इत्येवं कथितं ब्रह्मन्गंगापद्यैकविंशतिम्
हे ब्रह्मा, गंगेबद्दल एकवीस श्लोक असे सांगितले गेले.
नित्यं यो हि पठेद्भक्त्या संपूज्य च सुरेश्वरीम्
जो कोणी दररोज भक्तीने हे वाचतो आणि देवांची राणी गंगेला पूजतो,
अपुत्रो लभते पुत्रं भार्याहीनो लभेत्प्रियाम्
ज्याला मूल नाही त्याला मूल मिळते, ज्याची पत्नी नाही त्याला प्रिय पत्नी मिळते.
अस्पष्टकीर्तिः सुयशा मूर्खो भवति पण्डितः
ज्याची कीर्ती अस्पष्ट आहे त्याला चांगली कीर्ती मिळते, आणि मूर्ख माणूस विद्वान होतो.
शुभं भवेत्तु दुःस्वप्नं गङ्गास्नानफलं लभेत्
त्याला शुभ प्राप्त होते, वाईट स्वप्ने दूर होतात, आणि गंगेत स्नान केल्याचे पुण्य मिळते.
नारायण उवाच जगाम तां गृहीत्वा च यत्र नष्टश्च सागराः ।। 2.10.
नारायण म्हणाले: त्याने तिला घेऊन जिथे समुद्र नाहीसे झाले होते तिथे गेला.
वैकुण्ठं ते ययुस्तूर्णं गङ्गायाः स्पर्शवायुना
गंगेच्या वाऱ्याचा स्पर्श होताच, ते दोघे पटकन वैकुंठात पोहोचले.
इत्येवं कथितं सर्वं गङ्गोपाख्यानमुत्तमम्
अशी ही गंगेची सर्व उत्तम कथा सांगितली गेली.
नारद उवाच द्रवतां च गतायां च राधायां किं बभूव ह
नारद म्हणाले: राधा विरघळून गेल्यावर पुढे काय झाले?
तत्रस्थाश्च जना ये ये ते च किं चक्रुरुद्यमम्
तिथे असलेल्या लोकांनी काय प्रयत्न केले?
नारायण उवाच कृष्णः संपूज्य तां राधामवसद्रासमण्डले
नारायण म्हणाले, कृष्णाने राधेची पूजा करून तो रासमंडळातच राहिला.
कृष्णेन पूजितां तां तु संपूज्यादृतमानसाः
ज्यांच्या मनात आदर होता, त्यांनी कृष्णाने सन्मान केलेल्या राधेची भक्तीभावाने पूजा केली.
एतस्मिन्नन्तरे कृष्ण संगीतं च सरस्वती
तेवढ्यात, कृष्णा, सरस्वतीने गाणे गायले.
तुष्टो ब्रह्मा ददौ तस्यै महारत्नाढ्यमालिकाम्
ब्रह्मा प्रसन्न होऊन तिला मोठ्या रत्नांनी सजवलेली माळ दिली.
कृष्णः कौस्तुभरत्नं च सर्व रत्नात्परं वरम्
कृष्णाने तिला सर्व रत्नांमध्ये श्रेष्ठ असलेले कौस्तुभ रत्न दिले.
नारायणश्च भगवन्वनमालां मनोहराम् 2.10.
भगवान नारायणाने तिला सुंदर वनमाळा दिली.
विष्णुमाया भगवती मूलप्रकृतिरीश्वरी
विष्णुमाया ही भगवती, आद्य प्रकृती आणि सर्वांची मालकीण आहे.
धर्मबुद्धिं च धर्मस्तु यशश्च विपुलं भवे
धर्माने तिला योग्य बुद्धी आणि मोठा कीर्ती दिली.
एतस्मिन्नन्तरे शम्भुर्ब्रह्मणा प्रेरितो मुहुः
तेवढ्यात, ब्रह्माने पुन्हा पुन्हा सांगितल्यावर शंभू पुढे आला.
मूर्च्छां प्रापुः सुराः सर्वे चित्रपुत्तलिका यथा
सर्व देवता रंगीत बाहुल्यांसारखे बेशुद्ध पडले.
स्थलं सर्वं जलाकीर्णं हीनराधाहरिं तथा
संपूर्ण जागा पाण्याने भरली होती आणि राधा-हरी तिथे नव्हते.
ध्यानेन धाता बुबुधे सर्वमेतदभीप्सितम्
धात्याने ध्यान करून सर्व इच्छित गोष्टी समजल्या.
ततो ब्रह्मादयः सर्वे तुष्टुवुः परमेश्वरम्
मग सर्व ब्रह्मादिकांनी परमेश्वराची स्तुती केली.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वाग्बभूवाशरीरिणी
तेवढ्यात तिथे एक देह नसलेला आवाज उमटला.
सर्वात्माऽहमियं शक्तिर्भक्तानुग्रहविग्रहा
मी सर्वांचा आत्मा आहे, मीच ती शक्ती आहे, भक्तांवर कृपा करणारी मूर्ती आहे.
मनवो मानवाः सर्वे मुनयश्चैव वैष्णवाः 2.10.
सर्व मनू, सर्व माणसे आणि वैष्णव ऋषी,
मूर्तिं द्रष्टुं च सुव्यग्रा यूयं यदि सुरेश्वराः
देवताधिपतींनो, जर तुम्हाला ती मूर्ती पाहण्याची उत्कंठा असेल,
स्वयं विधाता त्वं ब्रह्मन्नाज्ञां कुरु जगद्गुरो
तर ब्रह्मा, जगाचा निर्माता आणि गुरु, तूच आज्ञा दे.
अपूर्वमन्त्रनिकरैः सर्वाभीष्टफलप्रदैः
अपूर्व अशा मंत्रांच्या संग्रहाने, जे सर्व इच्छित फळे देतात.
मन्मन्त्रं कवचं स्तोत्रं कृत्वा यत्नेन गोपय
माझा मंत्र, कवच आणि स्तोत्र तयार करून, ते काळजीपूर्वक जपून ठेव.