीण, भूमीचे रक्षण करणाऱ्यांची अंतिम शरण,
इदं स्तोत्रं महापुण्यं तां संपूज्य च यः पठेत्
जो कोणी तिला पूजून हे अत्यंत पुण्यदायक स्तोत्र म्हणतो,
भूमिदानकृतं पुण्यं लभते पठनाज्जनः
हे पठण केल्याने मनुष्याला भूमिदानाचे पुण्य मिळते.
अम्बुवीचीभूखननात्पापान्मुच्येत स ध्रुवम् 2.8.
पाणी किंवा माती खणल्याने होणाऱ्या पापांपासून तो नक्कीच मुक्त होतो.
परभूश्राद्धजात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
परक्याच्या भूमीवर श्राद्ध केल्याने जे पाप येते, त्यापासूनही तो निःसंशय मुक्त होतो.
पापेन मुच्यते प्राज्ञः स्तोत्रस्य पठनान्मुने
हे मुनिवर, हे स्तोत्र पठण केल्याने ज्ञानीजन पापांपासून मुक्त होतात.
नारद उवाच परभूमौ श्राद्धरूपं कूपे कुपदजं तथा
नारद म्हणाले — परक्याच्या भूमीवर श्राद्ध करणे, विहिरीत किंवा विहिरीतून मिळणारे काही करणे,
अम्बुवीचीभूखननबीजत्यागजमेव च
पाणी किंवा माती खणून मिळणारे, किंवा बियाणे टाकून मिळणारे,
अन्यद्वा पृथिवीजन्यं पापं यत्प्रश्नतः परम्
किंवा पृथ्वीपासून उत्पन्न होणारे, जे फार मोठे पाप मानले जाते, असे कोणतेही पाप,
नारायण उवाच सन्ध्यापूताय विप्राय स यायाद्विष्णुमन्दिरम्
नारायण म्हणाले — संध्याकाळी शुद्ध होऊन, ब्राह्मणासाठी, त्याने विष्णूच्या मंदिरात जावे.
भूमिं च सर्वसस्याढ्या ब्राह्मणाय ददाति यः
जो कोणी सर्व पिकांनी समृद्ध अशी भूमी ब्राह्मणाला दान देतो,
ग्रामं भूमिं च धान्यं च यो ददात्याददाति यः
जो कोणी गाव, जमीन किंवा धान्य देतो किंवा घेतो,
भूमिदानं च तत्काले यः साधुश्चानुमोदते
आणि त्या वेळी जो कोणी भूमिदानास मान्यता देतो,
स्वदत्तां परदत्तां वा ब्रह्मवृत्तिं हरेत्तु यः
स्वतः दिलेली किंवा दुसऱ्याने दिलेली ब्राह्मणाची उपजीविका जो कोणी हिरावून घेतो,
तत्पुत्रपौत्रप्रभृतिर्भूमिहीनः श्रिया हतः
जो माणूस स्वतःसह आपल्या मुलांना, नातवंडांना आणि इतरांना जमिनीपासून वंचित करतो, त्याची समृद्धी नष्ट होते.
गवां मार्गं विनिष्कृष्य यश्च सस्यं ददाति सः 2.9.
जो गाईंचा मार्ग काढून तिथे पिक लावतो—
गोष्ठं तडागं निष्कृष्य मार्गं सस्यं ददाति यः
जो गोठा किंवा तळं हटवून त्या जागी रस्ता किंवा पिक देतो—
न पञ्चपिण्डमुद्धृत्य स्नाति कूपे परस्य यः
जो दुसऱ्याच्या विहिरीत, पाच पिंड अर्पण न करता स्नान करतो—
कामी भूमौ च रहसि बीजत्यागं करोति यः
जो वासनेपोटी गुपचूप जमिनीवर बीज टाकतो—
अम्बुवीच्यम्बुखननं यः करोति च मानवः
जो मनुष्य पाण्यात लाटा निर्माण करतो किंवा पाणी मिळवण्यासाठी खणतो—
परकीये लुप्तकूपे कूपं मूढः करोति यः
जो मूर्ख दुसऱ्याच्या बंद पडलेल्या विहिरीत नवी विहीर खणतो—
परकीयतडागे च पङ्कमुद्धृत्य चोत्सृजेत्
जो दुसऱ्याच्या तळ्यातून चिखल काढून बाहेर टाकतो—
पिण्डं पित्रे भूतिभर्त्तुर्न प्रदाय च मानवः
जो आपल्या वडिलांना किंवा पितरांचे पालन करणाऱ्याला पिंड अर्पण करत नाही—
भूमौ दीपं योऽर्पयति सोऽन्धः सप्तसु जन्मसु
जो जमिनीवर दिवा ठेवतो, तो सात जन्म अंध होतो.
मुक्तामाणिक्यहीरं च सुवर्णं च मणिं तथा 2.9.
मुक्ता, माणिक, हिरा, सोने आणि इतर मौल्यवान रत्ने—
शिवलिङ्गं शिलामर्च्यां यश्चार्पयति भूतले
जो शिवलिंग किंवा पूजेसाठी वापरलेली दगडी मूर्ती जमिनीवर ठेवतो—
सूक्तं मन्त्रं शिलातोयं पुष्पं च तुलसीदलम्
स्तोत्र, मंत्र, दगडाचे पाणी, फुल किंवा तुळशीचे पान—
जपमालां पुष्पमालां कर्पूरं रोचनां तथा
जपमाळ, फुलांची माळ, कापूर आणि हळदीसारखा पिवळा रंग—
मुने चन्दनकाष्ठं च रुद्राक्षं कुशमूलकम्
मुनिवर, चंदनकाठ, रुद्राक्ष किंवा कुशाचे मूळ—
पुस्तकं यज्ञसूत्रं च भूमौ संस्थापयेत्तु यः
जो पुस्तक किंवा यज्ञोपवीत जमिनीवर ठेवतो—