गचेन्द्रकोटितुल्याभिर्बलिष्ठाभिः सहाऽऽलिभिः । आययौ सुन्दरी राधा कृष्णप्राणाधिदेवता
असंख्य इंद्रांसारख्या तेजस्वी आणि बलवान सखींसह सुंदर राधा, कृष्णाच्या प्राणांची अधिदेवी, तेथे आली.
रासेश्वरी सुरसिका शतवर्षे गते सति । सुस्नाता मुदती शुद्धा धृत्वा धौते च वाससी
रासेश्वरी, देवांना प्रिय, शंभर वर्षे गेल्यावर आनंदाने आणि शुद्ध मनाने स्नान करून, स्वच्छ वस्त्र परिधान करून आली.
संयता सा निराहारा गत्वा च मणिमण्डपम् । सुप्रक्षालितपादाब्जा कान्ता भुवनपावनी
संयमित आणि उपवास करणारी ती, मणीमंडपात गेली. तिचे कमळासारखे पाय नीट धुतलेले होते. ती प्रिय, जगाला पावन करणारी होती.
श्रीकृष्णप्रीतिकामाऽथ सुसंकल्पं विधाय च । गङ्गोदकेन हेरम्बं स्नापयामास भक्तितः
श्रीकृष्णाला आनंद मिळावा म्हणून, दृढ संकल्प करून, भक्तीभावाने गंगाजलाने हिरंबाचे स्नान घातले.
ध्यार्न च सामवेदोक्तं चकार शुक्लपुष्पतः । माता चतुर्णां वेदानां वसोश्च जगतामपि
सामवेदात सांगितलेल्या ध्यानाने, शुभ्र फुलांनी तिने पूजा केली. ती चारही वेदांची, वसुची आणि जगाची जननी आहे.
बुद्धिरूपा भगवती ज्ञानिनां जननी परा । ध्यानात्मकं स्वपुस्रं तं परं ध्यानं चकार सा
बुद्धीस्वरूप भगवती, ज्ञानींची परात्पर माता, तिने आपल्या ध्यानस्वरूप पुत्राचे श्रेष्ठ ध्यान केले.
शर्वं लम्बोदरं स्थूलं ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा । गजवक्त्रं वह्निवर्णमेकदन्तमनन्तकम्
तिने शर्व, लंबोदर, विशाल, ब्रह्मतेजाने उजळणारा, हत्तीमुख, अग्निरंगाचा, एकदंत आणि अनंत याचे ध्यान केले.
सिद्धानां योगिनामेव ज्ञानिनां च गुरोर्गुरुम् । ध्यातं मुनीन्द्रैर्देवेन्द्रैर्ब्रह्मेशशेषसंज्ञकैः
तो सिद्ध, योगी आणि ज्ञानींचा गुरु, गुरूंचा गुरु आहे. मुनिश्रेष्ठ, देवेंद्र, ब्रह्मा, ईश आणि शेष यांनी ज्याचे ध्यान केले आहे.
सिद्धेन्द्रैर्मुनिभिः सद्भिर्भगवन्तं सनातनम् । ब्रह्मस्वरूपं परमं मङ्गलं मङ्गलालयम्
सिद्धश्रेष्ठ, साधू आणि सत्पुरुषांनी, सनातन भगवान, ब्रह्मस्वरूप, परम मंगल आणि मंगलाचे निवासस्थान यांचे ध्यान केले.
सर्वविघ्नहरं शान्तं दातारं सर्वसंपदाम् । भवाब्धिमायापोतेन कर्णधारं च कर्मिणाम्
तो सर्व विघ्न दूर करणारा, शांत, सर्व संपत्ती देणारा आणि कर्म करणाऱ्यांना मायारूपी नौकेने भवसागर पार करून नेणारा आहे.
शरणागतदीनार्तपरित्राणपरायणम् । ध्यायेद्ध्यानात्मकं साध्यं भक्तेशं भक्तवत्सलम्
शरण आलेल्या, दुःखी, दीन यांना तारायला नेहमी तत्पर, ध्यानरूपी, साध्य, भक्तांचा स्वामी आणि भक्तवत्सल याचे ध्यान करावे.
इति ध्यात्वा स्वशिरसि दत्त्वा पुष्पं पुनः सती । सर्वाङ्गशोधनं न्यासं वेदोक्तं च चकार सा
असे ध्यान करून, तिने आपल्या डोक्यावर फूल ठेवले आणि मग सर्व अंगांची शुद्धी आणि वेदात सांगितलेला न्यास केला.
पुनश्च ध्यात्वा ध्यानेन तेनैव शुभदायिना । ददौ पुष्पं पादपद्मे राधा लम्बोदरस्य च
पुन्हा त्या शुभ ध्यानाने ध्यान करून, राधेने लंबोदराच्या कमळपादांवर फूल अर्पण केले.
सप्ततीर्थोदकेनैव शीतेन वासितेन च । ददौ पाद्यं पादपद्मे तैः पद्मादिभिरर्चिते
सत्तर तीर्थांचे थंड, सुगंधी पाणी घेऊन, तिने कमळफुलांनी पूजिलेल्या पायांवर पाद्य अर्पण केले.
दूर्वाक्षतैः शुक्लपुष्पैः सुगन्धिचन्दनोदकैः । अर्घ्यं ददौ तच्छिरसि स्वयं गोलोकवासिनी
दूर्वा, अक्षता, शुभ्र फुले आणि सुगंधी चंदनपाण्याने, गोलोकवासी राधेने स्वतःच्या हाताने त्याच्या डोक्यावर अर्घ्य अर्पण केले.
सचन्दनं स्ग्धिमाल्यं पारिजातस्य सुन्दरम् । ददौ गले गणेशस्य स्वयं रासंश्वरी मुदा
चंदन, सुंदर हार आणि पारिजात फुलांनी, रासेश्वरी राधेने आनंदाने स्वतः गणेशाच्या गळ्यात ते घातले.
कस्तूरीकुङ्कुमाक्तं च सुगन्धि स्निग्धचन्दनम् । सर्वाङ्गे प्रददौ तस्य वृन्दावनविनोदिनी
वृंदावनातील आनंद देणाऱ्या देवीने त्याच्या संपूर्ण अंगाला कस्तुरी, केशर आणि सुगंधी, मऊ चंदन लावले.
सुगन्धि शुक्लं पुष्पं च सुगन्ध चन्दनार्चितम् । ददौ तस्य पदाम्भोजे महापद्मलया सती
महापद्मालये सतीने त्याच्या कमलासारख्या पायांवर सुगंधी चंदनाने सजवलेली, सुवासिक पांढरी फुले अर्पण केली.
सुगन्धियुक्तं धूपं च पूतैर्वस्तुभिरन्वितम् । ददौ कृष्णप्रिया तस्मै जगतामीश्वराय च
कृष्णाच्या प्रिय आणि जगाचा अधिपती असलेल्या देवीने त्याला सुगंधाने भरलेला धूप आणि शुद्ध वस्तूंनी युक्त अर्पण केला.
दीपं घृतप्रदीप्तं च ध्वान्तविध्वंसकारणम् । ददौ तस्मै सुरेशाय परमाद्या सनातनी
सनातन आणि सर्वश्रेष्ठ देवीने त्या देवाधिदेवाला तुपाने प्रज्वलित केलेला, अंधार दूर करणारा दिवा अर्पण केला.
नैवेद्य विविधं रम्यं सुस्वादु सुमनोहरम् । चोष्यं चर्व्यं लेह्यपेये सुधातुल्यं चतुर्विधम्
तिने चविष्ट, सुंदर आणि मनाला मोहून टाकणारे चाटायचे, चावायचे, चाटायचे आणि प्यायचे असे चार प्रकारचे, अमृतासारखे विविध रम्य नैवेद्य अर्पण केले.
फलानि च सुपक्वानि त्रैलोक्ये दुर्लभानि च । मधुराणि च मूलानि ग्राम्यारण्यानि नारद
नारद, तिने तीनही लोकांत दुर्मिळ अशी अतिशय पिकलेली फळे आणि गोड, गावातील व जंगलातील मुळे अर्पण केली.
तानि त्वन्यान्यसंख्यानि तिलानां लड्डुकानि च । लड्डुकानि सुपक्वानि स्वादूनि सुरसानि च
तिने अजूनही असंख्य पदार्थ आणि तिळाचे उत्तम, स्वादिष्ट, सुरस लाडू अर्पण केले.
यवगोधूमचूर्णानां पक्वानि पिष्टकानि च । घृताक्तानि च रम्याणि शर्करासहितानि च
तिने जव आणि गव्हाच्या पिठाचे छान शिजवलेले, तुपात माखलेले आणि साखरेने गोड केलेले पिठाचे पदार्थ अर्पण केले.
स्वास्तिकानां लड्डुकानि स्थूलानि सुन्दराणि च । भृष्टद्रव्यं च विविधमक्षतं शर्करान्वितम्
तिने मोठे, सुंदर, शुभ लाडू आणि विविध भाजलेले, अखंड व साखरेने गोड केलेले पदार्थ अर्पण केले.
घृतकुल्यां दुग्धकुलयां मधुकुल्यं मनोहराम् । गुडस्य दध्नः कुल्यां च पायसानां तथैव च
तिने तुपाची, दूधाची, मधाची, गुळाची, दह्याची आणि तसंच पायसाची मनमोहक मिठाई अर्पण केली.
पिष्टकानां स्वस्तिकानां रम्भाणां राशिरेव च । मिष्टव्यञ्जनयुक्तानि शाल्यन्नानि शुभानि च
तिने पिठाचे पदार्थ, शुभ लाडू, केळ्यांचे ढीग आणि गोड पदार्थांनी सजवलेले शुद्ध शाल्याचे भात अर्पण केला.
ददौ तस्मै सुरेशाय कृष्णप्राणाधिदेवता । अमूल्यरत्ननिर्माणं रम्यं सिंहासनं वरम्
कृष्णप्राणप्रिय देवीने देवाधिदेवाला अमूल्य रत्नांनी बनवलेला सुंदर सिंहासन अर्पण केला.
ददौ विघ्नपिनाशाय विराजतटवासिनी । सूक्ष्मवस्त्रयुगं रम्यममूल्यं वह्निशुद्धकम्
तेजस्वी वनात वास करणाऱ्या देवीने विघ्नांचा नाश करणाऱ्याला अग्निपरीक्षित, सुंदर, अमूल्य आणि सूक्ष्म वस्त्रांची जोडी अर्पण केली.
ददौ शैलात्मजायैव शतशृङ्गनिवासिनी । विशुद्धसर्पिषा युक्तं निर्मलं मधुरं मधु
शंभर शिखर असलेल्या पर्वतावर राहणाऱ्या देवीने पर्वतकन्येला शुद्ध तुपात मिसळलेले, निर्मळ आणि गोड मध अर्पण केले.