त्वया विनाऽन्यं कं यामि को वास्ति त्वत्परः पुमान्
तुझ्याशिवाय मी दुसऱ्या कोणाकडे जाऊ? तुझ्यापेक्षा श्रेष्ठ असा पुरुष आहेच कोण?
शीघ्रं मां भज विप्रेन्द्र दग्धां कामाग्निना सदा
ब्राह्मणश्रेष्ठा, लवकर माझ्याशी एकरूप हो, कारण मी नेहमीच कामाग्नीने जळत आहे.
न चेच्छापं प्रदास्यामि वद वेदविदां वर
जर तू नाही केलेस, तर मी तुला शाप देईन — वेद जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठा, सांग.
दग्धाः प्राणा मनोदग्धं स्वात्मा वा इति संततम्
प्राण जळतात, मन जळते, किंवा आत्माच जळतो — असे नेहमीच घडते.
स्वान्तर्दुःखेन दुःखार्तो यो यं शपति निश्चितम्
ज्याच्या अंतःकरणात दुःख आहे, तो दुःखाने दुसऱ्याला शाप देतो — हे नक्कीच खरे आहे.
द्विजो रम्भावचः श्रुत्वा बभूव ध्यानतत्परः 4.30.
रंभेचे शब्द ऐकून, तो ब्राह्मण ध्यानात मग्न झाला.
त्यक्ताहारस्यान्तरं च भस्मपूर्णं ततो मुनेः 4.30.
अन्न सोडल्यावर, त्या ऋषीच्या शरीरात आतून राख भरली गेली.
निष्कलः पुंश्चली शापाद्ब्रह्माऽपूज्यो यथा पुरा सुखदं पुण्यदं गूढं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
वेश्या रंभेच्या शापामुळे तो सारांशहीन झाला, जसा ब्रह्मा पूर्वी पूजेला अयोग्य झाला होता; हे गुप्त आहे, सुखदायक आणि पुण्य देणारे आहे — तुला अजून काय ऐकायचे आहे?