यस्य चित्तं परस्त्रीषु सोऽशुचिः सर्वकर्मसु ।। न कर्मफलभाक्पापी निन्द्यो विश्वेषु सर्वतः 2.58.
ज्याचं मन दुसऱ्यांच्या स्त्रियांमध्ये गुंतलेलं असतं, तो सर्व कर्मांत अशुद्ध असतो; तो पापी आहे, कर्मफळाला पात्र नाही, आणि सर्वत्र निंदेला पात्र होतो.
सतीत्वं मे नाशयसि यक्ष्मग्रस्तो भविष्यसि
तू माझं पतिव्रत्य नष्ट करतोस; त्यामुळे तुला क्षयरोग होईल.
दुष्टानां दर्पहा कृष्णो दर्पं ते निहनिष्यति
दुष्टांचा गर्व मोडणारा कृष्ण तुझा अहंकार चिरडून टाकेल.
इत्युक्त्वा तारका साध्वी रुरोद च मुहुर्मुहुः
असं म्हणून ती सती तारा पुन्हा पुन्हा रडू लागली.
ब्रह्माणं परमात्मानमाकाशं पवनं धराम्
ब्रह्मा, परमात्मा, आकाश, वारा आणि पृथ्वी—
तारकावचनं श्रुत्वा न भीतः स चुकोप ह
ताराचं बोलणं ऐकून तो घाबरला नाही, उलट रागावला.
रथं च चालयामास मनोयायी मनोहरम्
त्याने मनाने चालणारा, मन मोहून टाकणारा रथ पुढे नेला.
विस्पन्दके सुरवने चन्दने पुष्पभद्रके
विस्पंदक या देववनात, चंदन आणि पुष्पभद्रक झाडांमध्ये,
सुगन्धि पुष्पतल्पे च पुष्पचन्दनवायुना
फुलांच्या सुगंधी पलंगावर, फुलं आणि चंदनाच्या वाऱ्याने,
शैले शैले नदे नद्यां शृंगारं कुर्वतोस्तयोः
प्रत्येक डोंगरावर, प्रत्येक नदीत, त्या दोघांनी प्रेम खेळ केला.
बभूव शरणापन्नो भीतो दैत्येषु चन्द्रमाः 2.58.
दैत्यांच्या भीतीने चंद्र घाबरून आश्रय मागायला गेला.
अभयं च ददौ तस्मै कृपया भृगुनन्दनः
भृगुपुत्राने दयेमुळे त्याला अभय दिलं.
सभायां जहसुर्हृष्टा बलिनो दितिनन्दनाः
सभेत बलवान दितीचे पुत्र आनंदाने हसले.
सतीसतीत्वध्वंसेन पापिष्ठचन्द्रमण्डले
पतिव्रतेचा नाश झाल्याने, पापी चंद्राने तेज गमावलं.
उवाच तं महाभीतं शुक्रो वेदविदां वरः
वेदा जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या शुक्राने, फार घाबरलेल्या त्याच्याशी बोललं.
शुक्र उवाच दुर्नीतं कर्म ते पुत्र नीचवन्नयशस्करम्
शुक्र म्हणाला — 'बाळा, तुझं कृत्य वाईट आहे, नीच माणसासारखं निंदनीय आहे.'
राजसूयस्य सुफले निर्मले कीर्त्तिमण्डले
राजसूय यज्ञाच्या शुभ, निर्मळ कीर्तीच्या वर्तुळात,
त्यज देवगुरौ पत्नीं प्रसूमिव महासतीम्
देवतांच्या गुरूची पत्नी, जशी वापरलेली फुलं टाकतात तशी, जरी ती अत्यंत सती असली तरी, सोडून दे.
शम्भोः सुराणामीशस्य गुरुपुत्रस्य वेधसः
ती शंभू, देवांचा स्वामी, गुरुपुत्र आणि सृष्टीकर्त्याची पत्नी आहे.
शत्रोरपि गुणा वाच्या दोषा वाच्या गुरोरपि
शत्रूचे गुणसुद्धा सांगावे लागतात, आणि गुरूचे दोषही बोलावे लागतात.
स शत्रुर्मे सुरगुरुः परो विश्वे निशाकर यत्र लोकाश्च धर्मिष्ठास्तत्र धर्मः सनातनः 2.58.
तो देवगुरू माझा शत्रू असला तरी, चंद्रा, जिथे धर्मनिष्ठ लोक आहेत तिथेच सनातन धर्म असतो.
यतो धर्मस्ततः कृष्णो यतः कृष्णस्ततो जयः
जिथे धर्म आहे तिथे कृष्ण आहे, आणि जिथे कृष्ण आहे तिथे विजय आहे.
हिंसकाः प्रलयं यान्ति धर्मो रक्षति धार्मिकम्
हिंसक लोक नाश पावतात; धर्म धर्मी माणसाचं रक्षण करतो.
तथाऽपि नहि रक्षन्ति धर्मघ्नं पापिनं जनम्
तरीही, धर्माचा नाश करणाऱ्या पापी माणसाचं धर्म रक्षण करत नाही.
ब्रह्महत्याषोडशांश पातकं च भवेद्ध्रुवम्
ब्राह्मणहत्येच्या पापाचा सोळाव्या भागाइतके पाप नक्कीच होते.
विप्रपत्नीसतीनां च गमनं वै बलेन चेत्
कोणी जर ब्राह्मणांच्या किंवा सती स्त्रियांच्या पत्नींकडे जबरदस्तीने गेला,
धर्म्मं चर महाभाग ब्राह्मणीं त्यज साम्प्रतम्
हे भाग्यवान, धर्माचरण कर आणि आता ती ब्राह्मण स्त्री सोड.
उपायेन च ते पापं दूरीभूतं भवेन्ननु
योग्य उपायाने तुझे पाप नक्कीच दूर होईल.
शस्त्रहीनं च भीतं च दीनं च शरणार्थिनम्
जो शस्त्राशिवाय, घाबरलेला, दुःखी आणि आश्रय मागणारा असतो—
राजसूयशतानां च रक्षिता लभते फलम्
अशा व्यक्तीचे रक्षण करणाऱ्याला शंभर राजसूय यज्ञांचे फळ मिळते.