श्रीयुक्तश्रीफलाकारस्तनयुग्ममनोरमाम्
ती सौंदर्याने नटलेली, शुभ नारळाच्या जोडीसारखी मनमोहक स्तन असलेली आणि लक्ष्मीने शोभलेली होती.
अतीव सुन्दरीं शान्तां सस्मितां वक्रलोचनाम्
ती अतिशय सुंदर, शांत, हसतमुख आणि किंचित वाकलेल्या डोळ्यांनी सजलेली होती.
शश्वच्चक्षुश्चकोराभ्यां पिबन्तीं सन्ततं मुदा
हंस आणि चकोरासारख्या डोळ्यांनी ती नेहमी आनंदाने पाहत होती.
कस्तूरीबिन्दुभिः सार्द्धमधश्चन्दनबिन्दुना
कस्तुरीच्या ठिपक्यांसह आणि खाली चंदनाचा टिळा असलेली होती.
सुवक्रकबरीभारं मालतीमाल्यभूषितम्
तिचे सुंदर, नीट मांडलेले केस मोगऱ्याच्या हारांनी सजलेले होते.
कोटिचन्द्रप्रभाजुष्टपुष्टशोभासमन्विताम्
ती कोटी चंद्रांच्या प्रकाशाहून अधिक तेजस्वी होती.
अतिमात्रं तया सार्द्धं रासेशो रासमण्डले
रासमंडळात तिच्यासोबत रासेश्वर अत्यंत एकरूप झाला.
नानाप्रकारशृंगारं शृङ्गारो मूर्त्तिमानिव
तो जणू प्रेमाचा मूर्तिमंत स्वरूप होऊन विविध प्रकारच्या प्रेमलीला करीत होता.
ततः स च परिश्रान्तस्तस्या योनौ जगत्पिता 2.2.
नंतर, थकून, जगाचा पिता तिच्या गर्भात प्रवेश करतो.
गात्रतो योषितस्तस्याः सुरतान्ते च सुव्रत
हे सुशील, त्यांच्या संगतीच्या शेवटी तिच्या देहातून,
महासुरतखिन्नाया निश्वासश्च बभूव ह
मोठ्या संगामुळे थकलेल्या तिच्या श्वासातून एक श्वास उमटला.
स च निःश्वासवायुश्च सर्वाधारो बभूव ह
तो श्वास सर्वांचा आधार बनला.
बभूव मूर्त्तिमद्वायोर्वामाङ्गात्प्राणवल्लभा
त्या मूर्तिमंत वायूच्या डाव्या भागातून प्राणाची प्रियसी प्रकट झाली.
प्राणोऽपानः समानश्चैवोदानो व्यान एव च
प्राण, अपान, समान, उदान आणि व्यान असे पाचही वायू उत्पन्न झाले.
घर्मतोयाधिदेवश्च बभूव वरुणो महान्
घाम आणि पाण्यापासून मोठे देव वरुण यांचा जन्म झाला.
अथ सा कृष्णशक्तिश्च कृष्णाद्गर्भं दधार ह
मग ती कृष्णशक्ती कृष्णापासून गर्भ धारण करून आई झाली.
कृष्णप्राणाधिदेवी सा कृष्णप्राणाधिकप्रिया
ती देवी कृष्णाच्या प्राणांची अधिष्ठात्री होती आणि कृष्णाला स्वतःच्या प्राणांपेक्षा अधिक प्रिय होती.
शतमन्वन्तरातीते काले परमसुन्दरी
शंभर मन्वंतरं संपल्यानंतर त्या काळी ती परमसुंदर झाली.
दृष्ट्वा चाण्डं हि सा देवी हृदयेन विदूयता 2.2.
त्या अंड्याला पाहून देवीच्या हृदयाला फार वेदना झाली.
दृष्ट्वा कृष्णश्च तत्त्यागं हाहाकारं चकार द
तो त्याग पाहून कृष्णाने मोठ्याने हंबरडा फोडला.
यतोऽपत्यं त्वया त्यक्तं कोपशीले सुनिष्ठुरे
तू रागीट आणि कठोर मनाची असून आपले अपत्य टाकलेस म्हणून—
या यास्त्वदंशरूपाश्च भविष्यन्ति सुरस्त्रियः
तुझ्या अंशाने ज्या ज्या देवस्त्रिया जन्माला येतील—
एतस्मिन्नन्तरे देवी जिह्वाग्रात्सहसा ततः
इतक्यात देवी अचानक जिव्हेच्या टोकावरून प्रकट झाली.
पीतवस्त्रपरीधाना वीणापुस्तकधारिणी
ती पिवळ्या वस्त्रांनी वेष्टित होती, हातात वीणा आणि पुस्तक धरले होते.
अथ कालान्तरे सा च द्विधारूपा बभूव ह
काही काळानंतर तिने दोन रूपे घेतली.
एतस्मिन्नन्तरे कृष्णो द्विधारूपो बभूव ह
त्याच वेळी कृष्णानेही दोन रूपे धारण केली.
उवाच वाणीं श्रीकृष्णस्त्वमस्य भव कामिनी
श्रीकृष्णाने वाणीला सांगितले, 'तू त्याची प्रियतमा हो.'
एवं लक्ष्मीं संप्रदौ तुष्टो नारायणाय वै
मग प्रसन्न होऊन त्याने लक्ष्मीला नारायणाला दिले.
अनपत्ये च ते द्वे च यतो राधांशसम्भवे 2.2.
आणि तू अपत्यरहित असल्यामुळे, राधेच्या अंशातून दोन जन्म घेतील.
तेजसा वयसा रूपगुणाभ्यां च समा हरेः
ते तेज, वय, रूप आणि गुण यांत हरिप्रमाणेच आहेत.