ते तं दृष्ट्वा च संहृष्टाः संस्तूय पुरुषोत्तमम्
त्याला पाहून, ते आनंदित झाले आणि पुरुषोत्तमाची स्तुती केली.
कालेन शम्भुर्भगवाञ्छास्त्रदीपं चकार सः
काळानुसार, भगवंत शंभूने शास्त्राचा दीप केला.
सा चैवं द्रवरूपा या गङ्गा गोलोकसम्भवा
ती गंगा, जी गोलोकातून उत्पन्न झाली, ती खरंच द्रवरूप आहे.
स्थाने स्थाने स्थापिता सा कृष्णेन परमात्मना
ती कृष्ण परमात्म्याने वेगवेगळ्या ठिकाणी स्थापली.
नारद उवाच तुलस्या केन रूपेण तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाला: तुलसीने कोणत्या रूपात प्रकट झाली? ते मला सांग.
नारायण उवाच शंखचूडस्य रूपेण रेमे तद्रामया सह
नारायण म्हणाले: ती शंखचूडाच्या रूपात, त्याच्या प्रियेसह रमली.
शंखचूडस्य कवचं गृहीत्वा मायया हरिः
हरिणे आपल्या मायेमुळे शंखचूडाचं कवच घेतलं.
दुन्दुभिं वादयामास तुलसीद्वारसन्निधौ
त्याने तुळशीच्या दाराजवळ डुगडुगी वाजवायला सुरुवात केली.
तच्छ्रुत्वा सा च साध्वी च परमानन्दसंयुता
ते ऐकून ती साध्वी अत्यंत आनंदित झाली.
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा कारयामास मङ्गलम्
तिने ब्राह्मणांना धन दिलं आणि मंगलकार्य घडवून आणलं.
अवरुह्य रथाद्देवो देव्याश्च भवनं ययौ
देव रथातून उतरून देवीच्या घराकडे गेला.
दृष्ट्वा च पुरतः कान्तं शान्तं कान्ता मुदाऽन्विता
समोर शांत, सुंदर आणि प्रियकराला पाहून ती प्रियतमा आनंदाने भरून गेली.
रत्नसिंहा सने रम्ये वासयामास कामुकी
त्या कामुक स्त्रीने त्याला सुंदर रत्नांच्या सिंहासनावर बसवलं.
अद्य मे सफलं जन्म ह्यद्य मे सफलाः क्रियाः 2.21.
आज माझं जन्म सफल झालं; आज माझ्या सगळ्या कृती फळाला आल्या.
सस्मिता सकटाक्षं च सकामा पुलकाञ्चिता
ती हसत, कटाक्ष टाकत, इच्छा असलेली आणि आनंदाने रोमांचित झाली होती.
तुलस्युवाच कथं बभूव विजयस्तन्मे ब्रूहि कृपानिधे
तुळशी म्हणाली: कृपाळू, विजय कसा मिळवला ते मला सांग.
तुलसीवचनं श्रुत्वा प्रहस्य कमलापतिः
तुळशीचं बोलणं ऐकून लक्ष्मीपती हसला.
श्रीहरिरुवाच नाशो बभूव सर्वेषां दानवानां च कामिनि
श्रीहरि म्हणाले: सुंदरिनी, सर्व दानवांचा नाश झाला.
प्रीतिं च कारयामास ब्रह्मा च स्वयमावयोः
ब्रह्मदेवाने स्वतः आमच्या दोघांसाठी आनंद घडवून आणला.
मयाऽऽगतं स्वभवनं शिवलोकं शिवो गतः
मी माझ्या घरी आलो; शिव शंकराच्या लोकात गेला.
रेमे रमापतिस्तत्र रामया सह नारद सर्वं वितर्कयामास कस्त्वमेवेत्युवाच ह
तेथे लक्ष्मीपतीने रामेसोबत आनंद केला; नारदाने सगळं विचारात घेतलं आणि विचारलं, 'तू कोण आहेस?'
तुलस्युवाच
तुळशी म्हणाली:
दूरीकृतं मत्सतीत्वमथवा त्वां शपामहे
माझं पतिव्रत्य हरपलं, नाहीतर मी तुला शाप देईन.
दधार लीलया ब्रह्मन्स्वां मूर्तिं सुमनोहराम् नवीननीरद श्यामं शरत्पङ्कजलोचनम् ।। 2.21.
ब्राह्मण, त्याने आपल्या लीलाखेळीत सुंदर, नव्या काळ्या मेघासारखी कांती असलेली, शरद ऋतूच्या कमळासारखी डोळ्यांची मूर्ती धारण केली.
कोटिकन्दर्पलीलाभं रत्नभूषणभूषितम्
त्याच्याकडे कोटी कामदेवांइतकी मोहिनी होती, तो रत्नांनी सजलेला होता.
तं दृष्ट्वा कामिनी कामान्मूर्छां संप्राप लीलया
त्याला पाहून ती कामिनी प्रेमाने खेचली गेली आणि हसत-हसत बेशुद्ध पडली.
हे नाथ ते दया नास्ति पाषाण सदृशस्य च
हे नाथा, तुझ्या हृदयात जराही दया नाही, तू अगदी दगडासारखा आहेस.
पाषाणसदृशस्त्वं च दयाहीनो यतः प्रभो
प्रभो, तू दगडासारखा आहेस आणि तुझ्यात दयाही नाही.
ये वदन्ति दयासिन्धुं त्वां ते भ्रान्ता न संशयः
जे लोक तुला दयाचा सागर म्हणतात, ते नक्कीच भ्रमात आहेत, यात शंका नाही.
दुर्वृत्तस्त्वं च सर्वज्ञो न जानासि परव्यथाम्
तू सर्वज्ञ आहेस, पण तरीही दुसऱ्यांच्या दुःखाची जाणीव तुला नाही, तू वाईट आहेस.