स्थलं सर्वं जलाकीर्णं हीनराधाहरिं तथा
संपूर्ण जागा पाण्याने भरली होती आणि राधा-हरी तिथे नव्हते.
ध्यानेन धाता बुबुधे सर्वमेतदभीप्सितम्
धात्याने ध्यान करून सर्व इच्छित गोष्टी समजल्या.
ततो ब्रह्मादयः सर्वे तुष्टुवुः परमेश्वरम्
मग सर्व ब्रह्मादिकांनी परमेश्वराची स्तुती केली.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग्बभूवाशरीरिणी
तेवढ्यात तिथे एक देह नसलेला आवाज उमटला.
सर्वात्माऽहमियं शक्तिर्भक्तानुग्रहविग्रहा
मी सर्वांचा आत्मा आहे, मीच ती शक्ती आहे, भक्तांवर कृपा करणारी मूर्ती आहे.
मनवो मानवाः सर्वे मुनयश्चैव वैष्णवाः 2.10.
सर्व मनू, सर्व माणसे आणि वैष्णव ऋषी,
मूर्तिं द्रष्टुं च सुव्यग्रा यूयं यदि सुरेश्वराः
देवताधिपतींनो, जर तुम्हाला ती मूर्ती पाहण्याची उत्कंठा असेल,
स्वयं विधाता त्वं ब्रह्मन्नाज्ञां कुरु जगद्गुरो
तर ब्रह्मा, जगाचा निर्माता आणि गुरु, तूच आज्ञा दे.
अपूर्वमन्त्रनिकरैः सर्वाभीष्टफलप्रदैः
अपूर्व अशा मंत्रांच्या संग्रहाने, जे सर्व इच्छित फळे देतात.
मन्मन्त्रं कवचं स्तोत्रं कृत्वा यत्नेन गोपय
माझा मंत्र, कवच आणि स्तोत्र तयार करून, ते काळजीपूर्वक जपून ठेव.
सहस्रेषु शतेष्वेको मन्मन्त्रोपासको भवेत्
हजारो-शेकडोंमध्ये फक्त एकच जण माझ्या मंत्राची उपासना करतो.
अन्यथा च भविष्यन्ति सर्वे गोलोकवासिनः
नाहीतर सर्वजण गोलोकात राहणारे होतील.
जनाः पञ्चप्रकाराश्च युक्ताः स्रष्टुर्भवे भवे
पंचप्रकारचे लोक, प्रत्येक सृष्टीत सृष्टीकर्त्याने दिलेले.
अधोनिवासिनः केचिद्ब्रह्मलोकनिवासिनः
काही लोक खाली राहतात, तर काही ब्रह्मलोकात वास करतात.
इदं कर्तुं महादेवः करोतु सुरसंसदि
हे महादेवाने देवांच्या सभेत पूर्ण करावे.
इत्येवमुक्त्वा गगने विरराम सनातनः 2.10.
असे म्हणून, सनातन आकाशात शांत झाला.
ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा ज्ञानेशो ज्ञानिनां वरः
ब्रह्माचे बोल ऐकून, ज्ञानाचा स्वामी आणि ज्ञानी लोकांमध्ये श्रेष्ठ,
संयुक्तं विष्णुमायाद्यैर्मन्त्राद्यैः शास्त्रमुत्तमम्
विष्णुमायेने युक्त मंत्र वगैरे असलेल्या श्रेष्ठ शास्त्राने,
गंगातोयमुपस्पृश्य मिथ्या यदि वदेज्जनः
कोणी गंगेचे पाणी स्पर्श करून खोटे बोलला,
इत्युक्ते शङ्करे ब्रह्मन्गोलोके सुरसंसदि
शंकराने असे सांगितल्यावर, हे ब्रह्मा, गोलोकातील देवांच्या सभेत,
ते तं दृष्ट्वा च संहृष्टाः संस्तूय पुरुषोत्तमम्
त्याला पाहून, ते आनंदित झाले आणि पुरुषोत्तमाची स्तुती केली.
कालेन शम्भुर्भगवाञ्छास्त्रदीपं चकार सः
काळानुसार, भगवंत शंभूने शास्त्राचा दीप केला.
सा चैवं द्रवरूपा या गङ्गा गोलोकसम्भवा
ती गंगा, जी गोलोकातून उत्पन्न झाली, ती खरंच द्रवरूप आहे.
स्थाने स्थाने स्थापिता सा कृष्णेन परमात्मना
ती कृष्ण परमात्म्याने वेगवेगळ्या ठिकाणी स्थापली.
नारद उवाच तुलस्या केन रूपेण तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
नारद म्हणाला: तुलसीने कोणत्या रूपात प्रकट झाली? ते मला सांग.
नारायण उवाच शंखचूडस्य रूपेण रेमे तद्रामया सह
नारायण म्हणाले: ती शंखचूडाच्या रूपात, त्याच्या प्रियेसह रमली.
शंखचूडस्य कवचं गृहीत्वा मायया हरिः
हरिणे आपल्या मायेमुळे शंखचूडाचं कवच घेतलं.
दुन्दुभिं वादयामास तुलसीद्वारसन्निधौ
त्याने तुळशीच्या दाराजवळ डुगडुगी वाजवायला सुरुवात केली.
तच्छ्रुत्वा सा च साध्वी च परमानन्दसंयुता
ते ऐकून ती साध्वी अत्यंत आनंदित झाली.
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा कारयामास मङ्गलम्
तिने ब्राह्मणांना धन दिलं आणि मंगलकार्य घडवून आणलं.