ततो ददर्श तत्रैव ब्रह्म ज्योतिः सनातनम्
मग तिथेच ब्रह्माने ते सनातन तेज पाहिलं.
सस्मितं मुरलीहस्तं भक्तानुग्रहकारकम्
हसतमुख, मुरली हातात असलेला, भक्तांवर कृपा करणारा तो होता.
वरं तस्मै ददौ तुष्टो वरेशः समयोचितम्
समाधानी होऊन वरांचा स्वामी त्याला त्या वेळेला योग्य असा वर दिला.
ब्रह्माण्डासंख्यनिलयो भव वत्स लयावधि रोगमृत्युजराशोकपीडादिपरिवर्जितः
मुला, तू अनंत ब्रह्मांडांचा आधार हो, प्रलयापर्यंत रोग, मृत्यू, वार्धक्य, दुःख आणि इतर सर्व त्रासांपासून मुक्त रहा.
इत्युक्त्वा तद्दक्षकर्णे महामन्त्रं षडक्षरम्
असं म्हणून त्याने उजव्या कानात तो महान षडक्षरी मंत्र सांगितला.
प्रणवादिचतुर्थ्यन्तं कृष्ण इत्यक्षरद्वयम्
तो मंत्र ॐ ने सुरू होतो आणि चतुर्थी पर्यंत जातो, त्यात 'कृष्ण' ही दोन अक्षरं आहेत.
मन्त्रं दत्त्वा तदाहारं कल्पयामास वै प्रभुः
मंत्र दिल्यावर प्रभूंनी त्या वेळी अन्नाचा नैवेद्यही तयार केला.
प्रतिविश्वेषु नैवेद्यं दद्याद्वै वैष्णवो जनः
वैष्णवाने प्रत्येक विश्वात अन्न नैवेद्य म्हणून अर्पण करावे.
निर्गुणस्यात्मनश्चैव परिपूर्णतमस्य च 2.3.
निरगुण आणि पूर्ण असलेल्या आत्म्यास,
यद्ददाति व नैवेद्यं यस्मै देवाय यो जनः
कोणतीही व्यक्ती ज्या देवतेला जे नैवेद्य अर्पण करते,
तं च मन्त्रं वरं दत्त्वा तमुवाच पुनर्विभुः
तो उत्तम मंत्र दिल्यावर प्रभूंनी त्याला पुन्हा सांगितले.
कृष्णस्य वचनं श्रुत्वा तमुवाच महाविराट्
कृष्णाचे शब्द ऐकून महाविराट त्याला उत्तर देतो.
महाविराडुवाच सन्ततं यावदायुर्मे क्षणं वा सुचिरं च वा
महाविराट म्हणाला: माझे आयुष्य जसे असेल, क्षणभर असो वा फार काळ असो,
त्वद्भक्तियुक्तो यो लोके जीवन्मुक्तः स सन्ततम्
जो कोणी या जगात तुझ्या भक्तीने युक्त आहे, तो नेहमीच जिवंतपणी मुक्त असतो.
किं तज्जपेन तपसा यज्ञेन यजनेन च
म्हणून तुझ्या भक्तीशिवाय जप, तप, यज्ञ किंवा पूजेला काय अर्थ आहे?
कृष्णभक्तिविहीनस्य पुंसः स्याज्जीवनं वृथा
कृष्णभक्ती नसलेल्या माणसाचे जीवन व्यर्थ आहे.
यावदात्मा शरीरेऽस्ति तावत्स्याच्छक्तिसंयुतः
जोपर्यंत आत्मा शरीरात आहे, तोपर्यंत त्याच्यात शक्ती असते.
स च त्वं च महाभाग सर्वात्मा प्रकृतेः परः
आणि तू, हे महाभाग्यशाली, सर्वांचा आत्मा आहेस आणि प्रकृतीच्या पलीकडे आहेस.
इत्युक्त्वा बालकस्तत्र विरराम च नारद 2.3.
असे म्हणून तेथे बालक नारद गप्प बसला.
श्रीकृष्ण उवाच असंख्यब्रह्मणां पाते पातस्ते न भविष्यति
श्रीकृष्ण म्हणाले: असंख्य ब्रह्म्यांच्या प्रलयातही तुझे पतन होणार नाही.
अंशेन प्रतिविध्यण्डे त्वं च पुत्र विराड् भव
माझ्या अंशाने प्रत्येक विश्वात पुत्रा, तू विराट म्हणून हो.
ललाटे ब्रह्मणश्चैव रुद्राश्चैकादशैव तु
ब्रह्म्याच्या कपाळावर आणि अकरा रुद्रही,
कालाग्निरुद्रस्तेष्वेको विश्वसंहारकारकः
त्यात काळाग्निरुद्र हा विश्वाचा संहार करणारा आहे.
मद्भक्तियुक्तः सततं भविष्यसि वरेण मे
माझ्या वराने तू नेहमी माझ्या भक्तीने युक्त राहशील.
मातरं कमनीयां च मम वक्षःस्थलस्थिताम्
माझी सुंदर आई माझ्या छातीवर विसावली आहे.
गत्वा च नाकं ब्रह्माणं शङ्करं स उवाच ह
तो स्वर्गात गेला आणि ब्रह्मा व शंकर यांच्याशी बोलला.
श्रीकृष्ण उवाच महाविराड् लोमकूपे क्षुद्रस्य च विधेः शृणु
श्रीकृष्ण म्हणाले — ऐक, महाविराटाच्या रोमकूपात आणि लहान सृष्टीकर्त्याच्या ठिकाणी काय आहे.
गच्छ वत्स महादेव ब्रह्मभालोद्भवो भव
जा बाळा, महादेव, ब्रह्माच्या कपाळातून जन्म घे.
इत्युक्त्वा जगतां नाथो विरराम विधेः सुतः 2.3.
असं म्हणून, सृष्टीचा स्वामी आणि विधीचा पुत्र गप्प बसला.
महाविराड् लोमकूपे ब्रह्माण्डे गोलके जले
महाविराटाच्या रोमकूपात, ब्रह्मांडाच्या पाण्याच्या गोलामध्ये,