चक्षुर्निमीलनं कर्तुमशक्ता तव दर्शने 4.6.
तुला पाहताना माझ्या डोळ्यांना क्षणभर जरी मिटता येत नाही.
कियत्कालांतरेणैव मेलनं मे त्वया सह
थोड्याच वेळेच्या विरहानंतर मी पुन्हा तुझ्याशी एकत्र होते.
निमेषं च युगशतं भविता मे त्वया विना
पण तुझ्याविना एक क्षणसुद्धा मला शंभर युगांसारखा वाटतो.
मातरं पितरं बंधुं भ्रातरं भगिनीं सुतम्
आई, वडील, नातेवाईक, भाऊ, बहीण, किंवा मुलगा—
करोषि मायया छन्ना मां चेन्मायेश भूतले
मायेच्या अधिपती, जर तू या पृथ्वीवर मला तुझ्या मायेने लपवलेस—
अनुक्षणं मम मनोमधुपो मधुसूदन
मधुसूदना, प्रत्येक क्षणी माझे मन तुझ्यातच गुंतलेले आहे, जसे मधमाशी फुलात.
यत्रयत्र च यस्यां वा योनौ जन्म भवत्विदम्
माझा जन्म कुठे आणि कोणत्या पोटी झाला तरी—
कृष्णस्त्वं राधिकाऽहं च प्रेमसौभाग्यमावयोः
तू कृष्ण, मी राधिकाच; आपल्यातील प्रेम हेच आपले भाग्य.
यथा तन्वा सह प्राणाः शरीरं छायया सह
जसे शरीर प्राणासोबत असते, किंवा सावली देहासोबत—
चक्षुर्निमेषविच्छेदो भविता नावयोर्भुवि
पृथ्वीवर आपल्यात डोळ्यांच्या पापण्यांच्या क्षणभरही विरहाला जागा नाही.
मम प्राणैस्तव तनुः केन वा करुणा हरे 4.6.
हरी, कोणाच्या करुणेने तुझे शरीर माझ्या प्राणांवर टिकून आहे?
स्त्रियः कतिविधाः संति पुरुषा वा पुरुष्टुत
स्त्रिया किती प्रकारच्या आहेत, किंवा पुरुष? पुरुषांमध्ये श्रेष्ठा, सांग.
तव देहार्धभागेन केन वाऽहं विनिर्मिता
तुझ्या शरीराच्या कोणत्या अर्ध्यापासून मी निर्माण झाले?
ममात्मा मानसं प्राणास्त्वयि संस्थापिता यथा
माझे आत्मा, मन आणि प्राण जसे तुझ्यातच स्थिर आहेत—
अतो निमेषविरहादात्मनोर्विक्लवं मनः
म्हणूनच आपल्या डोळ्यांच्या अगदी क्षणभरच्या विरहानेही माझे मन अस्वस्थ होते.
इत्येवमुक्त्वा सा देवी तत्रैव सुरसंसदि
असे म्हणून ती देवी तिथेच देवांच्या सभेत उभी राहिली.
क्रोडे कृत्वा तु तां कृष्णो मुखं संमृज्य वाससा
कृष्णाने तिला आपल्या मांडीवर घेतले आणि आपल्या वस्त्राने तिचे तोंड हळुवारपणे पुसले.
श्रीकृष्ण उवाच शृणु देवि प्रवक्ष्यामि योगींद्राणां च दुर्लभम्
श्रीकृष्ण म्हणाले – देवी, ऐक, मी तुला ते सांगतो जे मोठ्या योगींनाही मिळवता येत नाही.
आधाराधेययोः सर्वं ब्रह्मांडं पश्य सुन्दरि
सुंदरी, आधार आणि अधेय यांच्या रूपात हे संपूर्ण ब्रह्मांड पाहा.
फलाधारं च पुष्पं च पुष्पाधारं च पल्लवम्
फळाचा आधार फुल असतो, फुलाचा आधार कळी असते, हे पाहा.
वृक्षाधारो ऽप्यंकुरश्च जीवशक्तिसमन्वितः 4.6.
झाडाचा आधार अंकुर असतो, आणि त्यात जीवशक्ती असते.
शेषो वसुन्धराधारः शेषाधारो हि कच्छपः
शेष पृथ्वीला धरतो, आणि कच्छप शेषाला आधार देतो.
ममाधारस्वरूपा त्वं त्वयि तिष्ठामि सांप्रतम्
तू माझ्या आधारस्वरूप आहेस; मी आता तुझ्यातच वास करतो.
त्वं शरीरस्वरूपाऽसि त्रिगुणाऽऽधाररूपिणी
तू शरीररूप आहेस, आणि तीन गुणांना आधार देणारी आहेस.
पुरुषाद्वीर्यमुत्पन्नं वीर्यात्सन्ततिरेव च
पुरुषापासून वीर्य उत्पन्न होते, आणि वीर्यापासून संतती निर्माण होते.
विना देहेन क्वात्मा च क्व शरीरं विनाऽऽत्मना
शरीराशिवाय आत्मा कुठे आहे? आणि आत्म्याशिवाय शरीर कुठे आहे?
न कुत्राप्यावयोर्भेदो राधे संसारबीजयोः
राधे, आपण दोघेही या संसाराच्या बीजासारखे आहोत; आपल्यात कुठेच भेद नाही.
यथा क्षीरे च धावल्यं दाहिका च हुताशने
जसे दूधात पांढरपणा असतो आणि अग्नीत उष्णता असते,
धावल्यदुग्धयोरैक्यं दाहिकानलयोर्यथा
दूध आणि पांढरपणा, अग्नी आणि उष्णता यांचे एकत्व जसे असते,
मया विना त्वं निर्जीवा चादृश्योऽहं त्वया विना
माझ्याशिवाय तू निर्जीव आहेस; आणि तुझ्याशिवाय मी अदृश्य आहे.