गर्दभो जन्मशतकं सूकरस्सप्तजन्मसु जलौका जन्मशतकं शुचिर्भवतु तत्परम्
कोणी शंभर जन्म गाढव म्हणून घ्यावा, सात जन्म डुक्कर म्हणून घ्यावा, शंभर जन्म जळाऊ म्हणून घ्यावा, आणि मग शेवटी शुद्ध व्हावा.
वृथा मांसं च यो भुङ्क्ते स्वार्थं पाकान्नमेव च
जो कोणी व्यर्थ मांस खातो, किंवा स्वतःसाठीच शिजवलेले अन्न खातो,
स यातु चन्द्रपापेन चासिपत्रं चतुर्युगम्
त्याने चंद्राच्या पापात जावे आणि चार युगं असिपत्रवनात दुःख भोगावे.
विप्रो वार्धुषिको यो हि योनिजीवी चिकित्सकः
जो ब्राह्मण न्हावी असतो, गर्भाशयावर उपजीविका करणारा असतो किंवा वैद्य असतो,
स्वधर्मकथकश्चैव यश्च स्वात्मप्रशंसकः
जो स्वतःच्या धर्माची गोष्ट सांगतो किंवा स्वतःची स्तुती करतो,
तं यातु चन्द्रपापं च चन्द्रो भवतु विज्वरः
त्याने चंद्राच्या पापात जावे आणि चंद्र रोगमुक्त व्हावा.
तत्र विद्धो भवतु स यावदिन्द्राश्चतुर्दश
तेथे तो चौदा इंद्रांपर्यंत छिन्नभिन्न व्हावा.
लाक्षामांसरसानां च तिलानां लवणस्य च
लाख, मांस, रस, तीळ आणि मीठ यांचा संबंध,
विप्रः कुलालः चौरश्च यातु तं चन्द्रपातकम्
ब्राह्मण, कुंभार किंवा चोर—त्यांनी त्या चंद्रपातकात जावे.
तत्र च्छिन्नो भवतु स यावदिन्द्रसहस्रकम् 2.58.
तेथे तो हजार इंद्रांपर्यंत छिन्नभिन्न व्हावा.
सप्तजन्मसु मार्जारो महिषो जन्मपञ्चकम्
सात जन्म तो मांजर व्हावा; पाच जन्म तो म्हैस व्हावा.
मत्स्यत्वे जन्मशतकं कर्कटी जन्मपञ्चकम्
शंभर जन्म तो मासा व्हावा; पाच जन्म तो खेकडा व्हावा.
नाविकः शवजीवी च व्याधश्च स्वर्णकारकः
नावाडी, प्रेतावर उपजीविका करणारा, शिकारी आणि सोनार,
इति चन्द्रं शुचिं कृत्वा समुवाच तु तारकाम्
अशा प्रकारे चंद्र शुद्ध करून त्याने तारकेला बोलावले.
प्रायश्चित्तं विना पूता त्वमेवं शुद्धमानसा
प्रायश्चित्त न करता तू शुद्ध झालीस, कारण तुझे मन शुद्ध आहे.
इत्येवमुक्त्वा शुक्रश्च चन्द्रं वा तारकां सतीम्
असे सांगून शुक्राने चंद्राला किंवा सती तारकेला संबोधले.
श्रीनारायण उवाच ध्यात्वा स्तुत्वा च तिष्ठंतो देवास्ते तेजसः पुरः
श्री नारायण म्हणाले: ध्यान करून आणि स्तुती करून, देव त्या तेजासमोर उभे राहिले.
सजलांभोदवर्णाभं सस्मितं सुमनोहरम्
तो जलयुक्त मेघासारखा दिसत होता, हसरा आणि अत्यंत मनोहारी.
गंडस्थलकपोलाभ्यां ज्वलन्मकर कुण्डलम्
गाल आणि कपाळावर तेजस्वी मकराच्या आकाराची कुंडलं झळकत होती,
वह्निशुद्धहरिद्राभामूल्यवस्त्रविराजितम्
अग्नीप्रमाणे उजळ, शुद्ध पिवळ्या वस्त्रांनी तिचा देह शोभून गेला होता,
भूषितं भूषणै रम्यैस्तद्रूपेणैव भूषितैः
सुंदर दागिन्यांनी, तिच्या रूपाला शोभेल अशा अलंकारांनी ती सजलेली होती,
प्रसन्नेक्षणपश्यंतं भक्तानुग्रहकातरम्
तिच्या प्रसन्न डोळ्यांत भक्तांवर कृपा करण्याची ओढ दिसत होती,
कौस्तुभासक्तसद्रत्नप्रदीप्ततेजसोज्ज्वलम्
कौस्तुभ रत्नाच्या तेजाने तिचा देह उजळून निघाला होता,
पश्यंतं सस्मितं कांतं पश्यंतीं वक्रचक्षुषा
ती हसतमुख, मनोहर दिसत होती आणि वक्रदृष्टीने पाहत होती,
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां शरत्पंकजलोचनाम्
तिच्या चेहऱ्यावर हलकंसं हास्य आणि प्रसन्नता होती, डोळे शरद ऋतूतील कमळासारखे होते,
बंधुजीवप्रभामुष्टाधरौष्ठरु चिराननाम् 4.6.
तिचे ओठ आणि चेहरा बांधुजीव फुलाच्या रंगासारखे तेजस्वी होते,
मणींद्राणां प्रभामोषनखराजिविराजिताम्
मोत्यांच्या आणि रत्नांच्या तेजाने तिचे रूप अधिकच शोभून दिसत होते,
अमूल्यरत्नसाराणां रशनाश्रोणिभूषिताम्
अनमोल रत्नांच्या मण्यांनी बनवलेल्या कंबरपट्ट्याने तिची कंबर सजली होती,
महामणींद्रसाराणां किङ्किणीमध्यसंयुताम्
मोठ्या रत्नांच्या कंबरपट्ट्यात मधोमध किंकिण्या लावलेल्या होत्या,
रत्नेंद्रसाररचितकपोलोज्ज्वलकुण्डलाम्
सर्वोत्तम रत्नांनी बनवलेल्या कुंडलांनी तिचे गाल उजळून गेले होते,