शुभदं पुण्यदं चैव विघ्ननिघ्नकरं परम् । हरिदास्यप्रदं चैव परलोके प्रहर्षदम्
हे शुभ आणि पुण्य देणारे आहे, सर्व विघ्न दूर करणारे, हरिची सेवा मिळवून देणारे आणि पुढच्या जन्मात मोठा आनंद देणारे आहे.
यज्ञानामपि तीर्थानां व्रतानां तपसां तथा । भुवः प्रदक्षिणस्यापि फलं नास्य समानकम्
यज्ञ, तीर्थ, व्रत, तप किंवा पृथ्वीची प्रदक्षिणा यांचे फळ सुद्धा या पुराणाच्या फळाशी तुलना करू शकत नाही.
चतुर्णामपि वेदानां पाठादपि वरं फलम् । श्रृणोतीदं पुराणं च संयतश्चेह पुत्रक
चारही वेदांचे पठण केले तरी जे फळ मिळते, त्याहून श्रेष्ठ फळ संयमाने हे पुराण ऐकणाऱ्याला मिळते, हे लक्षात ठेव पुत्रा.
गुणवन्तं च विद्वांसं वैष्णवं पुत्रमालभेत् । श्रृणोति दुर्भगा चेत्तु सौभाग्यं स्वामिनो लभेत्
माणसाने सद्गुणी, विद्वान आणि वैष्णव असा पुत्र मिळवावा; जरी दुर्दैवी व्यक्तीने हे ऐकले तरी त्याला आपल्या स्वामीचे सौभाग्य मिळते.
मृतवत्सा काकवन्ध्या महावन्ध्या च पापिनी । पुराणश्रवणाल्लेभे पुत्रं च चिरचीविनम्
जिची मुले मेली आहेत, जी वंध्या आहे, फार वंध्या आहे किंवा पापी आहे, ती हे पुराण ऐकून दीर्घायुषी पुत्र मिळवते.
अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यो लभते प्रियाम् । अस्पष्टकीर्तिः सुयशा मूर्खो भवति पण्डितः
ज्याला मूल नाही त्याला पुत्र मिळतो, अविवाहिताला प्रिय मिळते; ज्याची कीर्ती अस्पष्ट आहे त्याची कीर्ती होते, आणि मूर्ख पंडित होतो.
रोगार्तो मुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् । भयान्मुच्येत भीतस्तु मुच्येतापन्न आपदः
रोग्याला रोगातून मुक्ती मिळते, बांधिलेला सुटतो, भयग्रस्ताचे भय दूर होते आणि संकटात असलेला संकटातून सुटतो.
अरण्ये ब्रान्तरे भीतो दावाग्नो मुच्यते ध्रुवम् । अघं कुष्ठं च दारिद्र्यं रोगं शोकं च दारुणम्
जंगलात हरवलेला आणि घाबरलेला नक्कीच वणव्यापासून वाचतो; पाप, कुष्ठरोग, दारिद्र्य, रोग आणि भयंकर दु:ख दूर होते.
पुण्यवान्श्रवणादेव नैव जानात्यपुण्यवान् । श्लोकार्ध श्लोकपादं वा यः शृणोति सुसंयतः
फक्त पुण्यवान व्यक्तीलाच या श्रवणाचा लाभ होतो; अपुण्यवानाला नाही. जो मन लावून अर्धा श्लोक किंवा त्याचा एक भाग सुद्धा ऐकतो—
गोलक्षदानपुण्यं च लभते नात्र संशयः । युतुःखडं पुराणं च शुद्धकाले जितेन्द्रियः
—त्याला गायीचे दान केल्याचे पुण्य मिळते, यात शंका नाही. जो शुद्ध काळात, इंद्रिये जिंकून, हे पुराण ऐकतो—
संकल्पतो यः शृणोति भक्त्या दत्त्वा च दक्षिणाम् । यद्बाल्ये यच्चकौमारे वार्धके यच्च यौवने
—जो निश्चयपूर्वक, भक्तीने आणि दक्षिणा देऊन ऐकतो, बालपणात, तारुण्यात, वृद्धापकाळात किंवा यौवनात—
कोटिजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः । रत्ननिर्माणयानेन धृत्वा श्रीकृष्णरूपकम्
—तो कोटी जन्मांची पापे नक्कीच दूर करतो, यात शंका नाही, आणि रत्नांनी बनवलेली श्रीकृष्णाची मूर्ती धरून.
नित्यं गत्वा च गोलोकं कृष्णदास्यं लभेद्भूवम् । असंख्यब्रह्मणां पाते न भवेत्तस्य पातनम्
जो नेहमी गोलोकात जातो आणि कृष्णाची सेवा मिळवतो, त्याला अगणित ब्रह्मांडांचा विनाश झाला तरी कधीच अधःपात होत नाही.
समीपे पार्षदो भूत्वा सेवां च कुरुते चिरम् । श्रुत्वा च ब्रह्मखण्डं च सुस्नातः संयतः शुचिः
तो जवळचा सेवक होऊन दीर्घकाळ सेवा करतो; ब्रह्मखंड ऐकून, स्वच्छ स्नान करून, संयमित आणि शुद्ध राहतो.
पायसं पिष्टकं चैव फलं ताम्बूलमेव च । भोजयित्वा वाचकं च तस्मै दद्यात्सुवर्णकम्
पायसं, पीठाचे पदार्थ, फळे आणि तांबूल देऊन, वाचकाला जेवू घालावे आणि त्याला सोन्याचे दान द्यावे.
चन्दनं शुक्लमाल्यं च सूक्ष्मवस्त्रं मनोहरम् । निवेद्य वासुदेवं च वाचकाय प्रदीयते
चंदन, पांढरी फुले, सुंदर आणि हलके वस्त्र वासुदेवाला अर्पण करून, ती वाचकाला द्यावीत.
श्रुत्वा च प्रकृतेः खण्डं सुश्राव्यं च सुधोपमम् । भोजयित्वा च दध्यन्नं तस्मै दद्याच्च
प्रकृतीखंड हे मधुर आणि अमृतासारखे ऐकून, त्याला दहीभात खाऊ घालावे आणि इतरही दान द्यावे.
सवत्सां सुरभिं रम्यां दद्याद्वै भक्तिपूर्वकम् । श्रुत्वा गणपतेः खण्डं विघ्ननाशाय संयतः
भक्तीपूर्वक वासरासह सुरभी गाय द्यावी; गणपतीखंड ऐकून, विघ्न दूर व्हावेत म्हणून संयम पाळावा.
स्वर्णयज्ञोपवीतं च श्वेताश्वच्छत्रमाल्यकम् । प्रदीयते वायकाय स्वस्तिकं तिललड्डुकम्
सोन्याचा यज्ञोपवीत, पांढरा घोडा, छत्र आणि हार वाचकाला द्यावेत, तसेच स्वस्तिक आणि तीळाचे लाडूही द्यावेत.
परिपक्वफलान्येव कालदेशोद्भवानि च । श्रीकृष्णजन्मखण्डं च श्रुत्वा भक्तश्च भक्तितः
पूर्णपणे पिकलेली, योग्य काळानुसार आणि प्रदेशानुसार मिळणारी फळे—श्रीकृष्णजन्मखंड ऐकून, भक्ताने भक्तीने द्यावीत.
वाचकाय प्रदद्याच्च परं रत्नाङ्गुलीयकम् । सूक्ष्मवस्त्रं च माल्यं च स्वर्णकुण्डलमुत्तमम्
वाचकाला मौल्यवान रत्नांची अंगठी, हलके वस्त्र, हार आणि उत्तम सोन्याची कुंडले द्यावीत.
माल्यं च वरदोलां च सुपक्वं क्षीरमेव च । सर्वस्वं दक्षिणां दद्यात्स्तवनं कुरुते ध्रुवम्
हार, सुंदर झुला, उत्तम शिजवलेले दूध—हे सर्व आपले सर्वस्व म्हणून दक्षिणा द्यावी आणि नक्कीच स्तुती करावी.
शतकं ब्राह्मणानां च भोजयेत्परमादरात् । ब्रह्मणं वैष्णवं शास्त्रनिष्णातं पण्डितं वरम्
शंभर ब्राह्मणांना अत्यंत आदराने जेवू घालावे, त्यात विशेषतः वैष्णव शास्त्रांमध्ये पारंगत आणि विद्वान ब्राह्मण असावा.
कुरुते वाचकं शुद्धमन्यथा निष्फलं भवेत् । श्रीकृष्ण विमुखाद्दुष्टान्नोपदिष्टाच्च ब्राह्मणात्
शुद्ध वाचक नेमावा; अन्यथा हे निष्फळ ठरते—विशेषतः जो श्रीकृष्णविमुख किंवा अपवित्र ब्राह्मण असेल त्याच्याकडून शिकल्यास.
श्रीकृष्णभक्तियुक्तं च पुराणं यः शृणोति च । भक्तिं पुण्यं न लभते हन्ति पुण्यं पुराकृतम्
जो श्रीकृष्णभक्तीने युक्त पुराण ऐकतो, त्याला भक्ती किंवा पुण्य मिळत नाही; उलट त्याने पूर्वी मिळवलेले पुण्यही नष्ट होते.
श्रीकृष्णभक्तियुक्ताच्च पुराणं यः शृणोति च । भक्तिं पुण्यं च लभते यात्यन्ते श्रोहरेः पदम्
पण जो श्रीकृष्णभक्तीने युक्त पुराण ऐकतो, त्याला भक्ती आणि पुण्य मिळते आणि शेवटी तो हरिपदाला पोहोचतो.
एतत्ते कथितं सर्व यच्छ्रु तं गुरुवक्त्रतः । बिदायं देहि विप्रेन्द्र यामि नारायणाश्रमम्
हे सर्व मी तुला सांगितले, जे गुरुमुखातून ऐकले; हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, आता मला परवानगी दे, मी नारायणाश्रमाकडे जातो.
दृष्ट्वा विप्रसमूहं च नमस्कर्तुं समागतः । कथितं ब्रह्मवैवर्तं भवतामाज्ञया परम्
नमस्कार करण्यासाठी आलेल्या ब्राह्मणांच्या समूहाला पाहून, मी तुमच्या आज्ञेने हे ब्रह्मवैवर्त सांगितले.
नमोऽस्तु ब्राह्मणेभ्यश्च कृष्णाय परमात्मने । शिवाय ब्रह्मणे नित्यं गणेशाय नमो नमः
ब्राह्मणांना, श्रीकृष्ण या परमात्म्याला, शंकराला, ब्रह्माला नेहमी आणि गणेशाला वारंवार नमस्कार असो.
कायेन मनसा वाचा परं भक्त्या दिवानिशम् । भज सत्यं परं ब्रह्म राधेशं त्रिगुणात्परम्
शरीर, मन आणि वाणीने, दिवसरात्र अत्युच्च भक्तीने, सत्य परमब्रह्म, राधेचा स्वामी, या त्रिगुणांपलीकडील परमेश्वराची उपासना कर.