शंकर उवाच पुत्रस्ते भविता सत्यं मदंशेन च मत्समः
शंकर म्हणाले: तुझा पुत्र माझ्या अंशाने, माझ्यासारखा आणि नक्कीच जन्माला येईल.
दास्यामि मन्त्रमतुलं सर्वेषां च सुदुर्लभम्
मी तुला असा मंत्र देईन जो सर्वांसाठी अत्यंत दुर्मिळ आणि अद्वितीय आहे.
स्तोत्रं पूजाविधानं च कवचं परमाद्भुतम्
स्तोत्र, पूजा कशी करावी हे, आणि अद्भुत असे कवच —
वरं दातुमिष्टदेवी प्रत्यक्षा भवितेति च
माझ्या आवडत्या देवीने प्रत्यक्ष प्रकट होऊन वर द्यावा असे घडले.
जजाप परमं मन्त्रं सोऽसितः शतवत्सरम्
असिताने तो श्रेष्ठ मंत्र शंभर वर्षे जपला.
पुत्रस्ते भविता सत्यं महाज्ञानी सुतेति च
तुझा मुलगा नक्की जन्माला येईल — तो मोठा ज्ञानी आणि खरा पुत्र असेल.
कालेन च सुतस्तस्य शिवांशेन बभूव ह 4.30.
काळानुसार, त्याला शिवाचा अंश असलेला मुलगा झाला.
सुयज्ञनृपतेः कन्यां रत्नमालावतीं मुदा
त्याने आनंदाने सुयज्ञ राजाच्या कन्या रत्नमालावतीशी विवाह केला.
स्थाने स्थाने च रहसि शतवर्षं तया सह
विविध एकांत ठिकाणी, त्याने तिच्यासोबत शंभर वर्षे घालवली.
कालान्तरे स विरतो बभूव मुनिपुंगवः
काही काळाने, तो श्रेष्ठ ऋषी संसारातून निवृत्त झाला.
उत्थाय रात्रौ शयनाद्विरक्तश्च तपोधनः
रात्री झोपेतून उठून, तो तपस्वी विरक्त होऊन निघून गेला.
निद्रां त्यक्त्वा च तत्कान्ता न दृष्ट्वा स्वामिनं सती
झोप मोडून, पती दिसत नाही हे पाहून, ती पतिव्रता पत्नी झोप सोडून उठली.
उत्तिष्ठन्ती निर्विशन्ती रुरोदोच्चैर्मुहुर्मुहुः
ती उठून, शोधत शोधत, पुन्हा पुन्हा मोठ्याने रडू लागली.
आहारं च परित्यज्य प्राणांस्तत्याज सुन्दरी
ती सुंदर स्त्रीने अन्न सोडले आणि अखेर प्राणही सोडले.
तपश्चकार स मुनिर्गन्धमादनगह्वरे
तो ऋषी गंधमादन पर्वताच्या गुहांमध्ये तपश्चर्या करू लागला.
तं ददर्श ह दैवेन रम्भा शृंगारलोलुपा
दैवयोगाने, रम्य आणि कामात आसक्त असलेली रंभा त्याला दिसली.
सा च तं कथयामास निर्जने समुपस्थिता 4.30.
ती एकटीच त्याच्याजवळ आली आणि त्याला बोलली.
रम्भोवाच त्यक्त्वा कठोरं रहसि भज मां सुखदायिकाम्
रंभा म्हणाली — कठोर तप सोड आणि या एकांतात मला, आनंद देणाऱ्या मला, स्वीकार.
त्वं वरेषु वरः पृथ्व्यां वरारोहा स्वयंवरा
या पृथ्वीवर सर्व पुरुषांत तू श्रेष्ठ आहेस; मी सुंदर आणि स्वतः वर निवडू शकणारी आहे.
यज्ञं कुर्वन्ति भूपाला भारते स्वर्गहेतुकम्
भारतातील राजे स्वर्गप्राप्तीसाठी यज्ञ करतात.
स्तनयोर्युग्ममूर्वोर्मे सुन्दरं मुखपंकजम्
छातीचे दोन उन्नत भाग, मांड्या आणि सुंदर कमळासारखे मुख.
स्त्रीरसः सुखसारश्च मुनीनामभिवाञ्छितः
स्त्रीसंगाचा आनंद आणि सुखाचा गाभा, जो ऋषींनाही हवाहवासा वाटतो.
देवो वा मानवो वाऽपि गन्धर्वो वाऽथ राक्षसः
तो देव असो, माणूस असो, गंधर्व असो किंवा राक्षस असो,
रहस्युपस्थितां कान्तां न भजेद्यो जितेन्द्रियः
जो आपली इंद्रिये जिंकून एकांतात प्रियेला स्वीकारत नाही,
सत्यं तस्याश्च वधभाक्तच्छापेन प्रणश्यति
खरं सांगतो, तिच्या मनस्तापाच्या शापामुळे तो नष्ट होतो.
येन त्यक्तोपस्थिता तं यथा पश्यति पुंश्चली
जिला तिने सोडून दिलं, तिला ती स्त्री आपल्या इच्छेप्रमाणे पाहते.
परं प्रियं च सर्वेषां जारं जानाति पुंश्चली 4.30.
ती स्त्री सर्वांमध्ये आपल्या प्रियकरालाच सर्वात जास्त जिव्हाळ्याचा मानते.
पुंश्चली हिंस्रजन्तुभ्यो नवघातिभ्य एव च
ती स्त्री हिंस्र प्राण्यांपेक्षा आणि नवख्या खुनींपेक्षाही अधिक धोकादायक असते.
त्यज ध्यानं मुनिश्रेष्ठ भुंक्ष्वेदं तपसः फलम्
मुनिश्रेष्ठा, ध्यान सोड आणि आपल्या तपस्येचं फळ उपभोग.
स रम्भावचनं श्रुत्वा तामुवाच भयाकुलः
रंभेचं बोलणं ऐकून तो घाबरून तिला म्हणाला.