वृक्षाधारो ऽप्यंकुरश्च जीवशक्तिसमन्वितः 4.6.
झाडाचा आधार अंकुर असतो, आणि त्यात जीवशक्ती असते.
शेषो वसुन्धराधारः शेषाधारो हि कच्छपः
शेष पृथ्वीला धरतो, आणि कच्छप शेषाला आधार देतो.
ममाधारस्वरूपा त्वं त्वयि तिष्ठामि सांप्रतम्
तू माझ्या आधारस्वरूप आहेस; मी आता तुझ्यातच वास करतो.
त्वं शरीरस्वरूपाऽसि त्रिगुणाऽऽधाररूपिणी
तू शरीररूप आहेस, आणि तीन गुणांना आधार देणारी आहेस.
पुरुषाद्वीर्यमुत्पन्नं वीर्यात्सन्ततिरेव च
पुरुषापासून वीर्य उत्पन्न होते, आणि वीर्यापासून संतती निर्माण होते.
विना देहेन क्वात्मा च क्व शरीरं विनाऽऽत्मना
शरीराशिवाय आत्मा कुठे आहे? आणि आत्म्याशिवाय शरीर कुठे आहे?
न कुत्राप्यावयोर्भेदो राधे संसारबीजयोः
राधे, आपण दोघेही या संसाराच्या बीजासारखे आहोत; आपल्यात कुठेच भेद नाही.
यथा क्षीरे च धावल्यं दाहिका च हुताशने
जसे दूधात पांढरपणा असतो आणि अग्नीत उष्णता असते,
धावल्यदुग्धयोरैक्यं दाहिकानलयोर्यथा
दूध आणि पांढरपणा, अग्नी आणि उष्णता यांचे एकत्व जसे असते,
मया विना त्वं निर्जीवा चादृश्योऽहं त्वया विना
माझ्याशिवाय तू निर्जीव आहेस; आणि तुझ्याशिवाय मी अदृश्य आहे.
विना मृदा घटं कर्तुं यथा नालं कुलालकः 4.6.
मातीशिवाय कुंभाराला मडके बनवता येत नाही, तसेच,
स्वयमात्मा यथा नित्यस्तथा त्वं प्रकृतिः स्वयम्
जसा आत्मा स्वभावतः चिरंतन आहे, तशी तूही, प्रकृती, स्वभावतः चिरंतन आहेस.
मम प्राणसमा लक्ष्मीवाणी च सर्वमंगला
लक्ष्मी, सरस्वती आणि सर्व मंगल देवता माझ्या प्राणासारख्या आहेत.
समीपस्था इमे सर्वे सुरा देव्यश्च राधिके
राधिके, हे सर्व जवळ असलेले देव आणि देवता,
त्यजाश्रुमोक्षणं राधे भ्रांतिं च निष्फलां सति
राधे, आता रडू नकोस आणि हे व्यर्थ भ्रम सोडून दे.
कलावत्याश्च जठरे मासानां नव सुन्दरि
सुंदरी, कलावतीच्या पोटी तू नऊ महिने राहशील.
दशमे समनुप्राप्ते त्वमाविर्भव भूतले
दहावा महिना पूर्ण होताच, तू पृथ्वीवर प्रकट होशील.
वायुनिःसारणे काले कलावत्याः समीपतः
श्वास बाहेर पडण्याच्या वेळी, कलावतीच्या जवळ,
अयोनिसंभवा त्वं च भविता गोकुले सति
तू गर्भातून नव्हे, तर गोळक्यात जन्म घेणार आहेस.
भूमिसंस्पृष्टमात्रं मां गोकुले प्रापयिष्यति
पृथ्वीला स्पर्श होताच, तू मला गोळक्यात आणशील.
यशोदामंदिरे मां च सानन्दं नन्दनंदनम् 4.6.
यशोदेच्या घरी, आनंदाने, तू मला नंदाचा आनंद म्हणून आणशील.
स्मृतिस्ते भविता काले वरेण मम राधिके
राधिके, माझ्या वरदानामुळे योग्य वेळी तुला सर्व आठवण येईल.
त्रिःसप्तशतकोटीभिर्गोपीभिर्गोकुलं व्रज
तीन वेळा सातशे कोटी गोपिका घेऊन गोळक्यात जा.
संस्थाप्य संख्यारहिता गोपीर्गोकुल एव च
संख्या न मोजता असलेल्या गोपिका गोळक्यातच स्थापन कर.
अहं गोपाल सुहृदः संस्थाप्यात्रैव राधिके
राधिके, इथेच मी माझे गोप आणि मित्र स्थापन करीन.
व्रजे व्रजन्तु क्रीडार्थं मम संगे प्रियात्प्रियाः
माझ्या संगतीत खेळण्यासाठी प्रियजन व्रजेत जावोत.
इत्येवमुक्त्वा श्रीकृष्णो विरराम च नारद
असे सांगून श्रीकृष्ण शांत झाला, नारद.
ब्रह्मेशशेषधर्माश्च श्रीकृष्णं तं परात्परम्
ब्रह्मा, शंकर, शेष आणि धर्म यांनी त्या परात्पर श्रीकृष्णाचे स्तुती केली.
भक्त्या गोपाश्च गोप्यश्च विरहज्वरकातराः २३८ प्राणाधिकं प्रियं कांतं राधापूर्णमनोरथम्
गोप आणि गोपिका विरहाच्या तापाने व्याकुळ झाले होते; भक्तीने त्यांनी राधेला प्राणाहून प्रिय, सर्व इच्छा पूर्ण करणारी मानली.
साश्रुपूर्णातिदीनां च दृष्ट्वा राधां भयाकुलाम् 4.6.
राधेला डोळ्यांत अश्रू, खूप दुःखी आणि भीतीने भरलेली पाहून—