अवरुह्य रथाद्देवो देव्याश्च भवनं ययौ
देव रथातून उतरून देवीच्या घराकडे गेला.
दृष्ट्वा च पुरतः कान्तं शान्तं कान्ता मुदाऽन्विता
समोर शांत, सुंदर आणि प्रियकराला पाहून ती प्रियतमा आनंदाने भरून गेली.
रत्नसिंहा सने रम्ये वासयामास कामुकी
त्या कामुक स्त्रीने त्याला सुंदर रत्नांच्या सिंहासनावर बसवलं.
अद्य मे सफलं जन्म ह्यद्य मे सफलाः क्रियाः 2.21.
आज माझं जन्म सफल झालं; आज माझ्या सगळ्या कृती फळाला आल्या.
सस्मिता सकटाक्षं च सकामा पुलकाञ्चिता
ती हसत, कटाक्ष टाकत, इच्छा असलेली आणि आनंदाने रोमांचित झाली होती.
तुलस्युवाच कथं बभूव विजयस्तन्मे ब्रूहि कृपानिधे
तुळशी म्हणाली: कृपाळू, विजय कसा मिळवला ते मला सांग.
तुलसीवचनं श्रुत्वा प्रहस्य कमलापतिः
तुळशीचं बोलणं ऐकून लक्ष्मीपती हसला.
श्रीहरिरुवाच नाशो बभूव सर्वेषां दानवानां च कामिनि
श्रीहरि म्हणाले: सुंदरिनी, सर्व दानवांचा नाश झाला.
प्रीतिं च कारयामास ब्रह्मा च स्वयमावयोः
ब्रह्मदेवाने स्वतः आमच्या दोघांसाठी आनंद घडवून आणला.
मयाऽऽगतं स्वभवनं शिवलोकं शिवो गतः
मी माझ्या घरी आलो; शिव शंकराच्या लोकात गेला.
रेमे रमापतिस्तत्र रामया सह नारद सर्वं वितर्कयामास कस्त्वमेवेत्युवाच ह
तेथे लक्ष्मीपतीने रामेसोबत आनंद केला; नारदाने सगळं विचारात घेतलं आणि विचारलं, 'तू कोण आहेस?'
तुलस्युवाच
तुळशी म्हणाली:
दूरीकृतं मत्सतीत्वमथवा त्वां शपामहे
माझं पतिव्रत्य हरपलं, नाहीतर मी तुला शाप देईन.
दधार लीलया ब्रह्मन्स्वां मूर्तिं सुमनोहराम् नवीननीरद श्यामं शरत्पङ्कजलोचनम् ।। 2.21.
ब्राह्मण, त्याने आपल्या लीलाखेळीत सुंदर, नव्या काळ्या मेघासारखी कांती असलेली, शरद ऋतूच्या कमळासारखी डोळ्यांची मूर्ती धारण केली.
कोटिकन्दर्पलीलाभं रत्नभूषणभूषितम्
त्याच्याकडे कोटी कामदेवांइतकी मोहिनी होती, तो रत्नांनी सजलेला होता.
तं दृष्ट्वा कामिनी कामान्मूर्छां संप्राप लीलया
त्याला पाहून ती कामिनी प्रेमाने खेचली गेली आणि हसत-हसत बेशुद्ध पडली.
हे नाथ ते दया नास्ति पाषाण सदृशस्य च
हे नाथा, तुझ्या हृदयात जराही दया नाही, तू अगदी दगडासारखा आहेस.
पाषाणसदृशस्त्वं च दयाहीनो यतः प्रभो
प्रभो, तू दगडासारखा आहेस आणि तुझ्यात दयाही नाही.
ये वदन्ति दयासिन्धुं त्वां ते भ्रान्ता न संशयः
जे लोक तुला दयाचा सागर म्हणतात, ते नक्कीच भ्रमात आहेत, यात शंका नाही.
दुर्वृत्तस्त्वं च सर्वज्ञो न जानासि परव्यथाम्
तू सर्वज्ञ आहेस, पण तरीही दुसऱ्यांच्या दुःखाची जाणीव तुला नाही, तू वाईट आहेस.
इत्युक्त्वा च महासाध्वी निपत्य चरणे हरेः
असं म्हणून ती महा सती हरिच्या पायांवर कोसळली.
तस्याश्च करुणां दृष्ट्वा करुणामयसागरः
तिची करुणा पाहून करुणेचा सागरही पाझरला.
श्रीभगवानुवाच त्वदर्थे शङ्खचूडश्च चकार सुचिरं तपः
श्रीभगवान म्हणाले — तुझ्यासाठी शंखचूडाने खूप काळ कठोर तप केला.
कृत्वा त्वां कामिनीं कामी विजहार च तत्फलात् 2.21.
त्या तपाच्या फळामुळे, तो कामी तुझ्यासोबत रमला.
इदं शरीरं त्यक्त्वा च दिव्यं देहं विधाय च
हे शरीर सोडून त्याने दिव्य देह धारण केला.
इयं तनुर्नदीरूपा गण्डकीति च विश्रुता
तुझं हे शरीर नदीरूप झालं आणि गंडकी म्हणून प्रसिद्ध झालं.
तव केशसमूहाश्च पुण्यवृक्षा भवन्त्विति
तुझे केसांचे जाळे पवित्र वृक्ष होवोत.
त्रिलोकेषु च पुष्पाणां पत्राणां देवपूजने
तीनही लोकांत, देवांची पूजा करताना, फुलं आणि पानांसाठी,
स्वर्गे मर्त्ये च पाताले वैकुण्ठे मम सन्निधौ
स्वर्गात, पृथ्वीवर, पाताळात आणि वैकुंठात, माझ्या सान्निध्यात,
गोलोके विरजातीरे रासे वृन्दावने भुवि
गोलोकात, विरजाच्या काठी, रासमंडळात, आणि पृथ्वीवरील वृंदावनात,