शरणागतदीनार्तपरित्राणपरायणम् । ध्यायेद्ध्यानात्मकं साध्यं भक्तेशं भक्तवत्सलम्
शरण आलेल्या, दुःखी, दीन यांना तारायला नेहमी तत्पर, ध्यानरूपी, साध्य, भक्तांचा स्वामी आणि भक्तवत्सल याचे ध्यान करावे.
इति ध्यात्वा स्वशिरसि दत्त्वा पुष्पं पुनः सती । सर्वाङ्गशोधनं न्यासं वेदोक्तं च चकार सा
असे ध्यान करून, तिने आपल्या डोक्यावर फूल ठेवले आणि मग सर्व अंगांची शुद्धी आणि वेदात सांगितलेला न्यास केला.
पुनश्च ध्यात्वा ध्यानेन तेनैव शुभदायिना । ददौ पुष्पं पादपद्मे राधा लम्बोदरस्य च
पुन्हा त्या शुभ ध्यानाने ध्यान करून, राधेने लंबोदराच्या कमळपादांवर फूल अर्पण केले.
सप्ततीर्थोदकेनैव शीतेन वासितेन च । ददौ पाद्यं पादपद्मे तैः पद्मादिभिरर्चिते
सत्तर तीर्थांचे थंड, सुगंधी पाणी घेऊन, तिने कमळफुलांनी पूजिलेल्या पायांवर पाद्य अर्पण केले.
दूर्वाक्षतैः शुक्लपुष्पैः सुगन्धिचन्दनोदकैः । अर्घ्यं ददौ तच्छिरसि स्वयं गोलोकवासिनी
दूर्वा, अक्षता, शुभ्र फुले आणि सुगंधी चंदनपाण्याने, गोलोकवासी राधेने स्वतःच्या हाताने त्याच्या डोक्यावर अर्घ्य अर्पण केले.
सचन्दनं स्ग्धिमाल्यं पारिजातस्य सुन्दरम् । ददौ गले गणेशस्य स्वयं रासंश्वरी मुदा
चंदन, सुंदर हार आणि पारिजात फुलांनी, रासेश्वरी राधेने आनंदाने स्वतः गणेशाच्या गळ्यात ते घातले.
कस्तूरीकुङ्कुमाक्तं च सुगन्धि स्निग्धचन्दनम् । सर्वाङ्गे प्रददौ तस्य वृन्दावनविनोदिनी
वृंदावनातील आनंद देणाऱ्या देवीने त्याच्या संपूर्ण अंगाला कस्तुरी, केशर आणि सुगंधी, मऊ चंदन लावले.
सुगन्धि शुक्लं पुष्पं च सुगन्ध चन्दनार्चितम् । ददौ तस्य पदाम्भोजे महापद्मलया सती
महापद्मालये सतीने त्याच्या कमलासारख्या पायांवर सुगंधी चंदनाने सजवलेली, सुवासिक पांढरी फुले अर्पण केली.
सुगन्धियुक्तं धूपं च पूतैर्वस्तुभिरन्वितम् । ददौ कृष्णप्रिया तस्मै जगतामीश्वराय च
कृष्णाच्या प्रिय आणि जगाचा अधिपती असलेल्या देवीने त्याला सुगंधाने भरलेला धूप आणि शुद्ध वस्तूंनी युक्त अर्पण केला.
दीपं घृतप्रदीप्तं च ध्वान्तविध्वंसकारणम् । ददौ तस्मै सुरेशाय परमाद्या सनातनी
सनातन आणि सर्वश्रेष्ठ देवीने त्या देवाधिदेवाला तुपाने प्रज्वलित केलेला, अंधार दूर करणारा दिवा अर्पण केला.
नैवेद्य विविधं रम्यं सुस्वादु सुमनोहरम् । चोष्यं चर्व्यं लेह्यपेये सुधातुल्यं चतुर्विधम्
तिने चविष्ट, सुंदर आणि मनाला मोहून टाकणारे चाटायचे, चावायचे, चाटायचे आणि प्यायचे असे चार प्रकारचे, अमृतासारखे विविध रम्य नैवेद्य अर्पण केले.
फलानि च सुपक्वानि त्रैलोक्ये दुर्लभानि च । मधुराणि च मूलानि ग्राम्यारण्यानि नारद
नारद, तिने तीनही लोकांत दुर्मिळ अशी अतिशय पिकलेली फळे आणि गोड, गावातील व जंगलातील मुळे अर्पण केली.
तानि त्वन्यान्यसंख्यानि तिलानां लड्डुकानि च । लड्डुकानि सुपक्वानि स्वादूनि सुरसानि च
तिने अजूनही असंख्य पदार्थ आणि तिळाचे उत्तम, स्वादिष्ट, सुरस लाडू अर्पण केले.
यवगोधूमचूर्णानां पक्वानि पिष्टकानि च । घृताक्तानि च रम्याणि शर्करासहितानि च
तिने जव आणि गव्हाच्या पिठाचे छान शिजवलेले, तुपात माखलेले आणि साखरेने गोड केलेले पिठाचे पदार्थ अर्पण केले.
स्वास्तिकानां लड्डुकानि स्थूलानि सुन्दराणि च । भृष्टद्रव्यं च विविधमक्षतं शर्करान्वितम्
तिने मोठे, सुंदर, शुभ लाडू आणि विविध भाजलेले, अखंड व साखरेने गोड केलेले पदार्थ अर्पण केले.
घृतकुल्यां दुग्धकुलयां मधुकुल्यं मनोहराम् । गुडस्य दध्नः कुल्यां च पायसानां तथैव च
तिने तुपाची, दूधाची, मधाची, गुळाची, दह्याची आणि तसंच पायसाची मनमोहक मिठाई अर्पण केली.
पिष्टकानां स्वस्तिकानां रम्भाणां राशिरेव च । मिष्टव्यञ्जनयुक्तानि शाल्यन्नानि शुभानि च
तिने पिठाचे पदार्थ, शुभ लाडू, केळ्यांचे ढीग आणि गोड पदार्थांनी सजवलेले शुद्ध शाल्याचे भात अर्पण केला.
ददौ तस्मै सुरेशाय कृष्णप्राणाधिदेवता । अमूल्यरत्ननिर्माणं रम्यं सिंहासनं वरम्
कृष्णप्राणप्रिय देवीने देवाधिदेवाला अमूल्य रत्नांनी बनवलेला सुंदर सिंहासन अर्पण केला.
ददौ विघ्नपिनाशाय विराजतटवासिनी । सूक्ष्मवस्त्रयुगं रम्यममूल्यं वह्निशुद्धकम्
तेजस्वी वनात वास करणाऱ्या देवीने विघ्नांचा नाश करणाऱ्याला अग्निपरीक्षित, सुंदर, अमूल्य आणि सूक्ष्म वस्त्रांची जोडी अर्पण केली.
ददौ शैलात्मजायैव शतशृङ्गनिवासिनी । विशुद्धसर्पिषा युक्तं निर्मलं मधुरं मधु
शंभर शिखर असलेल्या पर्वतावर राहणाऱ्या देवीने पर्वतकन्येला शुद्ध तुपात मिसळलेले, निर्मळ आणि गोड मध अर्पण केले.
मधुपर्कं ददौ तस्मै वृन्दावननिवासिनी । ताम्बूलं च वरं रम्यं कर्पूरादिसुवासितम्
वृंदावननिवासी देवीने त्याला दूध व मध मिसळलेला मधुपर्क आणि उत्तम, रम्य, कर्पूरादी सुगंधी तांबूल अर्पण केला.
सर्वसंपत्प्रदात्रे च वृषभानसुता ददौ । सप्ततीर्थोदकं शुद्धं सुसितं सुवासितम्
सर्व संपत्ती देणाऱ्या वृषभानसुतेने शुद्ध, थंड आणि सुगंधी सप्ततीर्थांचे पाणी अर्पण केले.
पानार्थ च जलं तस्मै ददौ गौपोश्वरी मुदा । अमूल्यं दुर्लभं चैव विशुद्धं श्वेतचामरम्
गोपेश्वरीने आनंदाने त्याला पिण्यासाठी पाणी आणि अमूल्य, दुर्मिळ, शुद्ध पांढरे चामर अर्पण केले.
ददौ तस्मै परेशाय मूलप्रकृतिरीश्वरी । अमूल्यरत्ननिर्माणं मुक्तामाणिक्यहीरकैः
मूळ प्रकृतीची अधिष्ठात्री देवीने त्या परमेश्वराला मोती, माणिक आणि हिऱ्यांनी बनवलेले अमूल्य रत्नांचे आसन अर्पण केले.
परिष्कृतं सुतल्पं च पुष्पचन्दनचर्चितम् । सितसूक्ष्माशुकेनैव परितश्च परिष्कृतम्
फुलांनी आणि चंदनाने सुशोभित, सुंदर आणि नीटनेटका पलंग, नाजूक पांढऱ्या वस्त्रांनी सर्व बाजूंनी सजवलेला होता.
ददौ शिवात्मजायैव कृष्णवक्षःस्थलस्थिता । दत्त्वा च कामधेनुं च सवत्सां वाञ्छितप्रदाम्
ती कृष्णाच्या छातीजवळ उभी राहून, शिवपुत्रीला तो पलंग दिला आणि नंतर इच्छित सर्व काही देणारी, वासरासह अशी एक कामधेनू गायही दिली.
कृत्वाऽतीव परीहारं वृन्दा पुष्पाञ्जलिं ददौ । दिव्येन मूल्मनुना सबीजेनोज्ज्वलेन च
वृंदेने अत्यंत आदराने, दिव्य बीजासह तेजस्वी मूळमंत्र म्हणत, फुलांची अंजली अर्पण केली.
ददौ षोडशोपचारं कालिन्दीकुलवासिनी । ॐ गं गौं गणपतये विघ्नविनाशिने स्वाहा
यमुनाकाठी राहणाऱ्या देवीने सोळा उपचारांची पूजा केली आणि 'ॐ गं गौं गणपतये विघ्नविनाशिने स्वाहा' असा मंत्र उच्चारला.
इत्येवमेव मन्त्रं च गाणेशं षोडशाक्षरम् । सा जजाप सहस्रं च परं सल्पतरुं वरम्
तिने हा सोळा अक्षरी गणेशमंत्र हजार वेळा जपला आणि सर्वोच्च वर, म्हणजेच कल्पवृक्ष मागितला.
तुष्टाव परया भक्त्या भक्तिनम्रात्मकंधरा । साश्रुनेत्रा पुलकिता स्तोत्रेण कौथुमेन च
ती भक्तीने नतमस्तक झाली, डोळ्यांतून अश्रू वाहू लागले, अंग रोमांचित झाले आणि कौथुम स्तोत्राने तिने त्याचे गुणगान केले.