इत्युक्त्वा च महासाध्वी निपत्य चरणे हरेः
असं म्हणून ती महा सती हरिच्या पायांवर कोसळली.
तस्याश्च करुणां दृष्ट्वा करुणामयसागरः
तिची करुणा पाहून करुणेचा सागरही पाझरला.
श्रीभगवानुवाच त्वदर्थे शङ्खचूडश्च चकार सुचिरं तपः
श्रीभगवान म्हणाले — तुझ्यासाठी शंखचूडाने खूप काळ कठोर तप केला.
कृत्वा त्वां कामिनीं कामी विजहार च तत्फलात् 2.21.
त्या तपाच्या फळामुळे, तो कामी तुझ्यासोबत रमला.
इदं शरीरं त्यक्त्वा च दिव्यं देहं विधाय च
हे शरीर सोडून त्याने दिव्य देह धारण केला.
इयं तनुर्नदीरूपा गण्डकीति च विश्रुता
तुझं हे शरीर नदीरूप झालं आणि गंडकी म्हणून प्रसिद्ध झालं.
तव केशसमूहाश्च पुण्यवृक्षा भवन्त्विति
तुझे केसांचे जाळे पवित्र वृक्ष होवोत.
त्रिलोकेषु च पुष्पाणां पत्राणां देवपूजने
तीनही लोकांत, देवांची पूजा करताना, फुलं आणि पानांसाठी,
स्वर्गे मर्त्ये च पाताले वैकुण्ठे मम सन्निधौ
स्वर्गात, पृथ्वीवर, पाताळात आणि वैकुंठात, माझ्या सान्निध्यात,
गोलोके विरजातीरे रासे वृन्दावने भुवि
गोलोकात, विरजाच्या काठी, रासमंडळात, आणि पृथ्वीवरील वृंदावनात,
माधवीकेतकीकुन्दमल्लिकामालतीवने
माधवी, केतकी, कुंद, मल्लिका आणि मालतीच्या बागेत,
तुलसीतरुमूले च पुण्यदेशे सुपुण्यदे
तुळशीच्या झाडाच्या मुळाशी, पवित्र आणि अतिशय पुण्यवान ठिकाणी,
तत्रैव सर्वदेवानां समधिष्ठानमेव च
तेथेच सर्व देवतांचे निवासस्थान आणि त्यांची अधिष्ठानशक्ती आहे.
स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः 2.21.
तो जणू सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केलेला आणि सर्व यज्ञांत दीक्षा घेतलेला असतो.
सुधाघटसहस्रेण सा तुष्टिर्न भवेद्धरेः
हऱीला हजार अमृतघटांनीही अशी तृप्ती मिळत नाही.
गवामयुतदानेन यत्फलं लभते नरः
दहा हजार गायींचे दान दिल्यावर मनुष्याला जे फळ मिळते—
तुलसीपत्रतोयं च मृत्युकाले च यो लभेत्
मृत्युसमयी ज्याला तुळशीपत्रासह पाणी मिळते—
नित्यं यस्तुलसी तोयं भुङ्क्ते भक्त्या च यो नरः
जो मनुष्य रोज भक्तीने तुळशीपाणी पितो—
नित्यं यस्तुलसीं दत्त्वा पूजयेन्मां च मानवः
जो मनुष्य रोज तुळशी अर्पण करून माझी पूजा करतो—
तुलसीं स्वकरे धृत्वा देहे धृत्वा च मानवः
जो मनुष्य तुळशी स्वतःच्या हातात धरतो किंवा अंगावर ठेवतो—
तुलसीकाष्ठनिर्माणमालां गृह्णाति यो नरः
जो मनुष्य तुळशीच्या काष्ठाची माळ घालतो—
तुलसीं स्वकरे धृत्वा स्वीकारं यो न रक्षति
जो मनुष्य तुळशी हातात धरतो पण तिचा स्वीकार जपून ठेवत नाही—
करोति मिथ्याशपथं तुलस्या यो हि मानवः
जो मनुष्य तुळशीवर खोटी शपथ घेतो—
तुलसीतोयकणिकां मृत्युकाले च यो लभेत् 2.21.
मृत्युसमयी ज्याला तुळशीपाण्याचा एक थेंब मिळतो—
पूर्णिमायाममायां च द्वादश्यां रविसंक्रमे
पौर्णिमेला, अमावस्येला, द्वादशीला किंवा सूर्यसंक्रांतीला—
आशौचेऽशुचिकाले वा रात्रिवासान्विते नराः
अशौचाच्या काळात, अपवित्र अवस्थेत किंवा रात्रभर कुठे थांबले असता—
त्रिरात्रं तुलसीपत्रं शुद्धं पर्युषितं सति
तीन रात्री शुद्ध तुळशीपत्र ठेवले असेल—
भूगतं तोयपतितं यद्दत्तं विष्णवे सति
जमिनीवर पडलेले किंवा पाण्यात पडलेले, जे काही विष्णूला अर्पण केले जाते—
वृक्षाधिष्ठात्री देवी या गोलोके च निरामये ।। कृष्णेन सार्द्धं रहसि नित्यं क्रीडां करिष्यति
झाडाची अधिष्ठात्री जी देवी आहे, जी गोलोकात निर्दोष आहे, ती नेहमी कृष्णासोबत एकांतात खेळत राहील.
नद्यधिष्ठातृदेवी या भारते च सुपुण्यदा
नदीची अधिष्ठात्री जी देवी आहे, जी भारतात मोठे पुण्य देते—