तत्रस्थां ददृशुर्देवीं रत्नालंकारभूषिताम्
त्या रथावर देवांनी रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली देवी पाहिली.
तेजःस्वरूपा मतुलां मूलप्रकृतिमीश्वरीम्
ती तेजस्वी स्वरूपाची, अनुपम आणि सर्व कारणांची मूळस्वरूप असलेली ईश्वरी होती.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम्
तिच्या मुखावर हलकी हास्याची छटा होती, भक्तांवर कृपा करण्यास ती सदैव उत्सुक होती.
रत्नेन्द्रसाररचितक्वणन्मञ्जीररंजिताम्
उत्तम रत्नांनी बनवलेल्या तिच्या पैंजणांचा मंजुळ आवाज घुमत होता.
सद्रत्नसारकेयूरकरकंकणभूषिताम् 4.6.
ती उत्तम रत्नांच्या कयूर आणि कंकणांनी सजलेली होती.
नितंबकठिनश्रोणीं पीनोन्नतकुचानताम्
तिचे कंबरेवरचे भाग चांदीसारखे कठीण, आणि स्तन उन्नत व भरदार होते.
कज्जलोज्जलरेखाक्तशरत्पंकजलोच नाम्
तिच्या डोळ्यांना काळ्या काजळाच्या रेषांनी शोभा आली होती, जणू शरद ऋतूतील चिखलासारखे दिसत होते.
मुक्तापंक्तिप्रभामुष्टदंतराजिविराजिताम्
तिच्या दातांची रांग मोत्यांच्या माळेसारखी चमकत होती आणि तिच्या सौंदर्यात भर घालत होती.
पक्षींद्रचंचुनासाग्रगजेंद्रमौक्तिकान्विताम्
तिच्या नाकाच्या टोकावर मोत्याचं नाकपुडा होते, जणू पक्षीराजाच्या चोचीसारखी, आणि तिने गजमुक्ताही घातली होती.
सिंहपृष्ठसमारूढां सुताभ्यां सहितां मुदा
ती सिंहाच्या पाठीवर बसली होती आणि आपल्या दोन मुलींसोबत आनंदात होती.
सुताभ्यां सहिता देवी समुवा स वराननाः
ती देवी आपल्या दोन कन्यांसह आली, तिचं मुख कमळासारखं तेजस्वी होतं.
ननाम शंकरं धर्ममनंतं कमलोद्भवम्
तिने शंकर, धर्म, अनंत आणि कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मा यांना वंदन केले.
आशिषं च ददुर्देवा वासयामासुरंतिके
देवतांनी तिला आशीर्वाद दिला आणि जवळ बसवले.
तस्थुर्देवाः सभामध्ये देवस्य पुरतो हरेः
सर्व देवता सभेच्या मध्यभागी, हरिप्रमुख देवासमोर उभे राहिले.
उवाच कमलां कृष्णः स्मेराननसरोरुहः 4.6.
कमळासारख्या हसऱ्या मुखाने कृष्णाने कमळाला संबोधून बोलले.
वैदर्भ्या उदरे जन्म लभ देवि सना तनि
हे देवी, विदर्भ देशातील स्त्रीच्या पोटी जन्म घे, हे सनातनी.
ता देव्यः पार्वतीं दृष्ट्वा समुत्थाय त्वरान्विताः
पार्वतीला पाहताच त्या सर्व देवी पटकन उठल्या.
विप्रेंद्र पार्वतीलक्ष्मीवागधिष्ठातृदेवताः
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, पार्वती, लक्ष्मी आणि वाग्देवी या अधिष्ठात्री देवता तिथे उपस्थित होत्या.
ताश्च संभाषयामासुः संप्रीत्या गोपकन्यकाः
त्या देवींनी आनंदाने गोकुळातील मुलींशी संवाद साधला.
श्रीकृष्णः पार्वतीं तत्र समुवाच जगत्पतिः
तिथे जगाचा स्वामी श्रीकृष्णाने पार्वतीला संबोधून बोलले.
उदरे च यशोदायाः कल्याणी नंदरेतसा
नंदाच्या वीर्यापासून यशोदेच्या पोटी एक शुभ कन्या जन्म घेईल.
ग्रामे ग्रामे च पूजां ते कारयिष्यामि भूतले
पृथ्वीवरील प्रत्येक गावात मी तुझी पूजा घडवून आणीन.
तत्राधिष्ठातृदेवीं त्वां पूजयिष्यंति मानवाः
तेथे अधिष्ठात्री देवी म्हणून लोक तुझी पूजा करतील.
त्वद्भूमिस्पर्शमात्रेण सूतिकामंदिरे शिवे
हे शिवे, फक्त तुझ्या स्पर्शानेच सुतिकागृहात—
कंसदर्शन मात्रेण गमिष्यसि शिवांतिकम् 4.6.
फक्त कंसाचं दर्शन झालं की, तू थेट शिवाच्या सान्निध्यात जाशील.
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तूर्णमुवाच च षडाननम्
असं सांगून श्रीहरीनं लगेच षडाननाला संबोधून बोललं.
जांबवत्याश्च गर्भे च लभ जन्म सुरेश्वर
जांबवतीच्या गर्भात, हे देवाधिदेव, तू जन्म घे.
भारहारं करिष्यामि वसुधायाश्च निश्चितम्
मी नक्कीच पृथ्वीचं ओझं हलकं करीन.
तस्थुर्देवाश्च देव्यश्च गोपा गोप्यश्च नारद पुटांजलिर्जगत्कांतमुवाच विन यान्वितः
देव, देव्या, गवळण, गवळण्या आणि नारद यांनी हात जोडून, विनायकासह जगाचा प्रियकराला वंदन केलं.
आज्ञां कुरु महाभाग कस्य कुत्र स्थलं भुवि
हे महाभागा, आम्हाला आज्ञा द्या—कोण, कुठे, पृथ्वीवर कोणत्या ठिकाणी जायचं?