बाहुभ्यां च समाश्लिष्य पिपेषोद्रिक्तमोहतः
त्याने दोन्ही हातांनी त्या देहाला घट्ट मिठी मारली आणि प्रचंड शोकाने मन भरून गेले.
रक्तमांसास्थिहीनं तच्छरीरं च महात्मनः
त्या महात्म्याच्या देहात रक्त, मांस आणि हाड काहीच उरले नव्हते.
दग्धं लोहितमांसास्थि ज्वलता जठराग्निना
पोटातील प्रज्वलित ज्वाळेमुळे रक्त, मांस आणि हाडे जळून गेली होती.
चितां चन्दनकाष्ठेन निर्माय मधुसूदनः
मधुसूदनाने चंदनाच्या लाकडाची चिता तयार केली.
ददौ चितायामग्निं च काष्ठं दत्त्वा शवोपरि
त्याने शवावर लाकूड ठेवून चितेला अग्नी दिला.
तद्देहे भस्मसाद्भूते नेदुर्दुन्दुभयो दिवि
त्या देहाचे राख झाल्यावर आकाशात दुंदुभी वाजू लागल्या.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र रत्नसारविनिर्मितम्
इतक्यात तिथे रत्नांच्या सारांशातून बनलेली एक रथ प्रकट झाली.
पार्षदप्रवरैर्युक्तं श्रीकृष्णसदृशैर्वरैः 4.30.
त्या रथात श्रीकृष्णासारखे तेजस्वी आणि श्रेष्ठ पार्षद होते.
अवरुह्य रथात्तूर्णं पार्षदप्रवरा हरेः ।। सर्वे समानरूपास्ते प्रणम्य राधिकेश्वरौ
हरिचे ते श्रेष्ठ पार्षद सर्व एकसारखे दिसणारे, रथातून पटकन खाली उतरले आणि राधा-कृष्णांना वंदन केले.
धृतवन्तं सूक्ष्मदेहं प्रणमय्य मुनीश्वरम्
त्यांनी सूक्ष्म देह धारण केलेल्या त्या ऋषीला वंदन केले आणि त्याला आदराने नमस्कार केला.
गते मुनीन्द्रे गोलोकं वृन्दावनविनोदिनी
तो महर्षी गोलोकात गेल्यावर वृंदावनात आनंद पसरला.
श्रीराधिकोवाच अतिखर्वजनाकारस्तेजीयानतिकुत्सितः
श्रीराधा म्हणाली — त्याचा देह फारच ठेंगणा, तेजस्वी आणि अजिबात तुच्छ वाटणारा नव्हता.
कथं वा निर्गतं भस्म देहादस्य किमद्भुतम्
त्याच्या देहातून राख कशी बाहेर आली आणि त्यात काय विशेष आश्चर्य होते?
रथस्थः पुण्यवान्सद्यो गोलकं च जगाम ह
रथात बसून तो पुण्यवान लगेचच गोलोकात गेला.
त्वया कृतं च सत्कारमश्रुपूर्णेन चक्षुषा
तू डोळ्यांत अश्रू आणून त्याचे सर्व विधी केलेस.
राधिकावचनं श्रुत्वा प्रहस्य मधुसूदनः कथां कथितुमारेभे युगान्तरगतामपि
राधिकेचे बोल ऐकून मधुसूदन हसला आणि दुसऱ्या युगातील कथा सांगायला सुरुवात केली.
श्रीकृष्ण उवाच पश्चाच्छ्रोष्यसि कालेन प्रसङ्गे विदुषां मुखात्
श्रीकृष्ण म्हणाले: पुढे योग्य वेळी, विद्वानांच्या तोंडून तुला हे ऐकायला मिळेल.
अष्टावक्रो मुनीन्द्रोऽपि विख्यातो भुवनत्रये 4.30.
अष्टावक्र हा श्रेष्ठ ऋषी तिन्ही लोकांत प्रसिद्ध आहे.
कृष्णस्य वचनं श्रुत्वा विमनस्का हरिप्रिया
कृष्णाचे बोल ऐकून, हरिप्रियेला मनात खिन्नता आली.
राधिकोवाच स वितृप्तो भवति किं गोष्पदोदकपानतः
राधिकेने विचारले: गायीच्या पावलातील पाणी प्यायल्याने कुणाचे समाधान होते का?
वेदानां वेदवक्तॄणां विधातुर्जनकस्य च
वेद, वेद सांगणारे, आणि सृष्टीच्या जनकाचेही.
राधिकावचनं श्रुत्वा तुष्टः कृष्णो बभूव ह
राधिकेचे बोल ऐकून कृष्ण प्रसन्न झाला.
श्रीकृष्ण उवाच श्रवणात्कथनाद्यस्य सर्वं पापं प्रणश्यति
श्रीकृष्ण म्हणाले: हे ऐकले किंवा सांगितले, की सर्व पापे नाहीशी होतात.
महाविष्णोर्नाभिपद्माद्बभूव जगतां विधिः
महाविष्णूच्या नाभीतील कमळातून जगांचा सृष्टीकर्ता उत्पन्न झाला.
पुत्रा बभूवुश्चत्वारो ब्रह्मणो मानसात्पुरा
पूर्वी ब्रह्माच्या मनातून चार पुत्र जन्माला आले.
शिशवः पञ्चवर्षीया नग्ना अज्ञानिनो यथा
ते पाच वर्षांचे, नग्न आणि लहान मुलांसारखे अज्ञान होते.
सनकश्च सनन्दश्च तृतीयश्च सनातनः
सनक, सनंदन आणि तिसरा सनातन,
तानुवाच जगद्धाता सृष्टिं कुरुत पुत्रकाः 4.30.
त्यांना जगाचा सृष्टीकर्ता म्हणाला: 'मुलांनो, सृष्टी करा.'
विधाता विमनस्कश्च तनयेषु गतेषु च
पुत्र निघून गेल्यावर सृष्टीकर्त्याचे मन उदास झाले.
ज्ञानेन निर्ममे पुत्रान्स्वाङ्गेषु च तपोधनान्
ज्ञानाच्या बळावर त्याने स्वतःच्या अंगांतून तपस्वी पुत्र निर्माण केले.