सप्तजन्मसु मार्जारो महिषो जन्मपञ्चकम्
सात जन्म तो मांजर व्हावा; पाच जन्म तो म्हैस व्हावा.
मत्स्यत्वे जन्मशतकं कर्कटी जन्मपञ्चकम्
शंभर जन्म तो मासा व्हावा; पाच जन्म तो खेकडा व्हावा.
नाविकः शवजीवी च व्याधश्च स्वर्णकारकः
नावाडी, प्रेतावर उपजीविका करणारा, शिकारी आणि सोनार,
इति चन्द्रं शुचिं कृत्वा समुवाच तु तारकाम्
अशा प्रकारे चंद्र शुद्ध करून त्याने तारकेला बोलावले.
प्रायश्चित्तं विना पूता त्वमेवं शुद्धमानसा
प्रायश्चित्त न करता तू शुद्ध झालीस, कारण तुझे मन शुद्ध आहे.
इत्येवमुक्त्वा शुक्रश्च चन्द्रं वा तारकां सतीम्
असे सांगून शुक्राने चंद्राला किंवा सती तारकेला संबोधले.
श्रीनारायण उवाच ध्यात्वा स्तुत्वा च तिष्ठंतो देवास्ते तेजसः पुरः
श्री नारायण म्हणाले: ध्यान करून आणि स्तुती करून, देव त्या तेजासमोर उभे राहिले.
सजलांभोदवर्णाभं सस्मितं सुमनोहरम्
तो जलयुक्त मेघासारखा दिसत होता, हसरा आणि अत्यंत मनोहारी.
गंडस्थलकपोलाभ्यां ज्वलन्मकर कुण्डलम्
गाल आणि कपाळावर तेजस्वी मकराच्या आकाराची कुंडलं झळकत होती,
वह्निशुद्धहरिद्राभामूल्यवस्त्रविराजितम्
अग्नीप्रमाणे उजळ, शुद्ध पिवळ्या वस्त्रांनी तिचा देह शोभून गेला होता,
भूषितं भूषणै रम्यैस्तद्रूपेणैव भूषितैः
सुंदर दागिन्यांनी, तिच्या रूपाला शोभेल अशा अलंकारांनी ती सजलेली होती,
प्रसन्नेक्षणपश्यंतं भक्तानुग्रहकातरम्
तिच्या प्रसन्न डोळ्यांत भक्तांवर कृपा करण्याची ओढ दिसत होती,
कौस्तुभासक्तसद्रत्नप्रदीप्ततेजसोज्ज्वलम्
कौस्तुभ रत्नाच्या तेजाने तिचा देह उजळून निघाला होता,
पश्यंतं सस्मितं कांतं पश्यंतीं वक्रचक्षुषा
ती हसतमुख, मनोहर दिसत होती आणि वक्रदृष्टीने पाहत होती,
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां शरत्पंकजलोचनाम्
तिच्या चेहऱ्यावर हलकंसं हास्य आणि प्रसन्नता होती, डोळे शरद ऋतूतील कमळासारखे होते,
बंधुजीवप्रभामुष्टाधरौष्ठरु चिराननाम् 4.6.
तिचे ओठ आणि चेहरा बांधुजीव फुलाच्या रंगासारखे तेजस्वी होते,
मणींद्राणां प्रभामोषनखराजिविराजिताम्
मोत्यांच्या आणि रत्नांच्या तेजाने तिचे रूप अधिकच शोभून दिसत होते,
अमूल्यरत्नसाराणां रशनाश्रोणिभूषिताम्
अनमोल रत्नांच्या मण्यांनी बनवलेल्या कंबरपट्ट्याने तिची कंबर सजली होती,
महामणींद्रसाराणां किङ्किणीमध्यसंयुताम्
मोठ्या रत्नांच्या कंबरपट्ट्यात मधोमध किंकिण्या लावलेल्या होत्या,
रत्नेंद्रसाररचितकपोलोज्ज्वलकुण्डलाम्
सर्वोत्तम रत्नांनी बनवलेल्या कुंडलांनी तिचे गाल उजळून गेले होते,
खगेंद्रचंचुनासाग्र गजेंद्रमौक्तिकान्विताम्
पक्षीराजाच्या चोचीच्या आकाराचा नथ आणि गजराजाच्या मोत्याने तिचे नाक सुशोभित होते,
मालया कौस्तुभेंद्राणां वक्षःस्थलसुशोभिताम्
कौस्तुभ रत्नांच्या माळेने तिची छाती सुंदरपणे सजली होती,
रत्नांगुलीय निकरैः करांगुलिविभूषिताम्
रत्नांच्या अंगठ्यांनी तिच्या बोटांवर रांगोळीप्रमाणे शोभा आली होती,
सूक्ष्मसूत्राकृतै रम्यैर्भूषिता शंखभूषणैः
सुकुमार दोऱ्यांमध्ये ओवलेल्या सुंदर शंखाच्या दागिन्यांनी ती सजली होती,
प्रतप्तस्वर्णवर्णाभामाच्छाद्य चारुविग्रहाम्
पिघळलेल्या सोन्यासारख्या तेजस्वी वस्त्रांनी तिचे मनोहर रूप झाकले होते,
भूषितां भूषणैः सर्वैः सौंदर्येण विभूषितैः तुष्टुवुस्ते सुराः सर्वे पूर्णसर्वमनोरथाः।।4.6.
सर्व प्रकारच्या दागिन्यांनी, सौंदर्याने सजलेली ती देवता पाहून, सर्व देवता तृप्त होऊन तिची स्तुती करू लागले.
तव चरणसरोजे मन्मनश्चंचरीको भ्रमतु सततमीश प्रेमभक्त्या सरोजे
हे प्रभो, माझं मन तुझ्या पायांच्या कमळात मधमाशीप्रमाणे नेहमी प्रेमाने आणि भक्तीने भिरभिरत राहो.
विषयमतिविनिंद्यं सृष्टिसंहाररूपमपनय तव भक्तिं देहि पादारविंदे
सर्व विषयांची निंदा करून, जी सृष्टी आणि संहाराचे रूप आहेत, तू मला तुझ्या पावन पायांवर भक्ती दे.
तव निजजनसार्द्धं संगमो मे मदीश भवतु विषयबंधच्छेदने तीक्ष्णखङ्गः। तव चरणसरोजे स्थानदानैकहेतुर्जनुषि जनुषि भक्तिं देहि पादारविन्दे
हे माझ्या प्रभो, तुझ्या प्रिय भक्तांसोबत मला संग मिळो, आणि संसाराच्या बंधनांना तोडण्यासाठी वैराग्याची तीक्ष्ण तलवार मिळो. जन्मोन्मजन्मी तुझ्या पायांवर भक्ती मिळो, कारण त्याच्यामुळेच तुझ्या पायांजवळ स्थान मिळते.
इत्येवं स्तवनं कृत्वा परिपूर्णैकसानसाः
अशा प्रकारे स्तुती करून, ते पूर्णपणे संतुष्ट झाले.