खगेंद्रचंचुनासाग्र गजेंद्रमौक्तिकान्विताम्
पक्षीराजाच्या चोचीच्या आकाराचा नथ आणि गजराजाच्या मोत्याने तिचे नाक सुशोभित होते,
मालया कौस्तुभेंद्राणां वक्षःस्थलसुशोभिताम्
कौस्तुभ रत्नांच्या माळेने तिची छाती सुंदरपणे सजली होती,
रत्नांगुलीय निकरैः करांगुलिविभूषिताम्
रत्नांच्या अंगठ्यांनी तिच्या बोटांवर रांगोळीप्रमाणे शोभा आली होती,
सूक्ष्मसूत्राकृतै रम्यैर्भूषिता शंखभूषणैः
सुकुमार दोऱ्यांमध्ये ओवलेल्या सुंदर शंखाच्या दागिन्यांनी ती सजली होती,
प्रतप्तस्वर्णवर्णाभामाच्छाद्य चारुविग्रहाम्
पिघळलेल्या सोन्यासारख्या तेजस्वी वस्त्रांनी तिचे मनोहर रूप झाकले होते,
भूषितां भूषणैः सर्वैः सौंदर्येण विभूषितैः तुष्टुवुस्ते सुराः सर्वे पूर्णसर्वमनोरथाः।।4.6.
सर्व प्रकारच्या दागिन्यांनी, सौंदर्याने सजलेली ती देवता पाहून, सर्व देवता तृप्त होऊन तिची स्तुती करू लागले.
तव चरणसरोजे मन्मनश्चंचरीको भ्रमतु सततमीश प्रेमभक्त्या सरोजे
हे प्रभो, माझं मन तुझ्या पायांच्या कमळात मधमाशीप्रमाणे नेहमी प्रेमाने आणि भक्तीने भिरभिरत राहो.
विषयमतिविनिंद्यं सृष्टिसंहाररूपमपनय तव भक्तिं देहि पादारविंदे
सर्व विषयांची निंदा करून, जी सृष्टी आणि संहाराचे रूप आहेत, तू मला तुझ्या पावन पायांवर भक्ती दे.
तव निजजनसार्द्धं संगमो मे मदीश भवतु विषयबंधच्छेदने तीक्ष्णखङ्गः। तव चरणसरोजे स्थानदानैकहेतुर्जनुषि जनुषि भक्तिं देहि पादारविन्दे
हे माझ्या प्रभो, तुझ्या प्रिय भक्तांसोबत मला संग मिळो, आणि संसाराच्या बंधनांना तोडण्यासाठी वैराग्याची तीक्ष्ण तलवार मिळो. जन्मोन्मजन्मी तुझ्या पायांवर भक्ती मिळो, कारण त्याच्यामुळेच तुझ्या पायांजवळ स्थान मिळते.
इत्येवं स्तवनं कृत्वा परिपूर्णैकसानसाः
अशा प्रकारे स्तुती करून, ते पूर्णपणे संतुष्ट झाले.
सुराणां स्तवनं श्रुत्वा तानु वाच कृपानिधिः
देवतांची स्तुती ऐकून, त्या करुणामूर्तीने त्यांच्याशी बोलायला सुरुवात केली.
शिवाश्रयाणां कुशलं प्रष्टुं युक्तं न सांप्रतम्
शंकराच्या आश्रयाला असलेल्या लोकांची कुशलता विचारणे आता योग्य नाही.
निश्चिंता भवतात्रैव का चिंता वो मयि स्थिते
इथे तुम्हाला काहीच काळजी करण्याची गरज नाही; मी असताना तुम्हाला कसली चिंता?
युष्माकं यमभिप्रायं सर्वं जानामि निश्चितम्
तुमच्या सर्व इच्छा मला नक्कीच माहीत आहेत.
महत्क्षुद्रं च यत्कर्म सर्वं कालकृतं सुराः
हे देवांनो, मोठी असो वा लहान, सर्व कर्मे काळाच्या प्रभावानेच घडतात.
परिपक्वफलाः काले काले पक्वफलान्विताः 4.6.
योग्य वेळी फळे पिकतात; प्रत्येक काळात पिकलेली फळे मिळतात.
स्वकर्मफलनिष्ठं च सर्वकालेऽप्युपस्थितम्
आपल्या कर्माचे फळ सर्व काळात नेहमीच जवळ असते.
काले कार्यवशात्सर्वे भवंत्येवाप्रियाः प्रियाः
योग्य वेळी, परिस्थितीनुसार, सर्वजण आपले किंवा परके होतात.
स्वकर्मफलपाकेन सर्वे कालवशं गताः
आपल्या कर्माच्या फळाने सर्वजण काळाच्या अधीन होतात.
पृथिव्यां तत्क्षणेनैव सप्तमन्वतरं गतम्
त्याच क्षणी पृथ्वीवर सातवा मन्वंतर संपला.
कालचक्रं भ्रमत्येव मदीयं च दिवानिशम्
काळाचं चाक दिवस-रात्र फिरतच असतं, आणि माझंही तसंच आहे.
कीर्तिः पृथ्व्यां पुण्यमद्य कथामात्रावशेषितम्
आज पृथ्वीवर कीर्ती आणि पुण्य फक्त गोष्टींमध्येच उरले आहे.
बभूवुर्बहवो भूमौ महाबल पराक्रमाः
पृथ्वीवर अनेक पराक्रमी आणि बलवान लोक झाले.
उपस्थितोऽपि कालोऽयं वातो वाति निरंतरम्
काळ आला असला तरी, वारा सतत वाहतच राहतो.
व्याधयः संति देहेषु मृत्युश्चरति जंतुषु
रोग शरीरात वसतात आणि मृत्यू सर्व सजीवांमध्ये फिरतो.
ब्राह्मण्यनिष्ठा विप्राश्च तपोनिष्ठास्तपोधनाः 4.6.
जे ब्राह्मण ब्रह्मज्ञानात स्थिर आहेत आणि जे तपस्वी तपात मग्न आहेत, ते खऱ्या अर्थाने तपाची संपत्ती मिळवतात.
ते सर्वे मद्भयाद्भीताः स्वकर्मधर्मतत्पराः
हे सर्व माझ्या भीतीने आपापल्या कर्तव्यांमध्ये आणि धर्मकर्मात मन लावतात.
देवाः कालस्य कालोऽहं विधाता धातुरेव च
देवतांमध्ये मीच काळ आहे; मीच सृष्टीकर्ता आणि मीच पालन करणारा आहे.
ममाज्ञयाऽयं संहर्ता नाम्रा तेन हरः स्मृतः
माझ्या आज्ञेने तो संहार करतो, म्हणून त्याला 'हर' असे म्हणतात.
ब्रह्मादितृणपर्यन्तं सर्वेषामहमीश्वरः
ब्रह्मापासून गवताच्या पातीपर्यंत सर्वांचा मीच स्वामी आहे.