मनोहरां मुनीनां च मालतीमाल्यभूषिताम् । कस्तूरीकुङ्कुमाक्तं च चारुचन्दनपत्रकम्
तिला मोहक मोगऱ्याच्या हाराने, ज्याला मुनीही आवडतात, सजवलं आणि कस्तुरी-कुंकवाने सुगंधित केलेलं सुंदर चंदनाचं पान घातलं.
स्तनयुग्मे सुकठिने चकार चन्दना सती । चारुचम्पकपुप्पाणां मालां गन्धमनोहराम्
सतीने तिच्या घट्ट उरोजांवर चंदन लावलं आणि सुंदर चंपक फुलांची सुगंधी माळ केली.
मालावती ददौ तस्यौ प्रफुल्लां नवमल्लिकाम् । रतीषु रसिका गोपी रत्नभूषणभूषिताम्
मालावतीने तिला ताज्या उमललेल्या जाईच्या फुलांची माळ दिली; प्रेमकला जाणणाऱ्या गोपीने रत्नांच्या दागिन्यांनी तिला सजवलं.
तां चकारातिरसिकां वरां रतिरसोत्सुकाम् । शरत्पद्मदलाभं च लोजनं कज्जलोज्ज्वलम्
त्यांनी तिला प्रेमकलेत पारंगत आणि प्रणयासाठी उत्कंठित केलं; तिच्या डोळ्यांत काजळ चमकत होतं, जणू शरद ऋतूतील कमळाच्या पाकळ्या.
कृत्वा ददौ सुललितं वस्त्रं च ललिता सती । महेन्द्रेण प्रदत्तं च पारिजातप्रसूनकम्
ललिताने तिला सुंदर वस्त्र नेसवलं आणि महेंद्राने दिलेलं पारिजाताचं फूल तिला दिलं.
सुगन्धियुक्तं तस्याश्च पारिजातं करे ददौ । सुशीलं मधुरोक्तं च भर्तुः पार्श्वे यथोचितम्
ती सुगंधी पारिजाताचं फूल तिच्या हातात ठेवली आणि गोड, नम्र शब्दांनी तिला योग्य प्रकारे पतीच्या शेजारी बसवलं.
शिक्षां चकार नीतिं च सुशीला गोपिका सती । स्त्रीणां च षोडशकलां विपत्तौ विस्मृतांतयोः
सुशील आणि पतिव्रता गोपीकांनी योग्य वागणूक व नीती शिकवली, आणि संकटाच्या वेळी, स्त्रियांच्या सोळा कलांची आठवण करून दिली, ज्या बहुतेक वेळा विसरल्या जातात.
स्मरणं कारयामास राधामाता कलावती । श्रृङ्गारविषयोक्तं च वचनं च सुधोपमम्
राधेची आई कलावती तिला त्या कलांची आठवण करून देत होती, आणि प्रेमाच्या विषयांनी भरलेली, मधुर आणि अमृतासारखी गोड बोल बोलत होती.
स्मरणं कारयामास भगिनी च सुधामुखी । कमलानां चम्पकानां दले चन्दनचर्चिते
तिची बहीण सुधामुखी हिनेही तिला आठवण करून दिली, कमळ आणि चंपक फुलांच्या पाकळ्यांमध्ये, चंदनाने लावलेल्या सुगंधात.
चकार रतितल्पं च कमला चाऽऽशु कोमलम् । चारुचम्पकपुष्पं च कृष्णार्थं पुटकस्थितम्
कमला हिने पटकन कोमल प्रेमशय्या तयार केली, आणि कृष्णासाठी सुंदर चंपक फुले टोपलीत ठेवली.
चकार चन्दनाक्तं च स्वयं च पार्वती सती । पुष्पं केलिकदम्बानां स्तबकं च मनोहरम्
पार्वती हिने स्वतः चंदन लावलेली फुले आणि खेळासाठी मोहक कदंब फुलांचे गुच्छ तयार केले.
कदम्बमालां कृष्णार्थ विद्यमानां चकार सा । ताम्बूलं च वरं सम्यं कर्पूरादिसुवासितम्
तिने कृष्णासाठी कदंब फुलांची माळ केली, आणि उत्तम तांबूल, कर्पूर व इतर सुवासिक पदार्थांनी सुगंधित केलेले, व्यवस्थित तयार केले.
कृष्णप्रिया च कृष्णार्थं चकार वासितं जलम् । एतस्मिन्नन्तरे सर्वमाश्रमं सजलस्थलम्
कृष्णाच्या प्रियेने कृष्णासाठी सुगंधी पाणी तयार केले; एवढ्यात सारा आश्रम ताजातवाना व ओलसर झाला.
साक्षाद्गोरोचनाभं च ददृशुर्मुनयः सुराः । ते सर्वे विस्मयं गत्वा पप्रच्छुः कृष्णमीश्वरम्
मुनी आणि देवांनी ते स्थान शुद्ध गोरचनासारखे तेजस्वी पाहिले; सर्वजण आश्चर्यचकित होऊन कृष्णाला, परमेश्वराला विचारू लागले.
उवाच भगवांस्ताश्च सर्वज्ञः सर्वकाराणा
सर्वज्ञ, सर्व कारणांचा आधार असलेल्या भगवंताने त्यांना उत्तर दिले.
श्रीभगवानुवाच अभिशप्ता च श्रीदाम्ना भ्रष्टशोभा राधिका । सर्वं ज्ञानं विसस्मार मद्विच्छेदज्वरातुरा
श्रीभगवान म्हणाले: श्रीदामाच्या शापामुळे राधिकेचे तेज हरपले; माझ्या विरहाच्या तापाने ती सगळे ज्ञान विसरली.
विमुक्ते वर्षशतके ज्ञानं सस्मार सा सती । सिद्धाश्रमं च पीताभं रासेश्वर्याश्च तेजसा
शंभर वर्षे मुक्तीत गेल्यावर, त्या सतीने पुन्हा आपले ज्ञान आठवले, आणि रासेश्वरीच्या तेजाने सिद्धाश्रम सोन्यासारखा उजळून निघाला.
परमाह्लादकं तेजश्चन्द्रकोटिसमप्रभम् । सुखदृश्यं च सुखदं चक्षुधां प्राणिनामपि
ते परम आनंददायी तेज, कोटी चंद्रांइतके उज्ज्वल, पाहायला सुखदायक आणि सर्व प्राण्यांच्या डोळ्यांना आनंद देणारे होते.
तच्छ्रुत्वा परमाश्चर्यं मुनयो मनवस्तथा । देव्यश्च सर्वदेवास्ते ब्रह्मेशानादयस्तथा
हे अद्भुत ऐकून, मुनी, मनू, सर्व देव्या, सर्व देव, ब्रह्मा आणि शंकर सुद्धा आश्चर्यचकित झाले.
जवेन गत्वा तत्स्थानं भक्तिनम्रात्मकंधरा । सर्वे जनास्ते ददृशुस्त्रैलोक्यस्थाश्च राधिकाम्
सर्वजण भक्तीने मस्तक झुकवून त्या स्थळी वेगाने गेले, आणि तिथले तसेच त्रैलोक्यातील सर्व लोक राधिकेला पाहू लागले.
श्वेतचम्पकवर्णाभामतुलां सुमनोहराम् । मोहिनीं मानसानां च मुनीनामूर्ध्वरेतसाम्
ती शुभ्र चंपक फुलांसारखी वर्णाची, अनुपम सुंदर, आणि मुनींच्या मनालाही मोहून टाकणारी दिसली.
सुकेशीं सुन्दरीं श्यामां न्यग्रोधपरिमण्डलाम् । नितम्बकठिनश्रोणीं स्तनयुग्मोन्नताननाम्
तिचे केस सुंदर, रूप देखणे व श्यामवर्णी, नितंब व मांड्या वटवृक्षासारख्या गोल, कंबर व नितंब घट्ट, आणि उन्नत स्तनांनी तिचे मुख तेजस्वी होते.
कोटीन्दुनिन्दितास्यां तां सस्मितां सुदतीं सतीम् । कज्जलोज्ज्वलरूपां च शरत्कमललोजनाम्
कोटी चंद्रांनाही लाजवेल असे तिचे मुख, ती हसतमुख, सुंदर दातांची, पतिव्रता, काजळाने उजळलेली, आणि शरद ऋतूतील कमळासारखी डोळ्यांची होती.
महालक्ष्मीं बीजरूपां परामाद्यां सनातीम् । परमात्मस्वरूपस्य प्राणाधिष्ठातृदेवताम्
ती महालक्ष्मी, सर्व सृष्टीची बीजस्वरूप, सर्वोच्च, आद्य, सनातन, आणि परमात्म्याच्या प्राणशक्तीची अधिष्ठात्री देवी आहे.
स्तुतां च पूजितां चैव परां च परमात्मने । ब्रह्मस्वरूपां निर्लिप्तां नित्यरूपां च निर्गुणाम्
जींना स्तुती केली जाते, पूजली जाते, त्या सर्वश्रेष्ठ आहेत, त्या परमात्मा आहेत; त्या ब्रह्मस्वरूप, कोणत्याही गोष्टीला न लागणाऱ्या, नेहमीच असणाऱ्या आणि गुणरहित आहेत.
विश्वानुरोधात्प्रकृतिं भक्तानुग्रहविग्रहाम् । मत्यस्वरूपां शुद्धां च पूतां पतितपावनीम्
संपूर्ण जगाच्या इच्छेने त्या प्रकृतीचे रूप घेतात, भक्तांसाठी कृपारूप होतात; त्यांचे रूप मर्त्य आहे, पण त्या शुद्ध, पवित्र आणि पतितांना पावन करणाऱ्या आहेत.
सुतीर्थपूतां सत्कीर्तिं विधात्रीं वेदसामपि । महत्प्रियां च महतीं महाविष्णोश्च मातरम्
त्या पवित्र तीर्थांनी पावन झालेल्या, उत्तम कीर्ती असलेल्या, वेदांच्याही सर्जन करणाऱ्या आहेत; त्या महानांना प्रिय, स्वतः महान आणि महाविष्णूंच्या आई आहेत.
रासेश्वरेश्वरीं रम्यां रसिकां रसिकेश्वरीम् । वह्निशुद्धांशुकाधामां स्वेच्छारूपां शुभालयाम्
त्या रासेश्वराच्या ईश्वरी, सुंदर, रसाची जाण असलेल्या आणि रसिकांच्या देखील अधीश्वरी आहेत; त्यांचा तेज अग्नीने शुद्ध केलेल्या कापडासारखा आहे, त्यांचे रूप त्यांच्या इच्छेनुसार असते आणि त्या शुभतेचे निवासस्थान आहेत.
गोपीभिः सप्तभिः शश्वत्सेवितां श्वेतचामरैः । चतसृभिः प्रियालीभिः पादपद्मोपसेविताम्
सात गोपींनी नेहमी पांढऱ्या चामरांनी सेवा केलेली, आणि चार प्रिय सखी त्यांच्या चरणकमळांची सेवा करणाऱ्या आहेत.
अमूल्यरत्ननिर्माणभूषणोच्चैर्विभूषिताम् । चारुकुण्डलयुग्मेन श्रुतिगण्डस्थलोज्ज्वलाम्
अमूल्य रत्नांनी बनवलेल्या अलंकारांनी त्या अत्यंत सुंदर सजलेल्या आहेत; त्यांच्या गालांवर आणि कपाळावर सुंदर कुंडलांची जोडी तेजाळते.