आगतं तुष्टुवुः सर्वे दृष्ट्वा तं विष्णुवि ग्रहम्
जेव्हा विष्णूचे ते ग्रह तेथे आले, तेव्हा सर्वांनी त्याचे स्तुतीगान केले.
सहस्रमूर्धा भक्त्या च प्रणनाम च नारद
सहस्त्र डोकी असलेला नारद भक्तीभावाने वाकला.
लीनोऽहं कृष्णपादाब्जे बभूव फाल्गुनोऽवरः
मी कृष्णाच्या कमलासारख्या पायांमध्ये लीन झालो, आणि फाल्गुन त्यापेक्षा लहान ठरला.
एतस्मिन्नंतरे देवा ददृशू रथमुत्तमम्
त्याच वेळी देवांनी एक उत्तम रथ पाहिला.
मणींद्रसारसंयुक्तं वह्निशुद्धांशुकान्वितम् 4.6.
तो रथ उत्तम रत्नांनी आणि मण्यांनी सजवलेला होता, आणि अग्नीशुद्ध वस्त्रांनी झाकलेला होता.
सद्रत्नसारकलशसमूहेन विराजितम्
त्या रथावर उत्तम रत्नांच्या कलशांचा समूह चमकत होता.
सहस्रचक्रसंयुक्तं मनोयायि मनोहरम्
तो रथ हजार चाकांनी युक्त होता, इच्छेनुसार चालणारा आणि मन मोहून टाकणारा होता.
मुक्तामाणिक्यवज्राणां समूहेन समुज्ज्वलम्
मोत्ये, माणिके आणि वज्र यांच्या समूहाने तो उजळून निघाला होता.
देवानां दानवानां च रथानां प्रवरं मुने
हे मुनी, तो रथ देव आणि दानव यांच्या सर्व रथांमध्ये श्रेष्ठ होता.
पंचाशद्योजनोर्ध्वं च चतुर्योजनविस्तृतम्
तो रथ पन्नास योजन उंच आणि चार योजन रुंद होता.
तत्रस्थां ददृशुर्देवीं रत्नालंकारभूषिताम्
त्या रथावर देवांनी रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली देवी पाहिली.
तेजःस्वरूपा मतुलां मूलप्रकृतिमीश्वरीम्
ती तेजस्वी स्वरूपाची, अनुपम आणि सर्व कारणांची मूळस्वरूप असलेली ईश्वरी होती.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम्
तिच्या मुखावर हलकी हास्याची छटा होती, भक्तांवर कृपा करण्यास ती सदैव उत्सुक होती.
रत्नेन्द्रसाररचितक्वणन्मञ्जीररंजिताम्
उत्तम रत्नांनी बनवलेल्या तिच्या पैंजणांचा मंजुळ आवाज घुमत होता.
सद्रत्नसारकेयूरकरकंकणभूषिताम् 4.6.
ती उत्तम रत्नांच्या कयूर आणि कंकणांनी सजलेली होती.
नितंबकठिनश्रोणीं पीनोन्नतकुचानताम्
तिचे कंबरेवरचे भाग चांदीसारखे कठीण, आणि स्तन उन्नत व भरदार होते.
कज्जलोज्जलरेखाक्तशरत्पंकजलोच नाम्
तिच्या डोळ्यांना काळ्या काजळाच्या रेषांनी शोभा आली होती, जणू शरद ऋतूतील चिखलासारखे दिसत होते.
मुक्तापंक्तिप्रभामुष्टदंतराजिविराजिताम्
तिच्या दातांची रांग मोत्यांच्या माळेसारखी चमकत होती आणि तिच्या सौंदर्यात भर घालत होती.
पक्षींद्रचंचुनासाग्रगजेंद्रमौक्तिकान्विताम्
तिच्या नाकाच्या टोकावर मोत्याचं नाकपुडा होते, जणू पक्षीराजाच्या चोचीसारखी, आणि तिने गजमुक्ताही घातली होती.
सिंहपृष्ठसमारूढां सुताभ्यां सहितां मुदा
ती सिंहाच्या पाठीवर बसली होती आणि आपल्या दोन मुलींसोबत आनंदात होती.
सुताभ्यां सहिता देवी समुवा स वराननाः
ती देवी आपल्या दोन कन्यांसह आली, तिचं मुख कमळासारखं तेजस्वी होतं.
ननाम शंकरं धर्ममनंतं कमलोद्भवम्
तिने शंकर, धर्म, अनंत आणि कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मा यांना वंदन केले.
आशिषं च ददुर्देवा वासयामासुरंतिके
देवतांनी तिला आशीर्वाद दिला आणि जवळ बसवले.
तस्थुर्देवाः सभामध्ये देवस्य पुरतो हरेः
सर्व देवता सभेच्या मध्यभागी, हरिप्रमुख देवासमोर उभे राहिले.
उवाच कमलां कृष्णः स्मेराननसरोरुहः 4.6.
कमळासारख्या हसऱ्या मुखाने कृष्णाने कमळाला संबोधून बोलले.
वैदर्भ्या उदरे जन्म लभ देवि सना तनि
हे देवी, विदर्भ देशातील स्त्रीच्या पोटी जन्म घे, हे सनातनी.
ता देव्यः पार्वतीं दृष्ट्वा समुत्थाय त्वरान्विताः
पार्वतीला पाहताच त्या सर्व देवी पटकन उठल्या.
विप्रेंद्र पार्वतीलक्ष्मीवागधिष्ठातृदेवताः
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, पार्वती, लक्ष्मी आणि वाग्देवी या अधिष्ठात्री देवता तिथे उपस्थित होत्या.
ताश्च संभाषयामासुः संप्रीत्या गोपकन्यकाः
त्या देवींनी आनंदाने गोकुळातील मुलींशी संवाद साधला.
श्रीकृष्णः पार्वतीं तत्र समुवाच जगत्पतिः
तिथे जगाचा स्वामी श्रीकृष्णाने पार्वतीला संबोधून बोलले.