सुस्नातां सुन्दरीं रम्यां पीनोन्नतपयोधराम्
ती अंघोळ करून आलेली, सुंदर, आकर्षक आणि उन्नत व भरदार स्तनांची होती.
सुदतीं कोमलांगीं च नवयौवनसंयुताम्
तिचे दात सुंदर, अंग नाजूक आणि ती नवयौवनाने भरलेली होती.
कस्तूरीबिन्दुना सार्द्धमधश्चन्दनबिन्दुना 2.58.
तिच्या अंगावर कस्तुरीचा ठिपका आणि खाली चंदनाचा टिळा होता.
वायुनाऽधोवस्त्रहीनां सकामां रक्तलोचनाम्
वाऱ्यामुळे तिचे खालील वस्त्र निघून गेले होते; ती कामेच्छेने भरलेली आणि डोळे लाल झालेले होते.
सस्मितां नम्नवक्त्रां च लज्जया चन्द्रदर्शनाम्
ती हसत होती, तिचे मुख खाली झुकलेले होते आणि लाजेमुळे चंद्रासारखी दिसत होती.
तां दृष्ट्वा मन्मथाक्रान्तश्चन्द्रो लज्जां जहौ मुने
मुनी, तिला पाहून, प्रेमाने ग्रासलेला चंद्र आपली लाज सोडून दिली.
चन्द्र उवाच सुविदग्धे विदग्धानां मनो हरसि सन्ततम्
चंद्र म्हणाला: सर्व विदुषींमध्ये तू सर्वात चतुर आहेस, तू नेहमीच सर्वांचे मन मोहून टाकतेस.
निषेव्य प्रकृतिं जन्मसहस्रे कामसागरे
अनेक जन्मांमध्ये, या कामाच्या समुद्रात तुझ्या स्वभावाचा अनुभव घेतला आहे.
अहो तपस्विना सार्द्धमविदग्धेन वेधसा
अहो, त्या तपस्व्यासोबत सृष्टीकर्त्यानेही विचार न करता वागलं.
किं वा सुखं च विज्ञातमविज्ञेषु समागमे
जे समजत नाहीत, त्यांच्यासोबत राहण्यात काय खरं सुख असू शकतं?
कामेन कामिनी त्वं च दग्धाऽसि व्यर्थमीश्वरि
ईश्वरी, प्रियकराची इच्छा धरून तू व्यर्थ जळलीस.
दिने दिने वृथा याति दुर्लभं नवयौवनम्
दिवसागणिक मौल्यवान तारुण्य वाया जातं.
शश्वत्तपस्यायुक्तश्च कृष्णमात्मानमीप्सितम् 2.58.
तो नेहमीच तपस्येत मग्न असून, स्वतःसाठी केवळ कृष्णालाच इच्छितो.
सर्वकामरसज्ञा त्वं निष्कामं काममीप्सितम्
तू सर्व प्रकारच्या इच्छांचे रस जाणतेस, पण इच्छेशिवायच इच्छा धरतेस.
अन्यश्च त्वन्मनःकामो भिन्नं त्वद्भर्तुरीप्सितम्
पण दुसरा एक, ज्याचं मन तुझ्याकडे ओढलेलं आहे, तो तुझ्या पतीच्या इच्छेपेक्षा वेगळं काहीतरी इच्छितो.
वासन्तीपुष्पतल्पे च गन्धचन्दन चर्चिते
वसंतातील फुलांच्या पलंगावर, सुगंध आणि चंदनाने सजलेलं,
सुगन्ध्युत्फुल्लकुसुमे निर्जने चन्दने वने
गोड वासाच्या उमललेल्या फुलांत, एकांत चंदनाच्या बनात,
चन्दने चम्पकवने शीतचम्पकवायुना
चंदन आणि चंपकाच्या बनात, थंड चंपकाच्या वाऱ्याने,
तारोवाच अत्रेरभाग्यात्त्वं पुत्रो व्यर्थं ते जन्म जीवनम्
ताराने म्हटलं: अत्रीच्या दुर्दैवामुळे तू त्याचा मुलगा झालास — तुझं जन्म आणि जीवन वाया गेलं.
अरे कृत्वा राजसूयमात्मानं मन्यसे बली
अरे, राजसूय यज्ञ करून स्वतःला बलवान समजतोस.
यस्य चित्तं परस्त्रीषु सोऽशुचिः सर्वकर्मसु ।। न कर्मफलभाक्पापी निन्द्यो विश्वेषु सर्वतः 2.58.
ज्याचं मन दुसऱ्यांच्या स्त्रियांमध्ये गुंतलेलं असतं, तो सर्व कर्मांत अशुद्ध असतो; तो पापी आहे, कर्मफळाला पात्र नाही, आणि सर्वत्र निंदेला पात्र होतो.
सतीत्वं मे नाशयसि यक्ष्मग्रस्तो भविष्यसि
तू माझं पतिव्रत्य नष्ट करतोस; त्यामुळे तुला क्षयरोग होईल.
दुष्टानां दर्पहा कृष्णो दर्पं ते निहनिष्यति
दुष्टांचा गर्व मोडणारा कृष्ण तुझा अहंकार चिरडून टाकेल.
इत्युक्त्वा तारका साध्वी रुरोद च मुहुर्मुहुः
असं म्हणून ती सती तारा पुन्हा पुन्हा रडू लागली.
ब्रह्माणं परमात्मानमाकाशं पवनं धराम्
ब्रह्मा, परमात्मा, आकाश, वारा आणि पृथ्वी—
तारकावचनं श्रुत्वा न भीतः स चुकोप ह
ताराचं बोलणं ऐकून तो घाबरला नाही, उलट रागावला.
रथं च चालयामास मनोयायी मनोहरम्
त्याने मनाने चालणारा, मन मोहून टाकणारा रथ पुढे नेला.
विस्पन्दके सुरवने चन्दने पुष्पभद्रके
विस्पंदक या देववनात, चंदन आणि पुष्पभद्रक झाडांमध्ये,
सुगन्धि पुष्पतल्पे च पुष्पचन्दनवायुना
फुलांच्या सुगंधी पलंगावर, फुलं आणि चंदनाच्या वाऱ्याने,
शैले शैले नदे नद्यां शृंगारं कुर्वतोस्तयोः
प्रत्येक डोंगरावर, प्रत्येक नदीत, त्या दोघांनी प्रेम खेळ केला.