पार्वत्युवाच एकाऽहं राधिकारूपा गोलोके रासमण्डले । रासशून्यं च गोलोकं परिपूर्ण कुरु प्रभो
पार्वती म्हणाली: 'मीच राधिकेच्या रूपात गोलोकात, रासमंडळात आहे; प्रभो, रासशून्य असलेलं गोलोक पूर्णपणे भरून टाका.'
गच्छ त्वं रथमारुह्य मुक्तामाणिक्यभूषितम् । परिबूर्णतमाऽहं च तव वङः स्थलस्थिता
'तू मोत्यांनी आणि माणिक्यांनी सजवलेल्या रथावर बस, मी तुझ्या वनात उभी राहून सर्वात पूर्ण आहे.'
तवाऽऽज्ञया महालक्ष्मीरहं वैकुण्ठगामिनी । सरस्वती च तत्रैव वामे पार्श्वे हरेरपि
तुझ्या आज्ञेने मी महालक्ष्मी वैकुंठात जाणारी आहे; आणि सरस्वतीसुद्धा तिथेच, हरिच्या डाव्या बाजूला उभी आहे.
तवाहं मनसा जाता सिन्धुकन्या तवाऽऽज्ञया । सावित्री वेदमाताऽहं कलया विधिसंनिधौ
तुझ्या इच्छेने मी तुझ्या मनात सिंधुकन्या म्हणून जन्म घेतला; आणि तुझ्या आज्ञेने मी सावित्री, वेदांची जननी, ब्रह्माच्या जवळ अंशरूपाने आहे.
तैजःसु सर्वदेवानां पुरा सत्ये तवाऽऽज्ञया । अधिष्ठानं कृत तत्र धृतं देव्या शरीरकम्
सर्व देवतांच्या तेजस्वी रूपात, पूर्वी सत्ययुगात तुझ्या आज्ञेने, देवीचे शरीर तिथे स्थापन झाले आणि टिकवले गेले.
शुम्भादयश्च दैत्याश्च निहताश्चावलीलया । दुर्ग निहत्य तुर्गाऽहं त्रिपुरा त्रिपुरे वधे
शुंभ वगैरे दैत्य सहजच मारले गेले; दुर्गा म्हणून मी त्यांचा नाश केला आणि तुर्गा म्हणून मी त्रिपुराचा वध केला.
निहत्य रक्तबीजं च रक्तबीजविनाशिनी । तवाऽऽज्ञया दक्षकन्या सती सत्यस्वरूपिणी
रक्तबीजाचा वध करून मी रक्तबीजविनाशिनी झाले; तुझ्या आज्ञेने मी दक्षकन्या सती, सत्यस्वरूपिणी झाले.
योगेन त्यक्त्वा देहं च शैलजाऽहं तवाऽऽज्ञया । त्वया दत्तवा (त्ताः शंकराय गोलोके रासमण्डले
योगाने देह त्यागून मी तुझ्या आज्ञेने शैलजा झाले; आणि तू मला शंकराला गोलोकातील रासमंडळात दिलेस.
विष्णुभक्तिरहं तेन विष्णुमाया च वैष्णवी । नारायणस्य मायाऽहं तेन नारायणी स्मृता
मी विष्णूभक्ती आहे, म्हणून मी विष्णुमाया, वैष्णवी आहे; मी नारायणाची माया आहे, म्हणून मला नारायणी म्हणतात.
कृष्णप्राणाधिकाऽहं च प्राणाधिष्ठातृदेवता । महाविष्णोश्च वासोश्च जननी राधिका स्वयम्
मी कृष्णाला प्राणाहूनही प्रिय आहे, प्राणांची अधिष्ठात्री देवी आहे; आणि मीच राधिकाच, महाविष्णूच्या निवासाची जननी आहे.
तवाऽऽज्ञया पञ्चधाऽहं पञ्चप्रकृतिरूपिणी । कलाकलांशयाऽहं च देवपत्नयो गृहे गृहे
तुझ्या आज्ञेने मी पाच प्रकारांनी, पाच प्रकृतींच्या रूपात प्रकट झाले; आणि अंशरूपाने मी प्रत्येक देवाची पत्नी प्रत्येक घरात आहे.
शीघ्रं गच्छ महाभाग तत्राऽहं विरहातुरा । गोवीभिः सहिता रासं भ्रमन्ती परितः सदा
लवकर जा, हे भाग्यवती! तिथे मी विरहाने व्याकुळ आहे, नेहमी गायींसह रासात फिरत असते.
पार्वतीवचनं श्रुत्वा प्रहस्य रसिकेश्वरः । रत्नयानं समारुह्य ययौ गोलोकमुत्तमम्
पार्वतीचे बोल ऐकून, रासाचा स्वामी हसला; रत्नांनी मढवलेल्या रथावर बसून तो उत्तम गोलोकात गेला.
पार्वती बोधयामास स्वयं देवगणं तथा । मायावंशीरवाच्छन्नं विष्णुमाया सनातनी
पार्वतीने स्वतः देवगणांना उपदेश केला; मायेच्या वंशाने झाकलेली, ती सनातन विष्णुमाया आहे.
कृत्वा ते हरिशब्दं च स्वगृहं विस्मयं ययुः । शिवेन सार्धं दुर्गा सा प्रहृष्टा स्वपुरं ययौ
हरिचे नाव घेतल्यावर, ते सर्व आपल्या घरी आश्चर्याने परतले; दुर्गा शंकरासह आनंदाने आपल्या नगरीत गेली.
अथ कृष्णं समायान्तं राधा गोपीगणैः सह । अनुव्रजं ययौ हृष्टा सर्वज्ञा प्राणवल्लभम्
मग राधा, गोपींसह, सर्वज्ञ आणि प्राणप्रिय कृष्णामागे आनंदाने निघाली.
दृष्ट्वा समीपमायान्तमवरुह्य रथात्सती । प्रणनाम जगन्नाथं सिरसा सखिभिः सह
त्याला जवळ येताना पाहून, सती रथातून खाली उतरली आणि सखींसह जगन्नाथाला डोकं टेकवून नमस्कार केला.
गोपा गोप्यश्च मुदिताः प्रफुल्लवदनेक्षणाः । दुंदुभिं वादयामासुरीश्वरागमनोत्सुकाः
गोप आणि गोपी आनंदित होऊन, फुललेल्या चेहऱ्यांनी, प्रभूच्या आगमनाच्या उत्सुकतेने दुंदुभी वाजवू लागले.
विरजां च समुत्तीर्य दृष्ट्वा राधां जगत्पतिः । अवरुह्य रथात्तूर्णं गृहीत्वा राधिकाकरम्
विरजा ओलांडून, जगाचा स्वामी राधेला पाहून, पटकन रथातून उतरला आणि राधिकेचा हात हातात घेतला.
शतशृङ्गं च बभ्राम सुरम्यं रासमण्डलम् । दृष्ट्वाऽक्षयवटं पुण्यं पुण्यं वृन्दावनं ययौ
शंभर शृंगांनी सुशोभित सुंदर रासमंडळात तो फिरला; अक्षयवट पाहून, तो पुण्यवान वृंदावनात गेला.
तुलसीकाननं दृष्ट्वा प्रययौ मालतीवनम् । वामे कृत्वा कुन्दवनं माधवीकाननं तथा
तुळशीचं सुंदर वन पाहिल्यावर तो मोगऱ्याच्या वनात गेला; डाव्या बाजूला कुंदाचं वन आणि त्याचप्रमाणे माधवीचं वन ठेवलं.
चकार दक्षिणे कृष्णश्चम्पकारण्यमीप्सिनम् । चकार पश्चात्तूर्णं च चारुचन्दनकाननम्
कृष्णानं उजव्या बाजूला सुवासिक चंपकाचं वन केलं; आणि मागे पटकन सुंदर चंदनाचं वन निर्माण केलं.
ददर्श पुरतो रम्यं राधिकाभवनं परम् । उवास राधया सार्धं रत्नसिंहासने वरे
त्याच्या समोर राधिकेचं रम्य घर दिसलं; तिथे तो राधेसोबत उत्तम रत्नांच्या सिंहासनावर राहिला.
सकर्पूरं च ताम्बूलं बुभुजे वासितं जलम् । सुष्वाप पुष्पतल्पे च सुगन्धिचन्दनार्चिते
त्याने कर्पूर घातलेलं तांबूल आणि सुवासिक पाणी घेतलं; आणि फुलांच्या पलंगावर, सुगंधी चंदनानं सजवलेल्या, गोड झोपला.
स रेमे रामया सार्धं निमग्नो रससागरे । इत्येवं कथितं सर्वं धर्मवक्त्राच्च यच्छ्रुतम्
तो राधेसोबत आनंदाच्या सागरात बुडून खेळला; हे सर्व धर्माच्या वचनातून ऐकलेलं सांगितलं आहे.
गोलोकारोहणं रम्यं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
हे सुंदर गोलोकात जाणं सांगितलं; आता तुला अजून काय ऐकायचं आहे?
इति श्रीब्रह्मo महाo श्रीकृष्णजन्मखo उत्तo नारदनाo गोलोकारोहणं नामैकोनत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणातील श्रीकृष्ण जन्मखंडात नारदांनी सांगितलेल्या 'गोलोकारोहण' नावाच्या एकशेएकोणतीसाव्या अध्यायाचा समारोप झाला.
अथ त्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः नारद उवाच सर्वं श्रुतं महाभाग नारशेषमभीप्सितम् । किमपूर्व पुराणं च ब्रह्मवैवर्तमिष्टदम्
आता एकशेतीसावा अध्याय. नारद म्हणाले: हे महाभाग्यवान, सर्व काही ऐकलं, आता काहीच उरलं नाही; हे ब्रह्मवैवर्त पुराण किती अद्भुत आणि इच्छित फल देणारं आहे!
अधुना किं करिष्यामि तन्मां ब्रूहि जगद्गुरो । आज्ञां कुरु तपस्यां च कर्तु यामि हिमालयम्
आता मी काय करावं? हे जगद्गुरू, मला सांग; आज्ञा दे, मी हिमालयात जाऊन तप करीन.
नारायण उवाच उवबर्हणगन्धर्दः पञ्चशत्कामिनीपतिः । जन्मान्तरे भवानासीदधुना ब्रह्मपुत्रकः
नारायण म्हणाले: पूर्वजन्मी तू उवबर्हण नावाचा गंधर्वांचा राजा होतास, पन्नास स्त्रियांचा स्वामी; आता तू ब्रह्माचा पुत्र आहेस.